Leon Toca Boca

Arielle Sarmiento was supposed to marry her long-time boyfriend, Lucas De Leon, but he didn’t show up on their wedding day. And the most painful part? She caught him in bed with her best friend, Bianca Yllana. Walang ibang nagawa si Arielle kundi magpakalasing sa bar. Doon niya nakilala ang isang lalaking estranghero. Silas Ferrell. Siya mismo ang nagyaya ng one-night stand dahil gusto niyang makaganti at gusto niyang makalimot. Silas didn’t hold back. They shared a night of heat, desire, and reckless abandon. That night, she gave him everything... pati ang pagkabirhen niya. Kinabukasan ay umalis siya sa condo ni Silas nang walang paalam. Pero pagpasok niya sa bago niyang trabaho, isang gulat ang bumungad sa kanya. Ang lalaking naka-one-night stand niya ay ang boss niya—si Silas Ferrell. Sa parehong araw, dumaing ang mundo niya. Ang ama niya ay na-diagnose ng congestive heart failure, at kailangan ng emergency surgery. Malaking halaga ang kailangang ilaan. Agad. Doon siya inalok ni Silas ng sampung milyong piso, kapalit ng kasal. Tinanggap niya ang alok dahil kailangan niya ng pera. Pumirma siya sa kontrata nang hindi binabasa. Ikinasal sila sa huwes. Pero nang mabasa niya ang kontrata sa bandang huli, natigilan siya. Walong buwang pagsasama bilang mag-asawa. May walong buwan din siyang obligasyon sa kama. Pero paano kung may mabuo sa pagitan nila? Paano kung mabuntis siya? Tatanggapin ba ni Silas ang bata, kung simula’t simula pa lang ay katawan lang niya ang habol nito, at malinaw sa kontrata na hindi siya puwedeng mabuntis?

Pitong taon ang inaksaya sa kanyang buhay ni Gailyn Espinoza upang piliin lang na manatili sa tabi ng kanyang asawang si Leon Lombardi. Hindi dahil sa may anak sila kung hindi dahil naniniwala siyang hindi magtatagal ay makikita rin ng asawa ang halaga niya. Subalit taliwas at hindi iyon ang nangyari dahil biglang nahulog ang lalaki sa ibang babae na harap-harapang pinakita niya kay Gailyn.  Sa mismong araw ng kaarawan niya ay piniling umuwi ng Isla ni Gailyn upang makasama ang kanyang mag-ama na doon nakatira, ngunit sa halip na salubungin ng mainit na pagbati at yakap, isang malutong na sampal ng katotohanan ang natuklasan. Ito ang naging wake up call kay Gailyn para magising. Sawang-sawa na siya sa paulit-ulit na pagtitiis kaya sa araw na iyon ay naging buo ang desisyon ni Gailyn na palayain na ang kanyang asawa. She drafted divorce papers, signed away custody of their son, and walked away without a backward glance. Returning to her career, Gailyn chose to silently build a fortune for herself. Sa puntong ito ay sarili naman niya ang uunahing piliin bukod sa mga nagpapasakit sa kanya. Kung kailan handa na ang puso, katawan at kaluluwa ni Gailyn na makipaghiwalay saka naman noon bumaliktad ang ikot ng mundo. Tila nagising siya sa matagal na niyang pangarap dahil ang mag-ama niyang ayaw sa kanya noon ngayon ay humahabol na. “Divorce is not an option, Mrs. Lombardi. Kailanman ay hindi ako papayag sa gusto mong mangyari. Hindi kita hihiwalayan. Walang sinuman ang makakapalit sa papel mo bilang ina sa buhay ng ating anak.”

