Lazy In Tagalog Novels & Stories

"It won't hurt if we'll do it right. Nagtitiwala ka naman sa 'kin, 'di ba?" Bumagsak ang panga ni Luke. Nag-init ang kaniyang tainga. Mahina siyang tumango. Para siyang hihimatayin sa hiya subalit alam niyang hindi na bago ito kay Logan. Madalas siyang magkaroon ng kahangalan sa buhay na hindi mapigilan. "Oo naman. Pasensya ka na! Na-e-excite lang ako."

"Bakit?" "Basta. Kunin mo na at sayang ang oras Kian. Kung aantayin lang natin silang gumawa, walang mangyayari. Masyado silang mabagal at marami silang inuusisa." saad nito.

“What is this?” “Sabi ko na!” Pumalakpak si Maureen. “Kung wala akong asawa ay baka na-LAFS din ako doon kay Pogi, no.” “LAFS?” She frowned at her cousin. “Love at first sight, ineng. Diyos ko naman, napaka-dense mo.” Nilapitan nito ang box ng cake at binuksan. “So, totoo palang may ganoon? Posible palang mahulog ka sa isang tao sa unang tingin pa lang?”

Leon asked. "H-Hindi.” Nabasag ang boses ni Lia. Pilit niyang pinipigilan ang maluha pero kusa na lamang nababasa ang kaniyang mga pisngi. ‘Dàmn! I badly miss you here, mama. Bakit kasi iniwan mo ako agad? Hindi pa rin ako nakaka move on sa pagkamatay mo. Miss na miss na kita. Miss na miss ka na ng Baby Lia mo. H—’

“Namimiss ko na siya—“ “Kaso hindi ka miss?” Napatigil ako sa sinabi ni Yeon. “Sama ng ugali mo apat na mata!” Bulyaw ko at sinipa ang binti niya na ikinatawa niya. “What’s the tagalog of it na, wait, lemme think..” Nahawak pa siya sa tangos ng ilong niya. Mamula mula pa ang maputi niyang kamay. “Ah, pighati.” Sa inis ko ay tumayo na ako at kumaway patalikod tsaka ako bumalik sa condo ko.

Lagot! "Mukhang may anak na makakalbo mamaya ha?" Asar ni tasia sakanya na nakaupo na din sa tabi niya. Napabuga siya ng hangin dahil ang hirap pala magkaroon ng masyadong konserbatibong ama. Bahala na mamaya! Nakita kaya ni Dylan ang suot ko? Napansin kaya niya ako?

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Whatever that happiness is, or in whatever form, I wish for it. Lately, life has been so complicated that genuine happiness is hard to achieve. It's so easy to smile and laugh but not feel truly happy. I don't know why and I feel guilty for it. I looked at Zephaniah. I wonder what he wished, or did he even wish? He seems to have everything anyway. Pagkalabas sa Underground River ay nag-aya nanaman ng group photo si Kyovee. "Ano ba yan Kyovee, mamatay ka na ba? Nangangawit na ko kakangiti sa picture! So gayshit." Reklamo ni Jaewon.

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

Dali-dali siyang bumaba ng hagdan at nagpaalam sa kanyang tita at tito at sa kanyang mga pamangkin na binigyan niya ng tig-iisang h***k sa noo bago tuluyang umalis ng bahay. Mabilis naman nakarating sa university si Leigh gawa ng ‘di naman kalayuan ito pero kailangan niya pa rin magmadali dahil nakakahiya naman na ang lapit na nga lang ng bahay niya nahuli pa siya. Takbo-lakad ang ginawa ng dalaga para hindi siya masyadong ma-haggard at iwas na rin sa mga tingin ng ibang tao na magmukha siyang tanga dahil sa kamamadali. Sa labis na pagmamadali ay hindi niya namalayan na may mababangga siya dahil sa nakayuko itong tumakbo. Well, sino ba ang tumatakbo ng nakatingala?