Kuromi X Melody

คำโปรย "2 ขีดหมายความว่าไงวะ" "ก็หมายความว่าเมียมึงท้องไงควาย" "นี่กูกำลังจะเป็นพ่อคน" "มึงจะดีใจเxี้ยอะไรก่อน ตอนนี้เมียมึงไปแล้ว" "ยินดีด้วยครับเพื่อนมึงได้เสียเมียไป 100% แล้ว" "ตอนมีไม่รักษามาเห็นค่าอะไรตอนนี้" พอ.และนอ.ถูกคลุมฝูงชนใหแต่งงานกัน โดยที่พอ.ไม่เต็มใจและหลังจากแต่งงานเขามีข้อตกลงกับนอ.ก็คือ 3 เดือนหย่า เพราะเขาได้ตกลงกับพ่อไว้ว่าจะแต่งงานกับเธอเพื่อตำแหน่งที่พ่อจะยกให้ โดยที่พ่อไม่รู้เลยว่าเขาได้ยื่นข้อเสนอให้กับเจ้าสาวของเขาแล้วและตลอดระยะเวลา 3 เดือนเขาก็จับนอ.กดทุกวันจนท้อง สุดท้ายนอ.เป็นฝ่ายจากไปเพราะแฟนเก่าของพอ.กลับมา " งั้นฉันขอถามอะไรคุณอย่าง ที่ผ่านมาคุณเคยรักฉันบ้างไหมคะ " "ไม่ฉันไม่เคยรักเธอ" " " งั้นเราก็หย่ากันเถอะค่ะ ฉันคืนอิสระให้ คุณจะได้กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมเหมือนที่คุณต้องการ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปคุณกับฉันเราไม่เคยรู้จักกัน บังเอิญเจอก็ไม่ต้องทักเอาแหวนของคุณคืนไป ไม่ต้องฟ้องหย่าเดี๋ยวฉันเซ็นให้เอง ลาก่อนตลอดกาล"

Rey siswa favorit di SMA Harapan Bunda, dengan terpaksa ia menerima mandat menjadi ketua kelas XI IPA 4 dengan wakilnya yaitu Melody. Mereka berdua terlibat dalam sebuah permusuhan, pada akhirnya mereka terpaksa akur karena paksaan oleh pacar mereka masing-masing. Kebersamaan mereka membuatnya saling nyaman, akan kah Melody berhasil mengalihkan pandangan Rey dari pacarnya atau tidak, secara Melody juga memiliki kekasih yang dia adalah sahabat Rey sejak kecil.

"Your love ain't what I need" he looked intensively in my eyes, with lust and intense desire hooded in his eyes. His body pressed against mine on the wall, his left held my hands above my head, and he groped my left breast with his right hand -his fingers pinched my nipples teasingly. "What I want is your body, to be buried deeply in you, and to feel every inch of you" his minty breath fanned my face, and sent shivers down my spine. "I'll worship your body, and f*ck you so hard until you totally forget about your other f*çk buddies!" he growled possessively. Finding the wait too long, I grabbed his necktie and crashed my lips on his. "Just f*çk me already!" I moaned throatily against his lips. >><< Stella McCartney was supposed to be a nun (a reverend sister), but because of a situation she was kidnapped and separated from her family, she was r*ped mercilessly by drug dealers and her dream of becoming a nun was shattered, and she ended up becoming a s*x addict. Now she only wanna become a pornstar, but unfortunately, that dream was shattered too when she met Ferguson Ansaldo Alfonso who is obsessed with s*x, he doesn't go a day without s*x and now, he's vowed never to let her go. What happens when these two s*x obsessed freaks signed a contract, to be each other's s*x toy?

"เธอแน่ใจใช่มั้ยว่าจะไม่เสียตัวฟรี" เสี่ยงรักรุ่นพี่ [มินตรา x ชาร์วี] เพราะความรักที่เธอมี เธอจึงยอม “เสี่ยงรัก” กับเขา [ชาร์วี] วิศวะฯ ปี 4 ไม่สนใจความรัก คาดเดายาก ชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่น [มินตรา] บริหาร ปี 2 น่ารัก มองโลกในแง่ดี ไม่ทันคน รักใครรักจริง มั่นคงในความรัก "มินชอบพี่ชาร์วีค่ะ" "งั้นเหรอ..." "...ทำไมไม่ลองอ้าขาให้ฉันดูล่ะ เผื่อฉันจะสนใจเธอบ้าง" "..."

- ผิดที่รักคนใจร้าย - 《แผ่นดิน x ลูกพีช》 แผ่นดิน "เธอรู้ใช่ไหมผีเสื้อไม่ชอบให้ใครไล่จับมัน" ลูกพีช "พี่จำที่พีชเคยบอกได้ไหม วันไหนที่พีชพอแล้ว พีชจะหยุดทุกอย่างแล้วเป็นฝ่ายไปเอง ใช่ค่ะ..วันนี้พีชพอแล้ว" คำเตือน/Warning ดราม่าหนักหน่วง - คำหยาบ - ครอบครัว - แต่งงาน - มีฉากร่วมเพศ18+ - ข่มขืนแบบไม่สมยอม - ไม่นอกกายนอกใจ **พระเอกดีกับทุกคนยกเว้นนางเอก** เรื่องนี้ไม่มีการ 'นอกกาย นอกใจ' ดราม่าหนัก นินายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาพาดพิงถึงสถานที่หรือบุลคลที่ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน ไม่อนุญาตให้คัดลอดหรือดัดแปลงเนื้อหาทั้งสิ้น! หากพบเจอจะดำเนินคดีทางกฏหมายทันที Thanks for following me 🙏