Si Elena Madrigal, isang sikat at hinahangaang fashion designer, ay kilala sa kanyang Majesty Designs, mga obra na simbolo ng karangyaan at kapangyarihan. Ngunit sa isang iglap, ang mundong itinayo niya ay gumuho sa kamay ng mga taong minsan niyang minahal at pinagkatiwalaan, ang dating kasintahan niyang si Adrian De Leon, na ninakaw at ipinagbili ang kanyang mga disenyo, ang matalik niyang kaibigan na si Vanessa Alcaraz, na nilamon ng inggit, at ang boss niyang ginamit ang kanyang talento para sa sariling ambisyon. Habang unti-unting nabubura ang kanyang pangalan sa industriyang minsan niyang pinasiklab, isang lalaking matagal nang nakamasid sa kanya mula sa dilim ang lumapit. Si Nathan Arguelles, isang makapangyarihan at misteryosong billionaire. Tahimik ngunit mapanganib. May tinig na kayang bumura ng alinlangan. At sa isang boses na malamig at mabigat sa pangako, bumulong ito: “Be mine and marry me, Elena. I’ll give you back the world they stole from you.” Ang kasunduang ito ay hindi tungkol sa pag-ibig, kundi sa paghihiganti. Para kay Elena, ito ang tanging paraan para muling mabawi ang lahat. Ngunit sa ilalim ng mga halik na nilalabanan niya, sa bawat titig na tila binabalatan ang kanyang kaluluwa, unti-unting nagbabago ang laro. Sa pagitan ng pag-ibig at paghihiganti, kailangang  piliin ni Elena kung mananatili ba siya sa apoy ng paghihiganti o hahayaan niyang ang lalaking dapat sana’y biktima lang… ang maging dahilan ng pagbabagong hindi niya inaasahan. Paghihiganti ang dahilan niya…ngunit ang nakaharap niya, ang lalaking kayang baliktarin ang lahat.

Eu sou Isa Borgia, filha do Don mais poderoso de Corvina. Meu pai teme que eu me case com o homem errado por impulso, então ele arranja meu noivado com Luca, o herdeiro ascendente da família Marino. É um casamento arranjado, mas isso não significa que eu perdi toda a minha voz. No mínimo, eu posso escolher um anel de que eu realmente goste. Então, eu vou ao leilão da máfia. Quando o anel de diamante aparece como a joia final da noite, eu levanto minha placa. Pouco antes de o martelo bater, uma voz arrogante soa atrás de mim. — Uma caipira como você acha que pode competir comigo? Faça um favor a si mesma e vá embora. O salão de leilões fica silencioso por alguns segundos. O único som vem dos cliques das câmeras ao redor da sala. Eu me viro e vejo uma mulher em um vestido couture dourado. Sua boca se curva em um sorriso casual, como se fosse dona do lugar. Antes que eu possa dizer uma palavra, o leiloeiro se apressa em encerrar o lance. — Vendido! Parabéns à senhora Sofia Lopez por vencer o último lote, a Estrela Eterna! Minhas sobrancelhas se franzem, e uma onda quente de raiva sobe pelo meu peito. — Você encerrou o lance cedo demais! Vocês seguem alguma regra aqui? Sofia se vira e me dá um olhar de cima a baixo, seu olhar afiado como uma lâmina. — Regras? — Ela solta uma risada fria. — Qual é. Eu sou a irmã de consideração favorita do Luca Marino. Aqui, eu faço as regras! Eu não consigo evitar rir. Que coincidência. Então, ela é a irmã de consideração do meu noivo. Eu pego meu celular e ligo para ele. — Luca, a sua irmã de consideração acabou de arrancar o anel de noivado que eu escolhi. Como você pretende resolver isso?

