Akala ng lahat nasa firm na totoo ito. Pagkatapos ng lahat, si Shen Ziyu ay isang magandang lalaki na maraming magandang kwalipikasyon habang si Qin Lianyi ay isang normal na tao lamang sa firm. Galing siya sa isang ordinaryong pamilya at may ordinaryong hitsura din. Normal na normal sa kanya na maging interesado sa isang lalaking tulad ni Shen Ziyu.
)
pigil ang galit niyang sagot.
Bahagyang tumawa si Lixin, mababa ngunit nakakainsulto. Tumayo siya at lumapit sa mesa, saka pinatay ang sigarilyo sa ashtray—parang simbolo ng pagyurak niya sa Chiu Group.
“Zang?”
(Dirty?)
ngumisi siya.
“Zhe jiao xianshi.”
(That’s called reality.)
Humakbang pa siya palapit kay Lian.
“Dahil nga ayoko silang makaharap! Ano ba ang mararamdaman mo kung si Luis at isa pang lalaki ang madatanan mong kinakausap ko? Masaya kaming kumakain? Diba gagawa ka ng paraan para iparamdam sa akin na naalibarbaran ka sa nakita mo! Sabi mo ako itong LG Sean? O baka pinapatunayan mo sa akin na ang meaning ng LG, Laking Genius.”
“It's a product brand Zhia.”
“Pilosopo ka pa.”
“Don't do it Zhia. Hindi ako kagaya mo kung magselos. I bet you know me somehow.”
“Pati na nga lang yung classmate kong naghahanap ng trabaho sa kompanya mo, pinag-iinitan mo?!”
“Kilala mo nga ako. Di lang pera ang hihingin ko Zhia, pati buhay nila.”