Novel & Cerita Makasalanang Gabi

Alas-tres na ng madaling araw. Nakaupo ako sa sofa, nakabalot ng makapal na kumot, hawak ang isang baso ng mainit na gatas. Malamig ang ulan sa labas. Lumabas si Gabriel mula sa opisina niya, hinihilot ang batok niya. Halatang pagod. Umupo siya sa kabilang dulo ng sofa. Ipinikit niya ang mga mata niya at huminga nang malalim.

Pero bago pa man kami makahakbang palabas ng kwarto para tumakas. VROOOOOOOM! Isang napakalakas at sunod-sunod na ugong ng mga makina ng sasakyan at mababangis na motorsiklo ang biglang bumasag sa katahimikan ng gabi. Ilang segundo lang ang lumipas, ang mga nakakasilaw at matitingkad na headlight ng tatlong itim na van at ilang heavy-duty motorsiklo ang sumalubong sa amin, tumagos ang liwanag mula sa malalaking bintana ng sala!

KABANATA 24: The Cold Calculation •MAYA’S POV — Malamig ang hangin ng gabing iyon habang nakatayo ako sa dulo ng aming maliit na kusina. Ang mahinang liwanag ng gasera sa ibabaw ng mesa ay nagbibigay ng mahahabang anino sa mga dingding na gawa sa kawayan.

May kung anong biglang tila nabuhay sa pagkatao n'ya. "Sorry akala ko kasi wala ka eh." Bumitiw ito mula sa pagkakayakap. Napabuntong-hininga si Gab, para talaga itong bata. "Saan naman ako pupunta ng ganitong dis-oras ng gabi?" Pinilit n'yang lagyan ng sarkasmo ang tono ng boses. Napakalapit nito sa kan'ya. Baka makalimot s'ya at hilain ito pabalik ng kama. Ibayong atraksiyon para sa kan'ya ang ganung posisyon na halos magkadikit na ang mga katawan nila. Hindi na ito ang batang paslit noon na binabantayan niya larawan na ito nang nang isang magandang babae at hindi s'ya santo para hindi makadama ng pagnanasang maangkin ito.

Sinyales na hating gabi na. Kasabay ng pagtunog ng orasan ang malakas na kabog ng dibdib ko. Nanatili kaming nakatitig sa isa’t isa. Nakikita ko ang mga mata ko sa mga mata niya, puno ng pagmamahal. Ang dami-dami ng babaeng ang titingkad ang mga suot ngayong gabi pero sa paningin ko ay siya pa rin ang nangingibabaw. Ang ganda niya ay nakakasilaw at sa maskara’y nag-uumapaw.

Mababakuti para sa kanila kung maaga silang aalis… Pagsapit ng gabi, walang lakas ng loob na matulog sina Gerald at Yale dahil alam nilang may pagkakataon ang kalaban na umatake sa gabi. Gayunpaman, naramdaman ni Gerald na ito ay isang sinaunang lugar. Sa sandaling sumapit ang gabi, wala nang kahit sino ang makikita sa mga lansangan. Ang mga lokal sa Autremonde Realm ay wala talagang nightlife at talagang kakaiba ang gabi dito...

Naisahan Tahimik ang gabi at tanging hampas ng alon nang lawa ang siyang maririnig. May ilang tunog ng mga sasakyan ang paminsan-minsan na sumasabay rito. Sa palagay ko alas-dose na nang gabi. Ayaw ng diwa ko matulog dahil sa kakaisip ko kila Mama at Papa. Parang nakangiti naman ang mga bituin ng sandali akong sumilay sa mga iyon sa kalangitan.

T'saka noong gabing may nangyari sa kanila, malaki rin ang ano nito…… “....” Nag-init ang dalawang pisngi ni Celeste at nanlalaki ang mga mata. Bigla-bigla ay naalala niya ang gabing iyon! Malakas niyang natampal dalawang palad sa magkabila niyang pisngi. “Ouch!”

Kasalukuyang taon... MUNDO NG MGA TAO Tahimik ang gabi, isang uri ng katahimikan na hindi karaniwang dumarating. Wari’y ang hangin ay huminto sa paghinga, ang mga dahon ay tumigil sa paggalaw, at ang langit ay tahimik na nanonood mula sa itaas. Ang buwan at mga butuin ay nakabitin sa kalangitan na parang mata nagmamasid habang nakangiti.

Masarap kasi lumangoy kapag gabi. Alas onse na ng gabi. Nagpalit siya ng maikling shorts at manipis na sando. Hindi na siya nagsuot ng bra dahil wala naman makakakita sa kanya. Dinala niya rin ang luma niyang tuwalya.