Novel & Cerita Makasalanang Gabi

"Mamayang gabi, mas pagpapawisan pa tayo." Pagsapit ng gabi, binalot ng matinding katahimikan ang probinsya. Tanging ang huni ng mga kuliglig at palaka, at ang malamig na ihip ng hangin na pumapasok sa mga siwang ng kawayan ang naririnig. Sa loob ng kubo, tanging isang maliit na dilaw na ilaw ang nakasindi. Nakalatag na ang kulambo sa ibabaw ng papag, nagsisilbing harang laban sa mga lamok.

Kahit iyon lang, sapat na para maging motibasyon niya para bumangon ulit. Pagdating ng gabi ay gumawa ng bon fire ang iba habang nag-iihaw naman ng barbeque and ilan sa kanila. Ang malalakas na alpas ng mga alon ang nagsisilbi nilang musika, habang nakatanaw sa kanila ang maaliwalas na kalangitang napapalamutian ng mga bituin. “Gutom ka na ba?” tanong ni Gabriel habang nauupo rin sa manipis na telang hinihigaan niya.

Kabanata 13 Avoid NATAPOS ang gabing iyon katulad ng mga nagdaang gabi na marami kaming nakulimbat mula sa madla. Isama pang peek days ngayon. Marami talagang customers kaya masasabi kong sulit lahat ng pagod sa mahabang gabing ito.

Pinagdarasal niya na isa na lang kuwento ang lahat ng ito, at isa lang siyang aktor na gumanap bilang bidang lalaki. Sana. Limang minuto na lang bago tuluyang sumapit ang alas diyes ng gabi. Ang Bilog na bilog na buwan ay biglang natakpang ng mga ulap. Dumilip ang kapaligiran ngunit hindi sa silid kung saan naroon ang magkasintahan. Nagkaroon ng makinang na ilaw sa buong katawan ni Gabriel. Dumating na ang senyales nang kaniyang pag-alis.

Kawawang bata, lumaki na wala sa tamang landas. Sumunod ay ang mukha ng lalaking muntik ng gumahasa sa kaniya sa kalagitnaan ng gabi. ['Wag kang mag-alala miss mabilis lang 'to. Isa pa, magaling ako. Masasarapan ka sa gagawin ko!]

Hindi na rin masyadong tirik ang araw at hindi rin naman mukhang uulan. Ngunit nang kinahapunan ay nabigla kami nang biglang kumulog nang malakas. Nagitla pa ako sa biglaan nitong pagkulog dahil kasalukuyan kaming tumatawid sa isang makitid na tulay. “It looks like it’s going to rain,” ani Gab na nauuna sa ‘king tumawid. “Okay naman ‘yong panahon kanina. Bigla-biglang nagbabago.”

Oo, mabango siya at may disenteng itsura pero dahil sa dami ata ng mala-kristal na asin na nilagay ay hindi na ito nalusaw ng maayos. Tsk. Mas maigi siguro kung matulog na ako. Alas nuwebe na pala ng gabi. Hindi ko gaanong naramdaman ang paglalim ng gabi dahil sa tinapos kong gawin sa eskwlahan, isa pa ay nasa labas pa kanina si Night.

Kabanata 6 : “Ang Maliwanag na Buwan” Ang simula, kung saan ang buwan ay magiging kasing liwanag nang araw, sa gabi. At ang buwan nilalang ay makakakita sa gabi, at hindi lamang ang tinuturing na anak ng buwan. Ang bagay na ito ay lubhang masaya sa pakiramdam nang mga nilalang na ito. Dahil ito ang araw, kung saan mas lalakas sila at mas magkakaroon nang sapat na kapangyarihan upang maging mas marami ang makakilala sa kanilang lahi. Ang mga angkan na ito ay kinabibilangan ng angkan ko, ang mga mangkukulam. Kung saan ang aming kapangyarihan ay mas dodoble pa ang lakas kaysa sa nakasanayan, ngunit— sa gabing lamang na iyon.

* Home Service * { Third Person POV } Gabi na at kasama-kasama pa rin ni Sensui si Misaki ngayon sa kaniyang kuwarto. Naka night shift pa rin kasi ngayon si Misaki kaya kahit gabi ay naka-stay ito sa tabi ni Sensui. Napapadaing na lang si Sensui sa hapdi ng paglilinis ni Misaki sakaniyang sugat.

Sa sobrang kaba niya ay halos maiyak na siya. "Ano ang pagkakaiba ng gabi at araw? It’s still a cemetery,” sabi ni Travis Blake. Isang malamig na simoy ng hangin ang umihip, at naramdaman ni Hailey ang lamig sa kanyang gulugod. Nakakatakot si Travis Blake, ngunit ang libingan ang mga naroon, bahagyang kumikinang sa liwanag ng buwan, ay mas nakakatakot.