Game Of Affection Novels & Stories

Iyong tahimik at akala ko ay lagging kalmadong Yohan na kilala ko, hindi ko alam na ganito pala ang totoong ugali. Ngumisi ako sa kanya. I can’t give in right now. I want him to chase me first. Gusto kong makita kong ano ang gagawin niya para makuha ulit ako. This is my game, I should play it better than anyone else. Playing hard to get is what I want to do right now. Gusto ko ang ginagawa niyang parang naghahabol sa akin ngayon. “Lasing lang ako kagabi kaya nagawa ko iyon,” pagsisinungaling ko. “Kaya kalimutan na natin ang nangyari.”

malamig na sagot ni Dylan habang naka-cross arms. "Fine, fine," sagot ni Aiden, pero halatang hindi niya tatantanan ang pang-aasar. "Anyway, today’s task is simple: affection test in public. You two have to act like a real couple—holding hands, sitting closely, casual kisses on the forehead or hand." "Ha?!" Napatayo ako sa gulat. "Hoy, Aiden, hindi ‘yan part ng usapan!" "Actually, it is," sagot niya, sabay abot ng contract na pinirmahan ko dati. Tinuro niya ang isang section. Stage three: public display of affection to test emotional and psychological responses.

'' Medyo kabado kong tanong, tunog biro yung pagkakasabi ko kaya alam kong hindi niya napansin kung gaano ako naging kabadong itanong sa kanya kung ano ba talaga kami. ''The individuals that exhibit mutual affection and engagement in reciprocal, flirtatious behaviors. Both experience positive affective responses to companionship and display an affinity for physical intimacy..'' Napakagat labi nalang ako at hindi napigilang matawa ng mahina, kung hindi siya magiging denial, idadaan sa medical terms. Yupp, she's definitely my Luna. ''including shared kissing..'' Pagtapos niya sa sinasabi niya.

Nang pakiramdam niya'y tila nanghina na ang kanyang tuhod ay madaling inisang buhat siya ni Alexis at dinala sa loob ng kanilang silid. There in the most special bed of two love birds, their two bodies united and collided as one in an explosion of wonderful blast of love and affection. Kapwa tigang ng ilang buwan sa isa' isa kaya't matinding sagupaan ang nangyari sa kanila sa malamig na gabi sa kanilang safe haven.

"Even your husband...can't stop me from having an affair with a kind of woman like you, it's your fault. You've caught my attention and my heart too. Now face the consequences for being too irresistible." Hindi niya alam but she found herself agreeing with him as they sealed it with a torrid kiss all night long. "I'm officially now your Forbidden Affair, Mi Reina." Why not let her husband taste his own medicine huh? "Mommy!" Masiglang bati nito nang makita siya and run towards her. She just chuckles and rubbed her daughter's cheek. "Don't hug and kiss, Mommy. I smell awful. Mahahawaan ka sige ka,"

tanong niya habang patuloy pa rin siya sa kaniyang paglalaro. I bit my lower lip. Hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang aking ulo. My eyes rolled when I felt something hot coming out... but he didn't stop. He's enjoying it too. He loves what he's doing. "Baby... should I stop... oh damn wet!" "N-No... continue... more... I want more." Nakakabaliw. Ayokong tumigil siya. Ayoko. ---

sabi naman ni Amalia and then she smirked. "I'm not like you, Amalia. Iyan ang hinding-hindi ko gagawin, and I won't play dirty things. Sympre gusto ko rin iparamdam sa kaniya that she's precious 'cause I know women are so fragile and I don't want them to feel that they are easily to be replaced. " Napatingin ako ni Spencer, I just amazed how he cared for someone's feelings. "Wow, Spencer! big word! pero maraming ka-flirt, at may love life ka na ba? " biglang tanong ni Amalia dahilan para humagalpak ng tawa si Spencer.

Sa isip niya, ito ba ang kapalit ng lahat ng ginawa niya noon? O baka naman ito na ang paraan ng Diyos para turuan siya ng leksyon—na ang one-sided love ay walang patutunguhan. “Kinalimutan ko nang minahal ko siya, Xian.” Napatingin si Anna sa kanyang palasingsingan. Naroon pa rin ang marka ng kaniyang wedding ring na noon ay hindi niya nagawang hubarin. “Nilagay ko ang wedding ring sa drawer na katabi ng kama. Hindi rin ako nagdala ng mga gamit na binili sa akin ni Marco noon.” Kinagat niya ang kanyang ibabang labi. “Kung sakali man na hindi makakapunta si Marco sa Civil Affairs Bureau bukas, ikaw na lang ang kumuha ng annulment certificate para sa kanya.”

Ang perpektong assistant para sa isang perpektong CEO. Pero tuwing makikita niya si Alexander, parang may paru-parong naglalaro sa sikmura niya — hindi lang dahil sa sikretong dala niya, kundi dahil alam niyang hindi niya mapagkakatiwalaan ang sariling puso kapag nasa malapit ito. He had gone back to being distant, formal, and composed. “Good morning, Miss Reyes,” he’d say, without even a flicker of emotion.

Nakikita ko ang saya sa mga mata niya. "From now on, there will be no acting of affection. Dahil totoo na 'to... Mrs. Lizabeth Villanueva- Navarro." ~End~