Kabanata 2- Ang Sekreto

Ethan Blackwood POV

Kasama ko ang babaeng ito upang pag-usapan ang aming magiging kasunduan. Alam ko na labis ang pagtataka niya kung bakit nagpakasal ako sa katulad niyang babae na may mababang posisyon, bilang isang guro. Bago ko naman ito pinakasalan ay inalam ko 'yung identidad niya. Kung sino siya? At saan siya nakatira. Nalaman ko sa aking napag-utusan na anak pala siya ng yumaong manggagawa namin. Pagkakaalam ko noon ay bata pa lamang ako nang mamatay ang ama ng babaeng pinakasalan ko. Wala akong alam kung bakit namatay ito? Ang balita lang noon ay nagpakamatay raw ito dahil sa mabigat na problema.

Ava Morales ang pangalan ng babaeng pinakasalan ko. Mukhang sa tunog pa lang ng pangalan nito ay palaban talaga. Matapang kung gayon. Pero mabilis ko naman siyang nahikayat na ikasal kaming dalawa pero sa sikretong paraan lang. Wala siyang kaalam-alam sa aking intensyon. Dapat na kailangan niya ng malaman ang totoo kung bakit ko siya pinili. Nakikita ko naman na may mabuti siyang puso kaya bagay rin naman siya para sa akin. Pero alam ko na sa aking sarili na hindi naman mahuhulog ang loob ko sa kanya eh, hindi naman ko pa balak na magkaroon ng asawa pa. Fake relationship lang naman ang intensyon ko sa kanya na kahit kasal kaming dalawa ng babaeng iyon ay wala akong nararamdaman para sa kanya.

Nasa Villa ko siya dinala. Sa sikretong lugar ko na tinatambayan ko sa tuwing may problema ako. Dito na ako lumaki sa lugar na ito. Kapag nag-aaway noon sina daddy at mommy ay dito ako pupunta upang magpalipas ng gabi. Oo, mayroon man akong sariling villa ay kahit isang babae ay wala ako rito na dinadala. Hindi naman ako babaero. Hindi porket na mayaman ako ay nagagawa ko na yung mga nais ko. Mapili naman ako sa babae. Gusto ko yung babaeng may paninindigan sa buhay. Ayoko ng babaeng mapagpanggap sa kanyang sarili. Kaya ganito na lang ang pagkapihikan ko sa mga babae. Kung kayat ang mga magulang ko na ang nagdedesisyon para sa sarili ko at hindi naman ito tama. Nasa tamang edad na ako na hindi nila dapat ma-under

Gabi na rin, mga alas-syete na. Kasama ko ang babaeng pinakasalan ko sa aking villa ngayon. Nakikita ko kay Ava na natatakot siya. Halata naman kasi sa kanya yong pag-aalala niya na baka siguro kung ano ang gawin ko sa kanya.

"Maupo ka, Mrs. Blackwood," pagbibiro ko sa kanya.

Napansin ko na biglaang kumunot ang mga kilay niya nang bahagya na kahit nakangiti pa siya. Hindi naman niya ako maloloko eh, pansin ko naman sa itsura niya natatakot siya sa akin. Natatawa tuloy ako nang palihim.

"Okay, thank you," tipid niyang tugon sa akin.

May private maid ako sa villa kong ito. Hindi naman ito kalakihan. Tama lang para sa dalawang tao. Alam naman ito ng mga magulang ko. Si Manang Rosa, ang katiwala ko rito sa villa. Hindi na siya naiiba sa akin. Tinuring ko na rin kasi siyang pangalawang magulang, na sa tuwing nasa madilim akong sitwasyon ay nariyan siya upang damayan ako at payuhan.

"Oh, Sir, Ethan, ang ganda-ganda naman po ng kasama n'yo?" habang inilalagay nito ang juice sa lamesa.

"Oo. Siya pala si Ma'am Ava mo," tipid kong tugon.

"Ava, si Manang Rosa, ang katiwala ko rito," pagpapakilala ko sa kanilang dalawa.

"Kakasa..." muntikan ko ng masabi yong tungkol sa kasal. Buti nagsalita si Ava.

"Hello po, Manang," ngiting saad niya.

