Life Is So Unfair Quotes Novels & Stories

"Kasi ikaw 'tong malakas at walang laban na inuurungan? Gano'n ba 'yon? That's unfair!!" Hindi ko maunawaan kung bakit naiinggit s'ya sa buhay na meron ako. Kung lahat naman nang naranasan ko ay puro pagpapahirap. Kung p'wede ko lang ibigay iyong buhay na meron ako, tangina ako pa nag-volunteer. "Ang totoo wala ka naman talagang kwenta! Masyado ka lang pabida," ramdam ko ang inis sa boses n'ya.

sino ang batang ito? Maya maya pa, ay ang mga naririnig at nakikita ko ay parang hangin na hindi ko na madama, ang lahat ay biglang naglaho. Gayonman, na realize ko na ang lahat ay nagiging walang silbi. Sapagkat hindi sa lahat ng bagay, ang pera ay nagdudulot ng saya. Ang minsan mong minahal noon, at iniingatan ngayon, parang pabigat at nakakamatay. Hindi mo ito makokontrol, kusang nangyayari lang ito at sa totoo lang nakakainis, kaya marahil totoo ang aking paniniwala na "Life is so unfair."

"If God will give me a chance to live again. I want to be with you. Sana may reincarnation no? Para makasama kita kahit sa ibang panahon." Hindi ko na napigilan ang sarili ko."Kean wag mong sabihin yan. Wag mo akong iwan." hinawakan ko sya pero tumagos lang ang kamay ko. "Ssshhh. Tama na wag ka nang umiyak."Hinawakan rin nya ako pero gaya ng nangyari sa akin,tumagos lang iyon. Hilam na kaming dalawa sa luha. Life is so unfair. Kung kailan naman lumiliwanag na ang lahat saka naman nangyari ito.

"Based on what I know, I've done everything... I really can't bear to l-lose her from my life... I'm n-not ready yet... I want to see her, even if we're not together, I want to know that she's still alive... G-Gusto ko nandiyan lang siya..." "Go on, Cloud... Sabihin mo lang lahat. Makikinig ako..." "Life is so... u-unfair... Bakit gano'n?" Nagpipigil ng mga luha ko siyang niyakap lalo. Ang buhay, bagay rin talaga na unpredictable... Hindi mo alam kung saan ka dadalhin nito sa mga pagkakataong sinusubok ka... Kahit minsan wala ka nang maintindihan, dalawa lang ang maiiwang pagpipilian mo, ang magpatuloy o ang tumigil na...

"Napagtanto ko lang na walang pinatunguhan ang aking buhay simula nang ipanganak ako. Tumanda akong hindi naranasan ang maraming bagay na pangarap ko sanang gawin noong ako'y limang taong gulang pa lamang. Tumanda akong mag-isa at hindi ko man lang naranasan na maging masaya. Tumanda ako na ang tanging kasama lamang ay ang bahay na ito. Pareho lang ang mga ginagawa ko sa bawat araw na lumilipas. Malapit na akong mamatay at lahat-lahat, nasa ganitong sitwasyon pa rin ako." My heart ached for her. But, I didn't show her that. Tumingin ako sa malayo. "We live in an unfair society. Equality is only applicable for the people who have power. It is always up to us on how to make our life simple yet

Ang lungkot pa rin ni shonee at alam kong hindi ko kayang pawiin ang lungkot na iyon pero may isang paraan akong alam para kahit papaano ay mabawasan man lang ang nararamdaman niyang sakit. "Life is unfair. Kinuha na ang lahat sa akin at pakiramdam ko ako na ang pinaka malas na tao ngayon sa buong mundo. Ang sakit! Ang hirap. Wala na. Wala na ang lahat sa akin at hindi ko alam kung paano ako magsisimula ngayon." "Don't say that. Im still here. Pupunan ko ang lahat ng nawala sa 'yo. Tutulungan kitang makabalik sa dating shonee. Life is unfair but hindi ka malas. Everything happens for a reason, shonee."

I chuckled as I only realize it now. "Hindi lang pala ako sa pag-ibig tanga, pati rin sa buhay na mismo," I joked and laughed. I looked at Joem, he's just listening to my rants. "Ang unfair ng buhay, ano?" I asked. "Hmmm, jealousy really made people mad," he answered. "I'm sorry if life had been a little too harsh to you, but I promise you, this will pass someday, and I hope when that day comes, you'll reminisce your downfalls and just whisper to the wind how thankful you are for surviving it," he added as he looked at me. I smiled at him and nodded.

May kanya-kanyang paraan ng pamumuhay ang bawat tao, at hangga’t kaya mong panindigan ang choices mo, sapat na 'yun. Dahil wala siyang makuhang reaksyon, nawalan na ng gana si Archer at bumalik na lang sa pagkain habang nagmumukmok. “Ang unfair talaga ng buhay. Bakit ba kailangan niyang makisama sa isang taong ganito kalamig at imposibleng mapikon?” Sabi pa nito sa isip.

“I wanted you to give me a chance to try… to love you… kaya nga ang hirap-hirap mong isauli sa kanila. Kasi natatakot ako… na baka mapahamak ka na naman.” “Pero hindi ikaw ang magsasabi ng bagay na iyon Mara. Hindi ikaw ang magpapasya kung ano ang gagawin ko sa buhay ko.” wika ko sa kaniya. “Nagpapasalamat ako sa inyo dahil kung hindi dahil sa lola mo, hindi ako mabubuhay ngayon. Pero Mara, ang unfair mo naman.” napaiyak siya lalo dahil sa sinabi ko. “Ang unfair naman na ikulong mo ako sa buhay na hindi ko naman pagmamay-ari. Kaibigan kita, sobrang malapit tayo sa isa’t isa, I care about you, pero hanggang doon lang iyon…”

LIFE is so unfair as most people believed. Never expect that life would be good for you all the time dahil sa lahat ng oras at pagkakataon ay hindi palaging masaya. Clearly, the universe shows everyone the reason why we have a night and a day. Feelings could be full of dancing or full of mourning and experiences could be successful or failed.