Kalikasan Ng Wika の小説・ストーリー

mapang-asar na wika ko rito kaya agad itong sumimangot sa akin kaya napailing ako rito "Ma'am bata pa po ako para intindihin ang bagay na iyan pangarap muna bago pag-ibig" nakangting wika nito sa akin kaya napatango ako rito "Ikaw ang bahala hindi mo alam baka magising ka na lang na lampas ka na sa kalendaryo single ka pa rin" nakangiting wika ko rito at alam ko na medyo insulto iyon pero ganito kami magbiruang dalawa, masakit pero totoo ang sinasabi nammin sa isa't-isa

BYEONGYUN’S POV “Ayon sa tala ng United Nations Educational Scientific, and Cultural Organization o UNESCO, 2 268 wika ng daigdig ang maaaring maglaho na sa hinaharap kung hindi magkakaroon ng konkretong pagpaplano at aksiyon sa pagsagip dito,” usal ni Deborah habang hawak ang isang yellow paper na pinagsusulatan niya ng draft ng kaniyang essay para bukas.

naka ngusong wika nito "Speaking ready kana sa pagent?"mapang asar na balik tanong nito "Gudluck,Enya!"sabay na mapang asar na turan namin sakanya "Si Trix naman kasi dapat eh."inis na reklamo nito nginisihan ko lang ito "Wala eh umayaw."natatawang wika ni, Calista rito "Sure namang mananalo ka kaya huwag kang mag-alala."naka ngiting wika ni, Gillian

"Biro lamang. Wag kang magagalit kung nagbiro ako ng ganun?" "Teka bakit... Ang weird niyo ngayong magsalita?" "Dahil may kaparusahan ang magsalita gamit ang lenggwaheng Ingles sa kadahilanang nagdiriwang tayo ngayon ng linggo ng wika." "Linggo? Di ba buwan iyon?" "Huwa ag naman sana at baka maubusan na talaga ako ng masasabi." Natawa na naman siya at maging ang binata rin.

pang-aasar niya kay Matty. “Baliw! Pag ikaw kinasal tatawanan rin kita.” balik na wika nito. “Hahaha! Putcha! Gago! Ako ikakasal, malabo iyon bro. Lasing ka na ata at kung ano ano na ang pinagsasabi mo.” natatawang wika ni Calix.

Curious na tanong ni Kalix. Hindi ko ikinuwento sa kaniya na nandoon ang pamilya ko. Ang alam niya lang kasi ay tagarito rin ang pamilya ko. Wala na kasi akong balak bumalik sa Pilipinas lalo na't dito lumaki si Kalix. Mag-a-adjust na naman siya roon. Kahit hindi ko ikinuwento sa kaniya ang tungkol sa pamilya ko, tinuroan ko naman siyang magsalita gamit ang wikang Filipino. Mas fluent nga lang siya magsalita gamit ang salitang Ingles at Portuguese.

Muling wika niya kaya nag-angat ng mukha si Anna. “Ano?” Kunot-noo na wika nito sa kanya. “Ang sabi ko nagugutom ako.” Ulit na wika ni Dylan sa kanya. “Eh ‘di kumain ka.” Balewalang wika ni Anna sa kanya. “Naririnig mo ba ‘yang sarili mo?” Nag-angat muli si Anna ng kanyang mukha at tumingin kay Dylan. “Bakit? Ano bang tingin mo sa akin bingi?”

Nang makarating ako sa puno ay pinagbabato ko naman ang mga aso ng kapit bahay namin. “Bumaba ka na wala na sila.” wika ko sa kanya na umastang umiiyak. “Bakit mo ako hinayaang habulin ng mga askal?” “Ano ‘yon?” takang tanong ko dahil hindi ko siya naintindiha. “Askal means, asong kalye,” maarte pa niyang wika. “Bumama ka na nga dyan.” inis kong wika sa kanya.

nakangusong wika ng isa. Tumango-tango ang kausap niya. "Tama pero hindi rin naman kasi nila mapipigilan ma-bash kung sakali pero ulit, hindi naman siguro sila mababash parehas silang sikat na worldwide model."

Kaya’t agad kong tinanong si Karen kung ano ang ibig sabihin ng kanilang pinag-uusapan. “Wow! Marunong ka pala ng wika nila. Ano’ng sinasabi nila?” tanong ko sa kanya. KAREN POV “Naku, wala! Simpleng pagbati lang. Sinabi ko na hindi mo alam ang wika nila kaya hindi mo rin sila naiintindihan,” sagot ko sa kanya.