Left Hand Novels & Stories

Nagmamaneho siya sa habang ang kanang kamay niya ay nakahawak sa kamay ko. “Wife are you still at me? You’re not talking and you’re so cold,” biglang sabi niya. Hindi ko ulit siya pinansin instead ay tinignan ko ang stainless bracelet niya na manipis na suot niya. Ang sunod na hinawakan ko ay ang dalawang ring niya. Ang isa sa ring finger, at isa ay nasa point finger niya na kulay gold. Left handed kasi siya. Kaya kapag naghuhugas siya after tumae ay right hand ang pinanghuhugas niya.

Hindi niya alam kung dahil ba sa katahimikan nila o sa bigat ng lahat ng hindi nila nasasabi, pero naroon iyon—isang kirot na mahirap ipaliwanag. Dahan-dahang iniunat ni Chris ang kamay niya. Mabagal, maingat, parang natatakot na baka mabasag ang sandali kapag masyadong mabilis. Sa isang iglap, parang hahawakan na niya ang kamay ni Shey. Ramdam ni Shey ang init na nagmumula rito, isang anticipation na parang dumadaloy ang kuryente sa pagitan nila. Pero sa huling segundo, binawi niya iyon.

Kaya lang ay hanggang kailan na ganito kami? Pinanood ko siyang kalabitin ang gatilyo nang paulit-ulit. Talagang seryoso siya sa kaniyang ginagawa, pero ang nakamamangha ay isang kamay lamang ang gamit niya. Nakapamulsa siya, habang kinakalabit ang gatilyo gamit ang kaniyang kaliwang kamay. Knowing na right hand naman talaga ang mas malakas sa kaniya ay kaya pa ring humawak ng baril ang kaniyang kaliwang kamay.

God, she’s cute. “May kamay ka—” “I can’t move my arm,” I reasoned, faking a little pain in my voice. “Isang kamay mo!” she snapped, her ash-gray eyes now flaring, and her red brows knitted in annoyance. Napangisi ako. “As you can see, I’m left-handed.” Which is true. Walang nagturo sa’kin kung paano magsulat noon. I just naturally started using my left until it felt right. But I do use my right hand, occasionally.

Magaling lang ako sa kaliwang kamay ko, pero pagdating sa kanan ay hindi ko na kaya, at madalas ay si Morris na ang inuutusan ko. I find it cute that Morris hand is very light, sturdy and precise when it comes to this. Mukhang magaling siya sa balanse, at wala ni kaba man lang kahit na magkalapit na magkalapit ang katawan at mukha namin dalawa.

Nakatayo lang ako at tinitignan siya. "SUBUAN MO AKO. FEED ME" demand niya. For real susubuan ko siya? "WALA KA BANG KAMAY MR. DE LAVIDA?" irita ko "I HAVE. PERO KITA MO NAMAN NA INJURED ANG LEFT HAND KO. LEFT HANDED KASI AKO" paliwanag niya. So what!? Grabe! ang awkward naman kung susubuan ko siya. Eyy!! Nakakakilig na to! haha

Shit! Napatalon ako ng bahagya nang makitang nakaspike siya. Anzo was left-handed which is unusual. That's his edge dahil maliban sa matangkad at mataas tumalon, secret weapon niya rin ang pagiging kaliwete. You shouldn't underestimate what a left-handed person can do.

ani ko na ikinailing niyang muli. "Kaya ko ang sarili ko." inagaw ko sa kaniya ang pagkain at ako na ang naghalo. Ngunit mahirap dahil right handed ako at left hand ngayon ang ginagamit ko dahil nakaturok sa kanang kamay ko ang dextrose. "Ako na po" napabuntong-hininga ako sa inis. Damn, pag-aaralin ko na sa susunod ang left hand ko para naman hindi na ako mahihirapan pa.

Marahan kong inangat ang kamay ko para dampian ang kamao nitong nasaktan. Noong una'y nag atubile pa ako, pero sa huli ay marahan ko 'yon hinaplos. Kahit pa rinig ko ang pag igting ng panga nito at mas mahigpit na hawak sa manubela ay hindi ako nag pa tinag. I slowly caress his knuckle bones. Hinuli ko ang kanang kamay nito at hinila palapit saakin. He's now driving using his left hand, dahilan para bumagal ang takbo namin.

This day sucks. "You're left handed?" Lumingon ako sa kanya at tinaasan uli siya ng kilay. "Hindi mo ba nakikita?" Tinaas ko ang kaliwa kong kamay habang hawak ang isang makapal na aklat at ginulungan siya ng mga mata. Konti na lang talaga ay malilintikan na siya sa akin. He should be thankful that I'm being patient.