Kalikasan Ng Wika Novels & Stories

Lahat na lang ba isisisi sa’kin? “Ang dali niyong maniwala! Konting wika lang galing sa tiyuhin niya hala paniwala naman kayo. Hindi ako tanga para basta-basta aminin ang isang bagay na wala naman akong ginawa!”

Kahanga-hanga na magamit ng isang tao ang wika ng hayop upang makipag-usap sa mga Wolfire. Lalong lumaki ang ngiti sa mukha ni Darryl. Sinabi niya, "Upang sabihin sa iyo ang totoo, ang wika ng hayop ay hindi isang lihim na kasanayan, ngunit mahigpit ang pamantayan sa pagmamana ng kasanayan. Kailangan mong matugunan ang dalawang kinakailangan bago ituro ito sa iba." May malalim na tingin si Darryl sa kanyang mukha, ngunit may bakas ng kapilyuhan sa kanyang mga mata.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

At mga tinuturing kong kapatid, ay ang kambal. Sa biglang inis ko, hindi ko namalayan na, ibang lenggwahe na pala ang nagamit ko. Hindi naman iyon bawal, kaso nasa kasunduan namin ni Lolo at Ama, na hindi ako magsasalita nang ibang lenggwahe, maliban na lang kong itong taong kausap ko, ay hindi makaintindi ng salita namin. Language to Language.

natatawa nitong wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap dito. "Ma...tumangap na naman kayo ng project? So ibig sabihin, mas magiging abala pa po kayo?" naluluha kong wika

biglang wika nang dalaga nang mapansina ng gustong gawin nang lalaki. "Diba sabi ko saiyo may ipapakita ako? Gustong-gusto nang mga babae ito." ngumising wika nang lalaki. "Hindi ko gustong makita." wika nang dalaga saka akmang aalis pero bigla ulit siyang hinarang nang lalaki. "Hindi ka pwedeng umalis nang hindi mo ito nakikita." wika nito. "Sa-sa iba niyo nalang ipakita." anang dalaga.

Biglang dating ni West tsaka isa isang inilapag sa harapan nila Kalem ang binili niya "Binilhan mo rin kami? Thank you Ms.West." Ngiting wika ni Mike kaya tinanguan nalang siya ni West Tahimik silang kumain ng basagin ni West ang katahimikan. "Do you want me to feed you, Baby?" Malambing na wika nito kaya na bilaukan si Kalem Agad naman itong inabutan ni Harold ng tubig na mabilis nitong tinungga.

Muling wika niya, habang napakunot ang noo nito. “Ano na namang kalokohan ang naisip ng anak mo?” Kunot-noo na tanong nito sa kanya. “Anong kalokohan ang pinagsasabi mo?” Galit na wika niya rito. “Wala namang ibang iniisip ‘yang magaling mong anak, kun’di ang gumawa ng mga bagay na walang kwenta at higit sa lahat, para bumagsak tayo.” Sagot nito sa kanya.

Kalmadong wika ko. “Urghhh! I hate you, Reah! Hinding-hindi ako papayag na aagawin mo sa’kin si K. Nakuha ko na siya sa’yo!” Inis na wika pa nito at nag-walk out. Nang mawala siya sa paningin ko ay ‘di ko na napigilan ang mga luha ko na kanina pa nagbabadyang bumagsak. Nagawa ko pang mang-inis sa kanya kahit na ang totoo gusto kong maglumpasay sa iyak.

Akalain mo nga naman, kasama niya pa ang boss niya sa pag-check sa kaniyang mga bucket list. Siya na rin ang pumili ng kakainin nila. “Anong tingin mo? Maganda ang place ‘di ba. Okay naman ang food?” Pilit binasa ni Kalina ang walang emosyong mukha ng lalaki. Sumimsim ito ng kape. “Just fine.” “Fine?” Tumaas ang kilay ng lalaki. “Don’t make me repeat myself.” Tatlong beses tumango si Kalina. Sa language ni Cain, fine means good. Not the best but still good.