Derrière Novels & Stories

Dane gritted his teeth and was about to shake Chantria awake when he noticed something in her back. Kumunot ang noo niya habang pinagmamasdan ang likod nito. Chantria's back was flawless. No speck, no bruises and no cuts. Alaga nito angkatawan kaya paano ito magkakaroon ng maraming sugat sa likod? At sa parte lang iyon ng likod nito na nakikita niya. How about to lower part of her back?

Nakasabit na sa kanang balikat niya ang laptop niya habang hawak niya naman sa kaliwang kamay ang projector bag. But he didn't say anything. Naglakad siya palapit sa akin. Anong kailangan nito? Pagkarating niya sa harapan ko, he smiled awkwardly, his right hand on the back of his head na para bang nahihiya. "Ano po 'yon?" I asked again. "I think there's something on your back," he replied. Kunot-noo ko namang chineck ang likod ko. "Hala," I whispered upon seeing red spots on my shorts. Fudge, not a good time for wearing white shorts. "Hala," parang tangang sabi ko ulit habang nakatingin kay Sir.

I delete our conversation at baka makita niya. I look at the clock at lagpas alas dyes niya. Sabi niya ay uuwi siya ng alas dyes. Ginabi sa kabit niya. Magulo ang buhok niya. Mukha na siyang antok at pagod. Gusot din ang suot niyang black long sleeve na nakatupi hanggang siko. His black slack. Hinubad niya ang shoes. I like his after work smell. Mukha siyanh mabango kahit na nassa pintuan siya.

Bumuga siya ng marahas na hangin bago isinandal ang likod sa driver set. Ilang beses siyang napakurap ng dumako ang kaniyang mata sa rear view mirror ng makita niyang may naka-upo sa backseat. “Anong ginagawa mo dito?!” Kumulo ang dugo niya ng makita na printing naka-upo sa likod si Zael. Nakadekwatro pa ito na parang boss ang datingan at nagmukha siyang driver nito. “Get out of my car, now!”

“Let’s get to work.” I watched him work with ease. He pinned the two ends at nagsimula siyang maghiwa sa gitna nang paunti-unti. Samantalang ako ay kanina pa sinusubukan na i-pin ang kabilang dulo pero mailap ito. Ang hindi ko in-expect ay ang pagtayo niya sa likod para tulungan ako. My back was pressed against his chest at may kung anong kilig ang bumalot sa akin.

Huling sabi nito bago lumabas sa kanilang Hide Out Pakembot-kembot ito habang naglalakad papunta sa kanyang sasakyan. Nang makalapit rito ay agad siya ritong sumakay. Akmang bubuhayin niya na ang makina ng sasakyan subalit napatigil siya ng mabaling ang paningin niya sa rearview mirror. She saw someone sitting behind her. Akmang kukunin niya ang latigo na nasa bewang pero napatigil siya ng itutok nito ang baril na dala sa kanyang ulo

Kinabukasan ay naabutan ko sila Vera at Christine sa baba kasama si Mommy. "Uy, ano gawa nyo dito?" tanong ko sa kanila. "Beh, ayaw mo ba kami dito? Sige alis nako." arte ni Christine. Vera waved her hand. "Bye! Don't come back!" napatigil si Christine sa paglalakad at umirap. "Joke lang naman eh. Sakit mo na Vera." Natawa si Mom sa kakulitan nito.

reklamo ni Zelyth habang naghahabol ng hininga nang marati ang pwesto ni Lauren. Lauren offered a small, teasing smile, adjusting the strap of her heavy leather backpack. "Kasi kung hindi ko bibilisan, male-late tayo. At alam mo naman kung sinong professor ang humahawak ng Advanced Architectural Theory ngayong semester."

I was driving ninety kilometers per hour when I noticed a car behind me. It was a black Ferrari. I slowed down when the van's driver started losing control and hit the concrete barrier. Umikot ang van sa ere bago ito tuluyang bumagsak mula sa kalsada. Hininto ko ang motor sa gilid ng driver’s seat. Nakita kong tatlong lalaki ang malubhang nasugatan. Bumaba ako sa motor ko at tinutok sa driver ang baril ko. Lahat ng sakay ng van ay walang malay.

Pinikit niya ang kan'yang mga mata hanggang sa dalawin siya ng antok. Nagising si Terrence na masakit ang ulo at ginala ang mga mata sa loob ng kwarto. "Hindi ako pwedeng magkamali nasa Mansyon ako ngayon. Pero, paano? Hindi ko naman natatandaang nag drive ako pauwi. Pinikit ko ang mga mata ko at nirecall ang nangyari kagabi. Hanggang sa makita ko si Celestina. Sabi na nga ba siya 'yong babaeng nakita ko bago ako antukin at kanina hindi panaginip ang lahat. Nandito siya sa loob ng kwarto ko. Napatingin ako sa ilalalim ng comforter ko at may bakas pa ng katas ko. May nangyari ba sa amin ulit? Pero, bakit hindi ko matandaan? Ang natatandaan ko lang ay pinaligaya niya ako. Medyo sumasakit na an