Lumagok ako ng kaunting juice sa baso. Akala ko tuloy masasabi ko na. Hindi pa ako handa na ikwento kay Manang Rosa ang lahat.

"Ah, bagay na bagay po kayo, Ma'am ni Sir." Malaking ngiti sa labi ang ibinungad nito sa amin dalawa. Halata kay Manang ang labis na kasiyahan at kilig.

"Ma’am welcome home po dito. Kayo rin ang kauna-unahan na dinala rito ni Sir Ethan," dugtong pa nito.

"Salamat," tugon ni Ava, at nanlalaki ang mga mata niya sa pagkagulat.

Sinasabi ko na nga na mababanggit ni Manang ang tungkol rito. May pagkamadaldal kasi itong private maid kong si Manang, na kahit hindi tanungin ay masasabi niya. Kaya nga isisikreto ko muna kay Manang ang bagay na ito. Baka kasi maunahan pa niya akong magsalita kay mommy.

"Oh, Manang. Mag-uusap pa kaming dalawa ni Ma'am mo. Please?" paghiling ko kay Manang na umalis muna sa harapan namin ni Ava.

"Sir, sige po. Pasensya na kung naging madaldal ako, hehehehe. Alam po naman nyo na ganito ka-lambing sa inyo. Tinuring na kitang anak rin."

Seryosong kwento ni Manang. Wala kasing anak si Manang. Kung kaya ganon lang yon ka-close sa akin. Maasikaso talaga si Manang. Kung sakali nga ata na magkaroon ako ng asawa eh, talo pa nito si mommy sa pagiging biyenan ng misis ko. Matanda na rin si Manang, nasa 60 taon na pero malakas pa rin.

Nakita ko na natanggal sa mukha ni Ava ang pag-aalala. Narinig ko rin ang mahinang tawa niya habang nagkukulit si Manang sa amin kanina.

"Ang cute ni Nanay... Mabait siya at mapagbiro, hehehe."

Namumula na si Ava sa tawa. Alam kong natawa siya sa sinabi ni Manang na siya lang ang kauna-unahan kong babae na nadala dito sa villa.

"Oo," bilang tugon sa kan'ya. Nakaramdam na ako ng pagkahiya at inis.

"Stop!" Pinigilan ko na siya.

"Oh... Ano pala 'yung usapan natin?" tanong niya. Naging excited ata si Ava, kaysa sa kaninang itsura nito.

"Ah, eh, bilang asawa ko na ngayon. May sasabihin ako sayong sikreto kung bakit hinangad kung ikasal tayo? Si mommy ay gusto akong ipagkasundo sa ibang babae. Kailangan daw yung babae na makakatulong sa pagpapatakbo ng aming kumpanya." mahabang sabi ko.

Naging seryoso na si Ava. Nang marinig niya ang intensyon ko sa kan'ya.

"You mean na... Pinakasalan mo ako para hindi ka maikasal sa babaeng ka-negosyante mo? Bakit ako pa? Bakit dinamay mo pa ako sa mga kalokohan mo?! Ibig palang sabihin ay hindi alam ng mga magulang mo ang tungkol sa ating kasal?!" mataas na boses ni Ava na halatang galit siya sa naging intensyon ko.

"Oo, sorry, Ava," tugon ko. Halata sa kanya mga mata ang galit dahilan sa pagkagulat nito.

"O, siya sige... napatawad na kita. Pero sana hindi ako madamay?" tanong nito na may pag-aalala sa mga mata niya.

"Oo," mabilis na tugon ko.

"Isa pa gusto ko ng tahimik na buhay. Na wala sa akin na nangingialam," saad ko sa kanya.

"Sige, deal." tugon niya.

"Magiging secret ang relationship natin hanggang sa abot ng aking makakaya," ngiting dugtong nito.

"Okay, good," "Babayaran kita for your cooperation?"

"No. Hindi ako nagpapabili," tugon niya.

"Okay. I understand you. Thank you, Ava?"

"Welcome," ngiting saad niya.

Naging masaya ang aming pag-uusap sa mga sandaling ito.

Hinatid ko siya sa bahay nya at nagtaka siya kung bakit alam ko kung saan siya nakatira...

Dito na magsisimula ang secret relationship namin ni Ava kahit nasa sikretong kasal kami.