- ผู้หญิงของฟีนิกซ์ - { ฟีนิกซ์ x โมเดล } ฟีนิกซ์ งอนบ่อย ๆ นะ เฮียชอบง้อ โมเดล เวลาเฮียดุมันน่ากลัวดี เดลชอบ>< "เฮียชอบเวลาหนูร้อง" "ทะ ทำไมเหรอคะ" "เพราะมันทำให้เฮียอย่างปลอบหนูแรง ๆ ยังไงล่ะ" "ป๊ายิกมีแปนเหย๋อก้ะ" "เยอร์ก็อยากมีแปน" คำหยาบ - เนื้อหารุนแรง - คลั่งรัก - พระเอกสายเปย์  เรื่องนี้ไม่มีการ 'นอกใจ' พระเอกคลั่งรัก นินายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาพาดพิงถึงสถานที่หรือบุลคลที่ไม่เกี่ยวข้องแต่อย่างใด นิยายไม่ได้อิงจากความเป็นจริงทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน  ไม่อนุญาตให้คัดลอดหรือดัดแปลงเนื้อหาทั้งสิ้น! หากพบเจอจะดำเนินคดีทางกฏหมายทันที Thanks for following me 🙏

LOVE LOSER ร้ายพ่ายรัก (เจเลอร์ x แพทริเซีย) มีเนื้อหารุนแรง ตัวละครใช้คำพูดหยาบคาย ไม่มีพระเอก/นางเอก มีฉากร่วมเพศ (รุนแรง/ไม่สมยอม) SM25++ หากแนวนี้ไม่ใช่นิยายแนวที่ชอบ กดข้ามไปอ่านเรื่องอื่น ๆ แทนได้นะคะ นิยายตะเกียงมีหลายแนวค่ะ ลองเลือกดูก่อนนะคะ เจเลอร์ไม่ใช่พระเอกในอุดมคติของท่าน และแพทริเซียเองก็ไม่ใช่นางเอก __________________________________ ทุกอย่างเริ่มต้น....ด้วยความร้ายกาจ ⚠️ ​ เจเลอร์ JAYLER เขา..ผู้ชายคนที่แพ้มากตั้งแต่ชาติกำเนิด "เธอสวยนะ...แต่ได้ง่ายไป" ​ แพทริเซีย เธอ...ผู้หญิงที่ร้ายจนทุกคนเกลียด "เรื่องเมื่อคืนฉันจะคิดซะว่า...ให้ทานหมาตัวหนึ่งก็แล้วกัน" ​ 

Melody has been waiting for her 18th birthday for 8 long years, since losing her parents in the rogue wars. She couldn't wait to get her wolf, find her fated mate and not feel alone in the world and her pack anymore. When the day finally comes and a misunderstanding causes her mate to reject her, she flees the pack and builds herself a new life far away, only to be brought face to face with the mate who rejected her at a biannual tournament they are both competing in. Melody can't get over the hurt of rejection and considers a chosen mate to try to help ease her wolfs suffering, and finds herself in a love triangle that she isnt even sure she wants any part of. The pull of the mate bond is hard to resist, and her wolf and her body push her towards her fated mate, but her mind and her need to protect her heart pull her towards the safe and dependable option. Both men use the tournament as a way to try to best eachother and prove their worth, fighting for the highest place on the leaderboard. Love rivalries and unexpected allies only make matters worse for Melody as she has to contend with one of her highschool bullies and a sarcastic, underhanded beta who thrives on the drama her life has become. Meanwhile two Alphas pulling the strings behind the scenes put Melody in an unexpected life threatening situation and she knows the only person she has ever truly been able to rely on is herself. What she doesnt expect is for the moon goddess to intervene and change her fate, but is her new destiny any better than what she ran from in the first place?

"Your right I did all those things to you but, all I'm trying to do is protect you!" I screamed. Melody looked puzzled. I could tell that I was even a little bit confused by my own words. Protect her? Protect her from what? She was fine at her home, she hadn't had a great life but the guys dead now. So truly what am I protecting her from? "Protect me? The one thing I really need protection from right now is you! You have no right to say that to me, you're the reason I need protecting at this point!" Melody shouted. She wasn't wrong, I am the one she needs protection from. "That's what I said, yes you're right you do need to be protected from me. But you have no idea what kinda world that you now live in Melody! Mafias..." I started. "I do now! Oh thanks for that by the way! I was perfectly fine living my life not knowing what was happening around me. I didn't ask for any of this Liam. And now thanks to you I am!" "I know that Melody..." "Do you really know Liam?" "I wasn't done talking Melody! Oh I'm so sorry, I didn't realize I was speaking to royalty! I'm done with this conversation! Like I said I'm not telling you anything so leave me the hell alone!"

In the split second when the research lab explodes, my boyfriend, Thomas Bastion, dashes to Melody Harper, who is standing furthest from the blast zone. He shields her from the impact with his own body. When the sounds of the explosion stop, the first thing he does is carry Melody to the hospital. I'm lying on the floor. My body is covered in fresh blood, but he doesn't spare a single glance at me. Thomas has taken care of Melody for the past 18 years. His heart is filled with nothing but her. There's no space for anyone else. I only survived because my colleagues rushed me to the hospital. When I am discharged from the ICU, I call my teacher, Louis Carpenter. Both my eyes are swollen from how much I've been crying. "Mr. Carpenter, I've made up my mind. I'm willing to join you for the confidential research. It's fine if we have to leave in one month. I don't care that I'll be unable to contact anyone for the next five years." The wedding ceremony that I have been dreaming of is supposed to take place in a month's time. However, I no longer want to get married.