My Possessive Boss Novels & Stories

Pero kailangan kong panindigan ang sarili ko. “W-wala kang karapatan!” sigaw ko, nagbabadyang tumulo ang mga luha ko dahil sa halo-halong emosyon. “Wala kang karapatan na umasta nang ganito! Boss lang kita! Kung gusto mong magalit at mag-astang possessive, gawin mo 'yan sa mga babae mo! Wala kang karapatan sa akin at lalong wala kang karapatan sa baby ko!”

Kalmado niyang sagot tiyaka umupos sa pang-isahang sofa. “You do? Or may kasamang babae?” His girlfriend is possessive which reeks of countless guards and spectators, kaya’t hindi na siya magugulat kung malalaman nitong may iba siyang babae na kinakasama. “Tama ako, noh? Sino siya?” Ma-awtoridad ang boses nito pero tunog spoiled. She’s possessive and quietly obsessed with him.

Marahil ay ito ang upuan ng aking boss. Nabanggit rin pala sa akin kanina na kakaunti pa lamang ang nakakakita sa aming boss. At 'yun ang mga nasa taas na posisyon. Isa siyang tinaguriang anonymous boss sa kanyang sariling kompanya at mga tauhan. Hindi nga rin nila alam ang kanyang tunay na pangalan kundi DEM lamang. Initials ito ng kanyang tunay na pangalan. Hindi siya nagpapakita sa mga tao at madalas sa kanyang mga meeting ay iba ang nagrerepresenta sa kanya. Pinadausdos ko ang aking mga daliri sa nakaukit na pangalan ni Mr. DEM. Ano kaya ibig sabihin ng DEM? Kahit ako ay walang ka ide-ideya.

sabi ni tatay at niyakap ako. "Wait paano kung scammer lang yan? mahirap magtiwala ngayon. May proof ka ba na kaya mong alukan ng trabaho itong si Chandrelle?" Paghamon ni Leon. Si Nanay naman ay shock na shock pa din ang mukha dahil hindi niya akalain na sobrang yaman ni Reika lalo na nang ipakita nito ang calling card niya. Isa siyang CEO nang Alegre Corporation na kahit si Leon ay natahimik dahil walang wala ang pamilya nito sa yaman ni Ate Reika.

Three months na rin ang aking tiyan kaya mabilis na rin akong mapagod. Naisip niya paano kaya kung sinabi niyang si Aiden ang nakabuntis sa kanya. Maghihirap pa rin ba siyang mag trabaho. Susuportahan kaya siya nito sa kanyang kalagayan kumuha siya ng malalim na hininga at ibinuga ito sa hangin. Nakita niyang lumabas ulit ang kanyang boss. Malaki ang ngiti at dinagdagan pa ang papel na nasa kanyang harapan.

May punto naman ang pinaglalaban pero kahit na siya pa rin ang boss. "Whatever you say! I'm still the boss!" "Is that what you call boss? Don't even know how to acknowledge the rights of his employees? Sige, sisantehin mo ako at papasabugin ko este mag-de-demanda ako," banta pa nito. Napailing na lang siya. "Seriously? Are you threatening me, Sandra?"

Kahit magmukha na siyang alipin ng Boss niya okay lang at least wala na siyang iisipin na utang niya sa bangko kahit na walang napuntahan ang limang milyong pisong iyun. “Gusto ko ring ayusin mo ang sarili mo lalo na kung ako ang kausap mo sa public. Kausapin mo ako na tila matagal mo na akong killa, don’t say opo or po in front of me. Remember, you’re my fiancée now not my employee. Get it?” “Yes, Sir.”

Sa halip, nag-focus na lamang siya sa kanyang mga proyekto at trabaho, umiiwas na lamang sa anumang personal na usapan. Ngunit kahit na nagpipilit siyang mag-move on, hindi niya maiwasang mapansin ang mga maliliit na senyales na tila may higit pa sa kanyang boss kaysa sa kanyang ipinapakita. Minsan, nagkakasalubong sila sa elevator at tila may mga pagkakataong tumingin ito sa kanya nang may kuryosidad.

Ng pagsuko. At sa gabing 'yon, habang pinapaupo niya ako sa kandungan niya, habang inuungol niya ang pangalan ko, habang sinasambit niya ang mga salitang: “You’re not my secretary. You’re my possession.” Alam kong wala nang atrasan. Nilaspag ako ng mapang-akit na boss. At ito pa lang ang simula. To be Continued...

Subalit kailangan lamang niya magduble ingat sa isasagot. Umayos siya sa pagkakaupo saka binasa ang wari'y nanuyong mga labi at inilapag ang mga braso sa lamesa. "To be honest, Zhav, halos lahat naman kami sa kompanya humahanga kay Boss. And I’d be a hypocrite if I said I never appreciated my boss’s perfection or felt even a hint of attraction toward him. Actually, for me ha, Boss Migz is the epitome of perfection in any woman’s eyes.” Her voice carried a mix of honesty and restraint—like a confession she wasn’t ashamed of, but also didn’t plan to act on.