Step Backward Novels & Stories

He stopped. "Hindi pa ako nagsisimula." Sabi niya bago ako pinaharap sa kaniya. Tinitigan niya ako ng diretso sa aking mga mata. Umatras ako ng umatras palayo sa kaniya. But every time that I will step backward, he will step forward. Tinaas ko ang isang kamay ko para ituro siya. "A-Aza-z-zel d-don't c-come n-nea-ar m-me-e."

"Pero nagsisisi ako na nakilala kita." Hindi nakaimik si Jerry. May kirot na gumuhit sa puso nito. "Nagsisisi rin akong minahal kita." "But we can't undo the past. The only thing we can do is step forward." "Sad to say, wala ka nang mga paa upang gawin ang sinasabi mong paghakbang..." Bumaba ang tingin ng binata sa telang nakatakip sa mga putol nitong tuhod. "You hate me to the bone."

Nakaawang ang bibig niyang tumingin sa 'kin na animo'y nakapalaking himala ng ginawa ko. "Hehe. Pasensya na hindi ko napansin ang oras," paliwanag ko. Hindi naman sila nagreklamo pa at ipinagpatuloy nalang ang pagback-up kay Sophia. I bit my lower lip when my right foot hurt because of the pressure I am giving on the gas step.

I kidded. Napatigil ako sa paghakbang pababa ng hagdan nang tumigil siya at hinarap ako. He's 4 steps ahead of me kung kaya't nagkalebel ang mga mukha namin. He's glared at me na para bang may nagawa akong mali. "You shouldn't have said it."

Kagaya ng mga kaibigan ko kung meron man! "Dahil hindi na tuloy ang paglabas naming dalawa ni Stephen pagkatapos naming mag-usap, laglag ang balikat na naglakad ako pabalik ng kwarto! Nagbihis ako ng damit pambahay at muling lumabas ng kwarto at direchong naglakad patungong kusina

She was mouthing something which just made me scowl. She was pointing something. At my back, I think? Kaya lumingon ako and saw Sir Troy walking behind me. Agad naman akong pumunta sa gilid, giving way. "It's okay," he mumbled. "Mukhang late na kayo." "Medyo, Sir. Kasalanan ko," I said. "Then, go ahead. Di ko naman pagmamay-ari 'tong daan," he said with a smile. I just tried to smile and continued walking. Pero mas binilisan ko na.

‘Baka nakakalimutan mo Haera na may-ari ng kompanya iyang fiance mo. Napanguso ako. Ilham still my fiance pero talagang nasasanay na kaming pareho na ipakilala sa ibang tao na mag-asawa kami. Sabi ni Ilham, ikakasal na sana kami noon kaso nangyari ang aksidente na kinawala ng memorya ko. Naisip niyang huwag munang ituloy ang kasal namin hangga't hindi pa bumabalik ang memorya ko. I have a Retrograde amnesia. When you have retrograde amnesia, you lose existing, previously made memories. This type of amnesia tends to affect recently formed memories first. Older memories, such as memories from childhood, are usually affected more slowly. Hindi ko alam kung babalik pa ba ito dahil ang sabi ng do

usal niya Napahinga naman ako ng malalim bago magsalita. "Nagwalk out ako kasi hindi dahil kay Maestra Markisha kundi dahil parang ayaw mo akong kausapin. Parang naririndi ka marinig boses ko, to the point na ayaw mo akong harapin. Kaya medyo naiinis ako sa'yo and made me to walked out kanina." Darn. I am so embarrassed. My explanation sounds so childish. Kung kailan naman akong nag 18, doon naman ako naging pabebe at nagmukhang isip-bata

“Kailangan nating maghanda para dito.” Habang tinatalakay ang bagong impormasyon, nagpasya ang grupo na balikan ang kanilang mga nakaraang hakbang upang tiyakin na walang mga aspeto na hindi nasuri. Ang pagbabalik sa nakaraan ay makakatulong sa kanila upang maayos na maipaliwanag ang kanilang susunod na hakbang.

Huli kong sabi rito bago tumalikod sa kaniya at naglakad papalayo sa harden. This is what revenge feels like.