En la manada hay una regla de oro: el heredero Alfa nunca debe tener a una humana como compañera. Pero César Oliveira, el Alfa, rompió ese juramento y me marcó. Para estar conmigo, desafió al Consejo de Ancianos sin pensarlo, recibió noventa y nueve latigazos y fue condenado a arrodillarse frente al altar durante tres días y tres noches. Aunque su camisa estaba hecha trapo por la sangre, me sostuvo la mirada y me regaló una sonrisa. —Alicia, no tengas miedo, solo te quiero a ti. Al final, el consejo cedió y aceptó que nos fuéramos, pero a cambio, César debía dejar un heredero de linaje puro para la manada. Desde ese momento, la palabra que más escuché de su boca fue: "Espera." La primera vez, me pidió que esperara porque necesitaba que otra loba quedara embarazada. Así fue. Se acostó con Gloria... hasta que ella esperó su primer cachorro. La segunda vez, me pidió que esperara una vez más, porque esa vez fue una cachorra, y el consejo se empecinaba en que tenía que ser un cachorro. Así que volvió a acostarse con Gloria innumerables veces, hasta que ella quedó embarazada de un cachorro. Justo cuando pensé que, por fin, la espera había llegado a su fin, esa cachorra, recién bautizada, ingirió acónito por accidente. Todos asumieron que yo había sido la culpable. Cuando me metieron en esa cámara de congelación, a veinte grados bajo cero, César estaba en la puerta, con los ojos inyectados en sangre. —Te dije que esperaras... —me lanzó una mirada fría, tan helada que me quitaba el aliento—. Sabes lo que significa el veneno de lobo para nosotros, ¿por qué le hiciste daño a mi cachorra? ¡Qué locura! Sentí un tirón en el pecho, como si me hubieran arrancado el alma. Mis uñas se hundieron en la palma de mi mano, y no sentí dolor. Cuando la puerta de la cámara se abrió de nuevo, abrí mi mano, que estaba bañada en sangre. Esta vez, no esperaría ni un minuto más.

Si Isabella “Bella” Alcaraz ay halos nabuhay sa likod ng anino ng kanyang “almost perfect” na nakatatandang kapatid, si Marisella—ang glamorosa, walang kapintasan at ubod ng bait na mukha ng Alcazar Luxe Events. Kilala ang kanilang pamilya pero sa likod ng lahat ng ito, unti-unting bumabagsak at nababaon sa hindi mabilang na utang. Pinili ng kanilang mga magulang na ipakasal si Marisella kay Leonardo “Leon” Veyra, ang makapangyarihan, walang awa at nakakatakot na CEO ng Veyra Global Holdings. Halos lahat ng negosyo mula finance, hotels at real estate ay saklaw ng kayamanan niya. Ngunit sa mismong araw ng kasal, naglaho na parang bula si Marisella. Para maprotektahan ang pangalan ng pamilya mula sa iskandalo, walang nagawa si Isabella kundi ang maglakad patungo sa altar kapalit ng kanyang kapatid. Natatago sa belo ng sutla at kasinungalingan, siya ang naging “substitute bride” ng isang lalaking kayang ibaon sa hukay ang pamilya niya sa isang salita lamang. Hindi madaling malinlang si Leon. Alam niyang ang babaeng nasa tabi niya ay hindi ang ipinangako sa kanya. Ngunit imbes na itigil ang seremonya, inako niya si Isabella bilang kanyang asawa. Sa mundo, isa itong perpektong kasal, isang fairy tale. Pero sa likod ng mga pinto, isa itong mapanganib na laro ng sekreto, kapangyarihan at obsession. Sa ilalim ng kasal na nabuo sa panlilinlang, kailangan tiisin ni Isabella ang malamig na galit, nag-iinit na pagnanasa at walang hanggang pagdududa ni Leon. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, ang galit at pagdududa ay unti-unting lumalabo. Kasabay nito, patuloy na bumabalot ang pagkawala ni Marisella—runaway bride nga ba, o mas malalim pa? Sa bawat pangakong binibigkas, maaaring nakataya ang pamilya, kalayaan… at puso ni Isabella.

