Komik Anime 18+

Since I moved into this apartment, I kept dreaming about a man every time I fell asleep. The man told me he was my husband. However, I had only just started college. When I woke up, my lower back ached, and my body felt sore. My neighbor was a psychologist, and he prescribed some medication to help me sleep. Unfortunately, the dreams became even more real. One night, the man leaned close to my ear and whispered, “You can’t escape me.”

"อ๊ะ อย่าจับตรงนั้นสิ เดี๋ยวก็ได้ยินเสียงน้ำหรอก..." พอเลยเทศกาลไหว้พระจันทร์ไปไม่นาน บริษัทก็จัดทริปแช่น้ำพุร้อนกลางป่าบนเขา คาดไม่ถึงว่าถนนขากลับจะถูกปิดแบบกะทันหัน ทุกคนเลยจำใจต้องค้างคืนอยู่ที่จุดแช่น้ำพุร้อน เป็นครั้งแรกที่ฉันต้องค้างคืนข้างนอก แล้วฉันก็ดันเผลอทำให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองมีสภาพร่างกายที่พิเศษ สุดท้ายเลยจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น และคนที่ฉันเลือกก็คือผู้ชายที่ดูเงียบขรึมที่สุดคนนั้น ไม่คิดเลยว่าฉันจะถูกเขาจัดการเสียจนราบคาบ

"ขอร้องล่ะค่ะพี่ อย่าดันเข้ามาอีกเลย ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้วนะ" ท่ามกลางคอนเสิร์ตที่ผู้คนเบียดเสียดจนแทบไม่มีที่ว่างให้หายใจ ชายคนหนึ่งที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังฉันพยายามเบียดกระแทกสะโพกเข้าหาบั้นท้ายของฉันอย่างต่อเนื่อง ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ วันนี้ฉันดันเลือกใส่กระโปรงสั้นกุดอวดเรียวขา โดยที่มีเพียงกางเกงในจีสตริงตัวจิ๋วปกปิดไว้เพียงน้อยนิดเท่านั้น แต่แล้วชายคนนั้นกลับอุกอาจถึงขั้นเลิกชายกระโปรงของฉันขึ้น แล้วกดแนบส่วนแข็งขืนเข้ากับร่องก้นของฉันโดยตรงอย่างไร้ยางอาย บรรยากาศในงานเริ่มร้อนแรงและเร้าอารมณ์ขึ้นทุกขณะ ฝูงชนด้านหน้าเบียดโถมเข้ามาจนฉันเสียหลักถอยหลังไป ทันใดนั้น ร่างกายของฉันก็พลันเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่าน ดูเหมือนบางสิ่งบางอย่างจะสไลด์เข้าไปข้างในเสียแล้ว...

„Hmm, nicht dort… man hört sonst das Geräusch…“ Kurz nach dem Fest organisierte die Firma einen Teamausflug zu einer wilden Thermalquelle in den Bergen. Auf dem Rückweg stellte sich heraus, dass die Straße gesperrt war – alle mussten über Nacht an der wilden Thermalquelle bleiben. Als ich zum ersten Mal woanders übernachtete, kam meine besondere Konstitution aus Versehen ans Licht. Ich hatte keine andere Wahl, als jemanden um Hilfe zu bitten. Am Ende entschied ich mich für den Mann, der am ruhigsten wirkte. Was ich nicht ahnte: Er durchschaute mich vollkommen – und nutzte das gnadenlos aus.

"Coach, please stop. I came here to learn how to drive, not to have an affair." Inside the instructor's car, because I kept failing to control the clutch, Coach Reeves, who happened to be my husband's friend, made me sit on his lap to teach me. The problem was, I was wearing a short skirt that day, and underneath it, I wasn't even wearing safety shorts. Even worse, he actually pulled his member out and pressed it straight against me.

Aku adalah seorang petani yang menderita kecanduan seksual berat. Penyakit ini sering kambuh dan sangat mengganggu proses panen saat musim panen. Dengan putus asa, aku mengikuti suamiku mencari pengobatan dari dokter desa yang baru datang. Tetapi, cara pengobatannya membuatku sangat terkejut.

"Ah… Slow down… My husband hasn't even ended the call yet…" I slump on the floor with my butt raised high. As I listen to my husband's instructions, I continue to shift positions every now and then. Meanwhile, the gym trainer has one hand latching onto my hip while smacking my butt heavily with the other. Under my husband's instructions, he thrusts forward heavily…

"Peter, should I go faster?" I was on my knees on the yoga mat, leaning forward, my hips moving in sharp, rapid motions. Meanwhile, my hands just kept working my chest, squeezing and rubbing. Behind me, the rest of the class just watched, their eyes fixed on the way my body moved. "Not bad. Keep that pace. Now let's move on to some hands-on practice." As soon as the instructor said that, he pulled off his pants and positioned himself beneath me.

"A... Ayah Mertua, ja... jangan gini, ini... ini sangat memalukan." Ayah mertua menahanku di depan jendela besar, dia mengangkat salah satu kakiku dengan satu tangan, sementara tangan lainnya menekan dan meremas payudaraku dengan kuat. "Apa yang memalukan? Lihat orang-orang di bawah sana, betapa mengasyikkannya ini."

„Herr Doktor, sind Sie bald fertig? Ich halte das nicht mehr lange aus.“ In der Universitätsambulanz lag ich auf der Untersuchungsliege, den Blick vollständig vom Vorhang verdeckt. Das Instrument schob sich noch ein paar Zentimeter tiefer vor, und so sehr ich mich auch beherrschen wollte, ein gebrochener Laut entrang sich mir. „Nein!“ Der Arzt jedoch schwieg und bediente nur seine Geräte weiter, hob meine Beine dabei noch ein Stück höher.