Cause You Were Never Mine Novels & Stories

“Hindi ko kayo hahayaang maging masaya.” Isang malamig na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. “You’re destined to be mine—whether you like it or not.”

Want me. But you’ll never own me again. — @CassandraDReyna

Is all you ever say I know I'm not the best for you, But promise that you'll stay cause if i watch you go... "Hindi kita mahal...so...Get lost!" Tagos ang sakit ng sinabi niya sa aking puso. Sobrang sakit ng sinabi niya. You'll see me wasting,you'll see me wasting away Cause today,you walked out of my life Cause today,your words felt like a knife I'm not living this life...

Pareho kaming pag-uusapan sa public! “You are just mine, Faye. JUST MINE! YOUR BODY IS MINE! Your attention is just mine! And your heart is just mine!” Nanahimik ako sa pagsigaw niya. Para akong pusa na nanahimik nang sigawan ako ng isang tigre.

Kakaiba nga, nakakatimpi ngunit mas lalo ko siyang minahal dahil kaya niyang pigilan ang sarili niya para sa akin at sa pangarap kong maiharap sa altar na buo pa ang puri ko. Lumapit siya sa akin at hinalikan ako sa labi. “Of course, you’re mine . . . everything you have . . . is mine.” Nang mga oras na iyon ay hindi ko inintindi at binigyan ng ibang kahulugan ang sinabi niya. Sa isip at puso ko ay iisa lang ang kahulugan niyon. Pag-aari na namin ang isa’t isa at wala ng sinumang makakapaghiwalay pa sa amin . . .

Napatitig lamang si Cressida, nanginginig ang labi, hindi makahanap ng tamang sagot. “You left,” pagpapatuloy nito, mas mabagal, bawat salita’y tinutunaw ang katahimikan. “And yes, everything went black. Yes, I lost myself. But that’s because I lost you. You didn’t ruin me, Cressida. You are the only thing keeping me alive.”

Tumingin lang ako sa kanya dahil hindi ko alam ang sinasabi niya. Masakit pa rin ang ulo ko pero parang mas nasaktan ang puso ko sa sunod na sinabi niya. "I have never loved you! I just used you to fill in the space my wife left!" sigaw niya sa akin nang hindi ako gumalaw. Hindi ko na naiwasang mapahawak sa kama sa lakas ng boses niya.

“You think you can run away from me? You think that leaving me that morning was the end of it?” Umiling ako. “Wrong move, baby. Very wrong move.” “Because now that I found you… I’m never letting you go again. You belong to me. From that night on… you are mine. Only mine.” And I swear to God… kung may gumawa man ulit ng masama sa kanya… kung may sumugat ulit sa puso niya… papatayin ko sila. Wala nang iwanan. Simula ngayon… akin na siya. Akin lang.

Ngayon ay naisipan kong magbasa at puro pagmamakaawa niya lang ang nababasa ko, wala ng iba. Nabanggit niya rin pala sa text na hindi siya uuwi hangga't ‘di ako lumalabas. Siguro mas lalala pa siya kung hindi ako lumabas that time. Gusto ko siyang kumustahin kung paano ang naging lagay niya pero pinili kong huwag na lang. Isang mensahe ang umagaw sa atensyon ko. ‘I never fooled you! I love you, I really mean it! Mamatay man ako.’

Hindi ko akalaing magiging malaking bahagi ng buhay ko ang sasakupin niya. At handa akong magpasakop sa kan'ya habang buhay. Dahil alam kong akin lamang siya, at kan'ya lamang ako. Para kami sa isat-isa... This Beast really meant to be mine. Mine forever... ~~ The End