Learning From Experience Quotes の小説・ストーリー

Kahit papaano ay kumalma naman ang nagwawala kong puso, "Hindi naman po kasi lahat natutunan sa experiences. Pwede mo ring matutunan ang mga bagay-bagay by observing on what's around you. People who are struggling in a certain situations would deliver you it's lesson, without telling it verbally." Naalala ko dati, pagtingin-tingin lang ako sa bintana ng bahay namin, tapos makikita ko 'yung mga kapitbahay namin na halos araw-araw ay nag-aaway, nagsusugal, nag bisyo, abala sa pag-aalaga sa asawa't-anak, at marami pang iba. Through them, I learned a lot and gathered a lot of encouragement to set higher goals, dahil kung hindi, maghihirap lalo ako kapag hindi ko tataasan ang pangarap ko habang n

Tahimik kong pinanood ang sasakyan nilang unti-unting umaalis. Hindi ko pa rin maiwasang mag-alala. “Hon,” sabi ni Carlo habang inaakbayan ako. “Huwag ka nang mag-alala.” “Maayos naman nila iyan.” “Paano mo naman nalaman?” Tumingin siya sa akin. Pagkatapos ay mayabang na itinuro ang sarili. “Experience.” Napatawa ako. “At saan mo naman nakuha iyang experience mo?”

Parang hindi lamang negosyo ang tinutukoy niya. Parang may mas malalim na pinagdaanan. Ngunit mabilis din niyang itinuloy ang kanyang speech. At muling bumalik sa propesyonal na tono. "One thing I learned through the years..." Bahagya siyang ngumiti. "...is that sometimes, the people who hurt us become the reason why we grow stronger." Napalunok ako. Hindi ko alam kung bakit. Pero pakiramdam ko ay direkta iyong tumama sa akin.

Pero sa paglipas ng mga araw ay nakakaya na niya at natututo na siya. Sa una ay mahihirapan ka talaga lalo na kapag wala ka pang experience at nangangapa ka pa sa mga dapat gawin. Pero kapag araw araw kang makikinig at sinamahan mo ng pursige ay matututo ka. Hindi nga lang gano’n kabilis pero ang mahalaga ay sumusubok siya na matutunan ang dapat. Saka hindi naman araw-araw may nanganganak ay may sakit ang mga hayop. May araw na wala kang ginagawa at may pahinga.

“Ah, mukhang nag-research din yata assistant mo tungkol sa lugar na ‘to, hindi ba?” Bahagyang ngumiti si Dashiel. “We wanted to make a good impression. Especially pagkatapos ng napag-usapan natin kanina.” Kumuha siya ng baso bago muling nagsalita. “To be honest, excited na rin akong simulan ito.” “You really move fast,” komento ni Carter. “Pero halatang pinag-iisipan mo muna lahat bago kumilos.” “I guess experience taught me that,” sagot ni Dashiel. “Hindi ba experience ang pinakamagaling na teacher?”

dagdag nito, at saka nagsimulang maglakbay ang mga labi nito paakyat sa kamay niya. Totoo ang sinasabi nito. Gaining practical experience turned out to be way more valuable than just going through theoretical books. Pero siyempre, dapat pag-aralan niya muna bago siya sumabak sa actual. “Hindi mo ba alam na ilang beses na akong naimbitahan sa iba’t ibang school para magbigay ng speech, pero madalas ay tumatanggi ako.” sabi nito, at nakahinga siya ng maluwag nang tumigil ito sa paghalik sa kamay niya dahil sa kiliting dulot nito.

He felt surreal and a bit happy. "Don't be defined by your past, your past is the tutor of your present and is always preparing you for new experience. Forget about disappointment or any past mistakes that is keeping you from moving forward. It's never too late for a new beginning."payo ni Lorie. Bagay na nakatulong sakanya para maging successful. She really likes reading inspirational quotes on the net. Kaya nabasa niya ang sinabi nila Kemmy Nola at iba pa. Tumayo na si Lorie at nagpaalam. Nanatili namang nakamasid si Russel sa kalangitan. Lumabas na roon ang kumikinang na mga bituin na mas lalong nakapagpaganda sa paligid.

Oo nga at gustung-gusto n'ya ang mga bagong experience na itituturo nito sa kan'ya pero nahihiya s'yang aminin dito ang totoo lalo at inosente siya ng makuha nito. Lalo naman itong natawa sa reaks'yon niya at muli itong nagsalita. "Now it's my turn." nakakalokong sabi nito bago inayos siya sa pagkakaupo sa motor at pinaharurot iyon. Wala na s'yang masabi pa dahil pagdating sa bagay na iyon ay napaka-expert ng kan'yang nobyo at iyon ang bagay na pinaka-kinababaliwan niya dito.

Malungkot na sabi ng dalaga. “Napansin ko nga po, kahit pa nakagraduate ka sa kolehiyo mas pipiliin nila ang may experience na at taga dito mismo.” mahabang sabi din ni Quinette. “Totoo yan danas ko yan… Hmmm yan tapos na outfit mo madam. Napakaganda mo at maging hubog ng katawan mo. Ingatan mo ang sarili mo, maraming mapagsamantala dito sa siyudad. Maging matalino ka sa bawat magiging desisyon mo lalo na sa pag-ibig.” Mahabang payo sa kanya ng dalaga.

sambit nito at ngumiti. “Thank you, Tita.” Hilaw siyang napangiti rito. “We never stop learning. We may feel like we knew everything, but the truth is… we don’t. Hindi pa nangangalahati ang alam natin kaya always be open to new knowledge. Marami ring first times sa buhay. I love adventures.” Kung makapag-usap sila ay parang hindi na sila magkakilala nang dalawang taon. But having this type of conversation is refreshing. Lalo na ang marinig din ang kanilang opinion. But not Jessica’s opinion.