Damien y su exesposa se divorciaron hace cinco años, y luego él se casó conmigo. Cuando nos casamos, él tenía una hija adoptiva de 13 años llamada Lily. Después de nuestro matrimonio, Damien me trató excepcionalmente bien y yo siempre traté a Lily como si fuera mi propia hija; incluso cuando en ocasiones ella mostraba hostilidad hacia mí, no me importaba. Eso es normal en una chica adolescente, después de todo. Hasta que mi padre fue accidentalmente atropellado por un coche y quedó en estado vegetativo. Fue allí que, por casualidad, escuché una conversación entre Damien y su asistente. —Jefe, no lo entiendo. ¿Por qué bloquear la craneotomía? —preguntó el asistente, sonando confundido—. Los médicos dicen que hay una alta probabilidad de que él pueda recuperarse. ¿Por qué insiste en un tratamiento conservador? —Él no puede despertar —la voz de Damien estaba contenida por el dolor—. Vio el rostro de Lily. Me cubrí la boca con la mano, clavando las uñas profundamente en mi carne. Lily es la hija adoptiva de Damien y de su difunta exesposa, Sarah. Sarah murió salvando a Damien, por lo que él siempre ha tratado a Lily con una mezcla de culpa y total indulgencia. Damien continuó, con un tono increíblemente conflictivo: —¡Pero Lily no lo hizo a propósito! Solo tiene trece años… Si obtiene antecedentes penales, su vida se acabará. El único deseo de Sarah antes de morir fue que yo cuidara de Lily y la viera crecer sana y salva. No puedo renunciar a ella. El asistente guardó silencio durante unos segundos. —¿Y qué hay de su esposa? —Voy a compensarla por esto —la voz de Damien se suavizó—. Le proporcionaré la vida más próspera y conseguiré la sala privada más grande junto con los mejores cuidadores para su padre, quien sufrió el accidente automovilístico. No me importa cuánto cueste. Mi corazón se hundió por completo. ¿Solo porque te sientes culpable con Sarah y Lily vas a sacrificar a mi padre? Con las manos temblorosas, guardé la grabación que tomé y le pedí a mi abogado que preparara los papeles del divorcio. Sin embargo, cuando desaparecí por completo de su vida, el una vez poderoso CEO se volvió loco.

Damien se divorciou da ex-esposa há cinco anos e então se casou comigo. Quando nos casamos, ele tinha uma filha adotiva de treze anos chamada Lily. Depois do nosso casamento, Damien sempre me tratou excepcionalmente bem. Eu sempre tratei Lily como se fosse minha própria filha. Mesmo quando ela demonstrava certa hostilidade comigo de vez em quando, eu não me importava, isso é normal para uma adolescente. Até que meu pai foi atropelado em um acidente e ficou em estado vegetativo. Foi então que, por acaso, ouvi uma conversa entre Damien e seu assistente. — Chefe, eu não entendo. Por que bloquear a craniotomia? — o assistente perguntou, confuso. — Os médicos disseram que há uma grande chance de ele se recuperar. Por que o senhor insiste no tratamento conservador? — Ele não pode acordar — a voz de Damien saiu baixa, carregada de dor. — Ele viu o rosto da Lily. Tapei a boca com a mão, as unhas cravando na minha pele. Lily é filha adotiva de Damien e de sua falecida ex-esposa, Sarah. Sarah morreu salvando Damien, e desde então ele sempre tratou Lily com uma mistura de culpa e indulgência absoluta. Damien continuou, o tom cheio de conflito: — Mas a Lily não fez isso de propósito! Ela tem só treze anos... Se tiver uma ficha criminal, a vida dela estará acabada. O último desejo da Sarah, antes de morrer, foi que eu cuidasse da Lily e a visse crescer em segurança. Eu não posso desistir dela. O assistente ficou em silêncio por alguns segundos. — E quanto à sua esposa? — Eu vou compensá-la — a voz de Damien suavizou. — Vou dar a ela a vida mais próspera possível. Vou garantir a melhor suíte particular e os melhores cuidadores para o pai dela. Não importa quanto custe. Meu coração afundou por completo. Só porque você se sente culpado por Sarah e Lily, vai sacrificar o meu pai? Com as mãos tremendo, salvei a gravação e pedi ao meu advogado que preparasse os papéis do divórcio. Mas quando eu desapareci completamente da vida dele, o poderoso CEO enlouqueceu.