Romans & histoires Marriage Life Or Married Life

We didn't have a great start, but here we are, we're close to our ending. "True marriage is more than simply joining two persons together through the bonds of matrimony. It is also the union of two hearts and the blending of two families. It lives on the love you give each other and never grows old, but also thrives on the joy of each new day. Marriage is, and should be, an expression of love. May you always be able to talk things over, to confide in each other, to laugh with each other, to enjoy life together, and to also share those moments of quiet and peace, when the day is done. May you be blessed with a lifetime of happiness and a home of warmth and understanding."

Syempre, pumasok ako bigla sa buhay ng lalaking ito, na kahit identidad pa nito ay hindi ko pa ganun kakilala. Napakalaking tanga ko na pumayag akong maikasal sa bilyonaryong ito. Isa akong guro, pero sa pagpili ng mapapangasawa, ay hindi ko inisip 'yong kahihinatnan ng aking desisyon. Values teacher ako mula sa elementarya, at hindi ko man lang binigyan halaga ang buhay ko. Na hindi ko napag-isipan ng ilan beses ang desisyon ko, para wala akong pagsisihan sa huli.

Married to the Billionaire is written by Miss_Terious02 This story is a work of fiction. Names, places, characters, and all incident are product of author's imagination. Any resemblance to actual event, person, living or dead is entirely coincident. PLAGIARISM IS A CRIME! WARNING! R-18. Some scene may not suitable for young readers. WARNING! Ang story na ito ay ang pinaka-unang ginawa ko. Kaya sorry na kaagad sa mga chapters na mababasa niyo.

Bahagyang nagulat ang mag-asawa nang salubungin sila ng dalawang eleganteng matatanda na pumigil sa kanila bago pa man sila makarating sa gitna ng karamihan. “Mr. and Mrs. Madden,” gulat na sambit ni Herald. “How was your trip? I’m glad you were able to attend the party. I’d like to introduce you to my wife—Camilla,” masayang pagpapakilala niya kay Camilla sa banyagang mag-asawa.

Walang sinabi na kahit ano si Elaine. Marriage of convenience… Sa madaling salita, makukuha nila ang gusto nila at kailangan. Kahit na magiging couple sila sa marriage certificate, hindi sila magiging magkaugnay sa isa't isa. Ayaw niyang ikasal. Dahil yun sa may sarili siyang gustong mangyari sa buhay. Mamumuhay ng malaya ang babae nang hindi kinakasal. Kahit na ano pa ang tingin sa kaniya ng mundo, mabubuhay siya sa buhay na gusto niya.

As if may invisible line between us na bawal lampasan. “I’ll be in my office,” sabi niya. “You can use the TV if you want.” “Right,” sabi ko. “Good talk, husband.” He let out a soft laugh before walking away. Pagkaalis niya, napasandal ako sa counter, hawak pa rin ‘yung basang dish towel. Huminga ako nang malalim. Marriage, I realized, wasn’t about love. It’s about coexistence. Yung tipong kailangan mong matutong mabuhay sa tabi ng taong hindi mo maintindihan, pero gusto mo parin subukang intindihin.

“I was once married.” “You get to experienced it before.” Mahina siyang natawa sa sinabi nito. Nandoon pa rin ang kabog sa kanyang dibdib. Mabilis pa rin ito at hindi maipaliwanag. Ngunit pinili niyang h’wag na lang pansinin. Magiging distraction lamang ito sa kanyang isipan. “I mean…” She smiled. “A genuine wedding. A wedding that happened because of love. A union of two people who want to spend each other’s lifetime with each other. What we had was…”

Nahalata nito iyon at mataman siyang pinagmasdan. “What’s wrong?” “Hindi ako nagpi-pills. Wala akong pills.” Bahagyang kumunot ang noo nito. “We’re married.” “Gusto mo talagang magkaanak sa akin?” “I didn’t marry you just to have s ex with you. I want to build a family with you so this marriage is a lifetime.” Wala siyang naisagot. Tila dismayadong umiling naman ito. Hindi na nagsalita habang pinapaliguan siya.

“I can fight off any whōre you sleep with, but I can never fight a child... especially when I can't even give you one.” — Liana Monteclaro. Babaero. Ganoon ko ilalarawan ang asawa kong si Lucas Valderama. Simula't sapol, alam kong ang kakambal kong si Lana ang totoong pangarap niyang dalhin sa altar. Pero sa sobrang pagmamahal ko sa kaniya, pumayag akong maging pangalawang opsyon lang niya. Tiniis ko ang gabi-gabi niyang pambababae at ang pag-ungol niya sa pangalan ng kapatid ko sa gitna ng aming pagtatalik. Nilunok ko ang lahat ng sakit at nagpakamartir ako sa loob ng dalawang taon naming buhay-magasawa. Inintindi ko siya dahil alam ko sa sarili ko na may pagkukulang din ako

Maarte kasi ang magulang ko, masiyadong nasanay sa yaman. Pero tignan mo nga naman ang tadhana, sadyang mapaglaro. Our world has turned upside down. He is no longer poor. He can buy whatever he wants while I have almost sold my dignity in this marriage just for money... to save our lives that are falling into poverty. "Lovinia?" Nabalik sa reyalidad ang pag-iisip ko nang hawakan ako sa balikat ni Sergio. Gulat akong nag angat ng tingin sa kaniya.