Kutukan Novels & Stories

ดวงตาของคุณดวงพรแข็งกร้าวแดงก่ำดูน่ากลัวราวซาตานร้ายในคราบมนุษย์ “หยุดนะ ทิ้งมีดลงเดี๋ยวนี้คุณดวงพร” เสียงห้าวของธีโอดังขึ้นพร้อมกับเคน เจมส์และสารวัตรกวินถือปืนจดจ้องมาที่คุณดวงพร ผู้สูงวัยที่อยู่ในห้วงความแค้นเคืองและบ้าดีเดือดไม่ฟังเสียงแต่จ้วงมีดลงมาอย่างรวดเร็ว

“เหรียญยังมีสองด้านเลยนี่คะคุณตา จิตใจของมนุษย์ก็เหมือนกันค่ะ แม่เคยบอกกับหนูว่าต่อให้เราเป็นคนดีแค่ไหนก็ยังเคยฆ่ายุง ฆ่ามด เคยรู้สึกอิจฉาริษยาคนอื่นด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง และยังเคยโกรธแค้นแทนคนอื่นทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เขาเรียกว่าอารมณ์ชั่ววูบค่ะ อารมณ์นี ้ทำให้เราขาดสติ ทำอะไรได้อย่างไม่ลังเลเลยด้วย หนูยังเคยเป็นเลยค่ะ” “หนูน่ะเหรอ” ฮาโตริทำหน้าไม่อยากเชื่อ “จริง ๆ ค่ะ หนูเคยพูดกูมึงกับใครคนหนึ่งเพราะเขาเรียกพี่ไคของหนูอย่างหยาบคาย ตอนนั้นหนูโมโหจนขาดสติเลยค่ะ ทะเลาะกับเขาอย่างลืมกลัวเลยค่ะคุณตา”

ไอ้เนตรตะโกนบอกลูกน้อง “มา...กูจะเป็นคนเข้าไปเอง พวกมึงขนหินออกเปิดทางให้กู” พอมาถึงกองพลก็สั่งเสียงเข้มพร้อมกับช่วยคนงานขนย้ายหินหน้าปากทางเข้าเหมืองที่ถูกระเบิดปิดปากถ้ำ