Left Behind Novels & Stories

I could stay awake just to hear you breathing Watch you smile while you are sleeping While you're far away dreaming I could spend my life in this sweet surrender I could stay lost in this moment forever Every moment spent with you is a moment I treasure Napatakip ako sa bibig ko para pigilan ang hikbing gustong kumawala. Naalala ko bigla 'yong panahong naghiwalay kami at ipagtabuyan niya ako palayo sa kanya. Ang dami-daming nangyari pero heto kami ngayong dalawa. Kami pa rin pala talaga sa huli.

“Hon please believe me, I’m telling you the truth please!” “No I don’t believe you again. So please leave now! And I don’t want to see you again.” hindi ko maiwasang umiyak dahil sa kanyang sinabi. Hindi ko kayang mawala siya sa akin. I love her so much siya lang ang babaeng gusto kong makasama habang buhay. Magpapakasal na kami, but damn what can I do to get her back? It’s Lota’s fault, don’t let her show it to me again, because she’ll really regret what she’s doing.

Ipinuwesto pa niya ang kaniyag dalawang palad sa likod ng ulo na para bang ginagawang unan. Ilang sigundo akong nag-iwas ng tingin. God! His defiling my innocence! Nakakawala sa tamang pag-iisip ang namumutok sa kakisigan niyang mga braso. "What do you mean by she left? B---bakit hindi ko alam?" "You're the most unreliable personal assistant I've known. She phoned you but your line was not ringing. She sent you a text. Did you even bother checking your messages? You’re a personal assistant who's impossible to reach when needed."

"death anniversary ni lola bumabalik ang lungkot at guilt sa akong puso't isipan '' mas hinigpitan pa niya ang pagkakayakap kay Hannah at sinandal ang kanyang baba sa balikat nito . Amoy na amoy niya ang pabangong niregalo niya noon sa kanya hanggang ngayon meron parin at talagang maingat at matipid si Hannah sa mga bagay na binibigay niya . " try to move on .Dapat maging masaya ka dahil doon mapapanatag ang lola mo ,kung makita ka niyang hindi malungkot siguradong mapapanatag siya '' may luhang kusang pumatak sa pisngi nito .Kahit anong pilit niyang gawin mag move on hindi niya magawa lalo kung dumadating ang araw na death anniversary ng kanyang lola .Bumabalik ang guilty sa kanya at ang pa

Nag aalalang lumapit saakin si Mommy at sibukang agawin ang bote ng alak sa kamay ko pero mabilis ko itong inagaw pabalik. Maayos na ulit ang buhay namin—nila pala, maayos na ang buhay nila, bumalik na sa dati pero ako? hindi ko alam kung kailan ko pa maayos ang buhay ko o kung maaayos pa nga ba, how can I leave without my heart— without my life? How can I leave without Christelle? "I'm okay, Mom. Just leave me alone." I coldly said without looking at her.

Kailangan kong tatagan ang loob ko. Napuno ng iyakan ang buong paligid. Magang-maga na rin ang mga mata ko sa walang-tigil na pag-iyak. Hindi ko pa rin makakayang tanggapin na wala na sila. Iniwan nila ako. “Today, we gather to bid you farewell, to honor the beautiful souls you were. Though my heart is heavy, I want to celebrate the love and joy you brought into our lives.” I turn to the gathered mourners, my voice filled with conviction. “Let us remember Britney and my Dad not with tears of sorrow, but with smiles of gratitude for the time we had with them. They may be physically gone, but their spirit will forever live on within us.” I walked towards the casket, gently placing a bouquet be

tanong nya. Ibinaba ni Jared ang hawak na wine bago nito iniipit ang libreng kamay sa isang braso. “Why do you keep on asking? ‘Di na ba ako pupwede sa mansyong ‘to?” “You already left years ago. Why are you suddenly back?” Justin had mentioned this before but it’s been years since Jared left their home.