King Novels & Stories

@ คอนโดSN SN Condominiumเป็นคอนโดหรูสูงยี่สิบชั้นที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากตัวมหาวิทยาลัย มีจุดประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่นักศึกษาที่บ้านไกลหรือหรือไม่ก็ต้องการออกมาใช้ชีวิตวัยรุ่นเพียงลำพังซึ่งได้รับความสนใจจากนักศึกษาจำนวนมากหนึ่งในนั้นก็คือลูกชายเจ้าของคอนโดที่เพิ ่งถูกเพื่อนสนิทหิ้วตัวกลับมาจากโรงพยาบาลด้วย “ไอ้ซีมึงไปฟัดกับหมาที่ไหนมาเนี่ย? สภาพแม่ง อย่างกับโดนรุมโทรม” ดาต้าที่ถูกโทรเรียกให้ไปรับเพื่อนหน้าหล่อจากโรงพยาบาลประจำมหาลัย ตั้งแต่ตะวันตรงหัว อดถามไม่ได้ เพราะสภาพชายหนุ่มตอนนี้พูดง่าย ๆ ว่า ‘หมายังดูดีกว่า’

ฉันขมวดคิ้ว “ใครคะ” “แฟนของแฟนเก่าหวาน ดีที่ช่วยทัน สงสัยเครียดมาก ทั้งความดัน ทั้งระดับฮอร์โมน”

“มันคือตัวเลข หรือคำ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่อ่านจากข้างหน้ามาข้างหลังหรืออ่านจากข้างหลังมาข้างหน้าก็จะอ่านเหมือนกัน อย่างเช่นตัวเลข 909 คำว่า นาน นอน กนก ถ้าภาษาอังกฤษก็ dad mom pop” “มันก็เหมือนความรู้สึกของพี่ ไม่ว่าเมื่อวาน วันนี้หรือพรุ่งนี้ ความรู้สึกที่มีให้ก็ไม่เคยเปลี่ยน เหมือนกับตัวเ ลขพาลินโดรมที่ไม่ว่าจะอ่านจากข้างหน้าหรือข้างหลังมันก็อ่านได้เหมือนเดิม”

ตึก ๆ ๆ ๆ เสียฝีเท้าที่ดูเร่งรีบหยุดลงตรงหน้าคนรับใช้ชายคนหนึ่ง หญิงวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบเนี๊ยบกริบคนนี้ดูแตกต่างจากคนรับใช้ทั่วไปอยู่บ้าง เธอมองดูท่าทางทำความเคารพของอีกฝ่ายที่ได้มาตรฐานด้วยสายตาประเมิน จากนั้นจึงพยักหน้าให้ "เห็นเสี่ยวอี๋รึเปล่า?" ชายค นนั้นตอบปฏิเสธโดนไม่ต้องนึกนาน หญิงรับใช้ผู้เป็นหัวหน้าจึงเดินจากมาทันที ดวงตาเรียวภายใต้แว่นไร้กรอบดูเฉียบขาด หลังเหลือบซ้ายแลขวาอยู่พักใหญ่ ก็ตัดสินได้ว่าเรือนหลักคงไม่มีคนที่เธอตามหา แถมไม่เห็นแม้แต่วี่แววของแขกคนสำคัญ…

ไอ้คีย์ : 5000 กูรีบใช้ มินตรา : ไปไม่ได้วิชานี้สำคัญ ไอ้คีย์ : คลิปเสียงความยาว 30 วินาที มือเล็กของมีนค่อยๆกดฟังคลิปเสียงนั่น โดยไม่ได้ตั้งใจ {อร๊ายยยยยย อ๊ะ อ๊ะ คีย์สุดยอดไปเลยค่ะ ลูกปลาเสียวรูมากเลย อ๊ะอ๊ะๆ} ไอ้คีย์ไอ้บัดซบ! เล่นอะไรไม่รู้จักเวล่ำเวลา

เจ็ดวัน ในแต่ละปีธีมของงานจะแตกต่างกันไป อย่างเช่นปีนี้ ธีมของงานชื่อว่า ลีฟอินคัลเลอร์ หรือชีวิตที่มีสีสัน มีการแสดงขบวนเรือทางน้ำ มีขบวนพาเหรดเรือกอนโดล่า การจัดงานเต้นรำ แสดงคอนเสิร์ต ซึ่งเรียกนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกให้มาร่วมงานได้เป็นอย่างดี ผู้คนจุงหลั่งไลมาร่ วมงานนี้อยางคับคั่ง ส่งผลให้ยอดจองโรงแรมเพิ่มขึ้นบางแห่งก็เต็มจำนวนการรองรับ

กมลพรเสริมเพื่อน เกศรินพยักหน้าสนับสนุนเพื่อน ๆ อัคนินทร์ถอนหายใจยาว ชี้ตะเกียบไปที่อนวัทย์กับนิพิฐพนธ์ ทั้งสองคนรีบโบกมือ

“อื้ม...อา...ฉันโอเค ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันดูแลตัวเองดีแกก็รู้” “ใช่ แล้วแกได้ออกกำลังกายมั้ย พวกโยคะ” “โยคะเหรอ” เจ้าหล่อนหันมองด้านหลัง เห็นนายหมีกำลังกระแทกใส่เธออย่างถี่ยิบ...อย่างนี้เรียกว่าโยคะได้รึเปล่า “เล่นสิ ตอนนี้ได้หลายท่าแล้วนะแก อยากเห็นมั้ย เดี๋ยวจะถ่ายรูปส ่งไปให้ดู”

เขาหันไปหาหงส์ ก้มคำนับ แล้วพูดภาษาประหลาดที่สืบต่อมาในราชวงศ์ของเขา แล้วเอามือแตะปุ่มลับที่สิงโตและเต่า "รับทราบ! ตื้ด!" "นับ 10 ....9 ....8" "....7....6....5....4...3....2" "...1" ชายหัวหน้าทาสยิ้มเป็นรอยยิ้มสุดท้าย แสงสว่างวาบขึ้นทั้งห้องนั้น

เสี่ยใหญ่ประกาศก้อง ทันทีที่สัญญาณเริ่มขึ้น สัตว์ร้ายในคราบหญิงสาวทั้งสามนางจากสังกัดเจ๊โรซี่ก็โถมเข้าใส่ไอ้อ๊อดอย่างหิวกระหาย กล้องวิดีโอหลายตัวเดินเครื่องพร้อมบันทึกทุกวินาทีแห่งความอัปยศ ปึก! ปึก! อ๊าาา! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วโกดัง ไอ้อ