Love Warning の小説・ストーリー

“Ibrahim, gaya ng sinabi ko mahal kita at ganon ang ginagawa ng isang taong nagmamahal.” “Really? Then I love you too.” Patuloy na hinahalikan ni Ibrahim ang kanyang leeg, batok at dibdib, hanggang sa maramdaman niyang lumalalim iyon. “Hey, stop it, nasa sala tayo baka may makakita sa atin, nakakahiya,” pigil ni Loraine. “This place is private, ako lang ang pwedeng pumasok rito at walang pwedeng pumunta na kahit sino unless ipahintulot ko.”

The scars weren't easy to hold and just some things that are easily to unfold but now hard to even unsee. "She's my first love Azazel,i treat her like a gold.I treasure her a lot"lumabas ang malungkot na ngiti sa kanyang labi at tiningala ang madilim na kalangitan.Walang nagpakitang buwan dahil natatakpan ng mga makakapal na ulap.

Hindi nagsalita ang lalaki at tulala lang ito. “I love you, Vincent. We need to be strong for Synesthea, okay?” “Mom, I don't hate her. I'm just jealous but I don't hate her. I love her to the point that I don't care if it hurts me, gusto kong angkinin lahat ng sakit na nararamdaman niya. Kahit idoble pa ang sakit na ibibigay sa akin, h'wag lang niyang maramdaman. Makita ko lang siyang laging masaya, gagawin ko. Anong gagawin ko kapag nawala siya sakin, Mom? Hindi ko kaya. I want to be with her. If something happen to her, I will follow her.”

She missed the Alec she had fallen in love with, not this cold and withdrawn Alec she was seeing now. Araw-araw ay lalo lamang siyang nasasaktan dahil ramdam niyang lalo pang kumakapal at bumibigat ang pader na namamagitan sa kanilang dalawa. Alam ng Diyos kung gaano niya ipinaglalaban at sinisikap na maisalba ang kanilang pagsasama. One thing she realized: loving means understanding, and it hurts most when it is one‑sided.

“Gagana lang ‘yan hanggang sa araw na marealize mo na ang totoong love, hindi nanghihiya, hindi nanliliit, hindi nananakot, at hindi nananakit. Darating ang araw na maiintindihan mo na irerespeto ka lang niya kapag natakot siyang mawala ka, hindi dahil sa bata, sa posisyon, o sa mana… kundi dahil buo kang babae. Because you know your worth.” Tahimik si Eloise, nakatingin sa kawalan. Hindi pa siya okay, pero hindi na rin siya ganun kabasag kumpara kanina. Sa huli, mahinahon pero diretso ang tanong ni Ivy. “Gusto mo ba na balang araw, hindi na lang kontrata ang kasal na ‘to… at marinig mo sa kanya ang salitang ‘I love you’ na totoo?”

But even as she comforted her daughter, her own heart was twisting, her fury resurfacing. “Yes, once… he did love me,” sagot ni Mary Loi habang marahang hinahaplos ang buhok ng anak. “And I loved him. With everything I had. But love is fragile when a man chooses lust over loyalty, when he chooses whispers over truth.” rumiin ang tinig niya sa mga katagang iyon, though she forced herself to keep it steady for Trixie’s sake. “He was blinded, Trixie. Blinded and stupid. And that blindness destroyed us.” Tumingin si Trixie sa kanya, puno ng sakit at pangungulila. “But he’s still my father, Mom…”

wika ko habang minumwestra ang pagka-cringe ko sa kanila. “Epal mo, bakit ba masama bang mag-celebrate, gusto ko nga everyday eh. Dahil everyday akong in love sa kambal mo,” wika ni Lore na kinikilig. Taena kung hindi ko kaibigan itong si lore binato ko na ang babitang ito. Anyway, wala namang masama sa pagce-celebrate ng monthsary or what, sinasabi lang kasi ng society na corny at cringe ito. Care naman ng society sa lovelife ng individual, pero ako ayaw ko talaga ng celebration ng ganyan, exception siguro sila Lore at kambal dahil mukha namang genuine ang kanila. I hate celebrating anniversaries or even monthsaries… nevermind.

Bumuntong hininga ako at humugot ako ng lakas ng loob. “I love Sasha Lo, Sasha Almiro, she’s the woman I love. She’s the mother of my son. I’m sorry Lo I can’t help it. I know this is wrong but what I need to do? I love her and I don’t know how to live without her. Lo I’m really sorry.” Napapikit na ako at inaabangan ang galit at ang sampal niya pero dumaan na ang ilang segundo pero walang sumampal sa akin. Iminulat ko ang mga mata ko at nakatingin lang sa akin si Lolo at blangko ang reaksyon nito. “Lo?”

Lahat na lang ay pinag-aawayan. “Alam n’yo ba,” nakangising simula ni Lenon habang nginunguya ang laman ng kanyang bibig. “sa ganyan din nagsimula ang love story ng Lolo at Lola ko.” “You mean?” nangingiti na ring untag ni Tori. “Meaning,” sabad ni Sandra na sinulyapan pa ang dalawang napatigil naman sa pagtatalo. “the more you hate, the more you love.”

I LOVE HIM SO MUCH. THEN END.