Matang Baka Novels & Stories

PAG-AALAY Para sa matalik kong kaibigang si Bianca, at sa pinsan kong si Jomari na nangarap na maka-talik ang matalik kong kaibigan… Maganda ba ang langit? *** "MAMAMATAY NA AKO..." paulit-ulit na sinasabi ng maliit na boses sa isip ko. Walang iba kundi sa akin ang maliit na boses na iyon. Ito na yata ang pinaka nakakatakot na sandali ng buhay ko. Narito ako sa isang silid na bahagyang nasisinagan ng liwanag. Bahagya ko ring nasisilayan ang mukha ng walang hiyang kasulukuyang lumalapastangan sa akin! Nakangisi siyang parang isang demonyo!

Baka kasi masyado niyang pinapagod ang sarili niya sa gawaing bahay kahit na nga ba pagpapakain lang ng mga alaga niyang manok ang madalas niyang ginagawa. "Alagaan mo pong mabuti 'yong manukan natin diyan. Pati 'yong piggery natin Ma, tsaka 'yon kalabaw at baka, 'wag mong kakalimutang pakainin." Bahagya akong natawa, nakikini-kinita ko na kasi ang reaksyon ni Mama.

Ganyan ba umasta ang omega na meron nang mate? Nag-init ang mukha ko sa sinabi n’ya. ”Mama, alam n’yo po, ang bait-bait n’ya at ang bango-bango, at napaka gwapo pa! At saka alam mo ba, Ma, ang sarap n’yang h*****k!” kinikilig ko’ng dinagdag.

Alam nitong bawal itong magsinungaling at baka ito naman ang map*tay ni Rowan. Kinagat na niya ang ibabang labi. Baka katapusan na niya 'to. Natakot siya bigla na baka mapaamin din si Matet na hindi siya totoong bulag at may amnesia. Bahala na! Tanggapin na lang yata niyang hanggang dito lang ang buhay niya? Hindi pwede! Dumiin ang titig ni Rowan. Lalong namutla si Matet. Nanginginig na ang kamay sa kaba.

Matapos magtrabaho bilang bulag na masahista sa loob ng dalawang linggo, bigla akong gustong kausapin ng amo ko. "Matthew, dalawang linggo ka ng nagtatrabaho dito?" Tanong ng boss ko habang tinatapik ang balikat ko. Tumango ako at kinakabahang sinabi, “Oo. May nagawa ba akong mali?"

dagdag sabi pa nito. "What?" bumaling ang tingin niya sa labas ng bintana. Malakas nga ang ulan. Shocks! Kung matatagalan pa nga ang matanda ay baka manghina na siya sa gutom. Hindi pa naman siya marunong magluto. Oh, she's not that type of a woman. Mas gugustuhin pa niyang matulog ng gutom kaysa sa magluto. Bukod sa hindi siya marunong ay disgrasyahin din siya sa kusina.

Sisigaw na sana ako at ire-ready na ang katawan ko matigas na sahig na kababagsakan ko nang matigilan ako. Teka lang, nasaan ang matigas na sahig? Flat naman ang sahig namin dito sa opisina, bakit bukol bukol ito? Nakapikit ko pang pinisil pisil ang kung anong nadadama kong bukol. Bakit may malambot na tela? “Miss Delgado!” Puno ng awtoridad na boses ang narinig ko. Kaya naman ay unti-unti kong binukas ang mga mata ko para lang magkulay suka.

O baka. Umayos sya ng upo. “Do you want some drinks, Ma’m?” Tanong ng alalay ni Matt sa kanya. Tumango siya, “Yes please. Bigyan mo ako ng red wine,” sagot niya dito. Kaagad naman itong kumuha ng kopita at sinalinan ng red wine saka iniabot sa kanya. “Thank you,” sabi niya rito habang inikot-ikot ang wine saka bahagyang inamoy. Maya-maya ay nilagok niya iyon na parang umiinom lang ng tubig. Sumenyas ulit siya sa alalay para salinan muli ng red wine ang kanyang kopita.

reklamo niya naman saka nagtigil sa pagtawa Tinarayan ko nalang siya at saka nag cross arms. Itinuon ko ang paningin ko sa bintana at nagsimulang magsisi dahil kinausap ko pa tong mokong nato! "Hindi mo yata narinig ang tanong ko" biglang salita ni Matteo ngunit hindi ko parin siya nilingon "Ang sabi ko, sinong matinong babae ang mapapangasawa ko. Emphasis on the MATINO, kaya hindi ikaw yun" nag si taasan naman ang pispis ko sa sinabi niya kaya agad ko siyang nilingon at tinignan ng masama

“Good. Kumain muna tayo.” Tahimik silang kumain ng Chinese food habang nakaupo sa sofa. Ngunit kakaibang katahimikan iyon—hindi mabigat, hindi rin komportable. Parang dalawang taong parehong takot magsalita dahil baka tuluyan nang mabasag ang natitirang lakas nila. Pagkatapos nilang kumain ay inilabas ni Matteo ang maliit na lalagyan ng caramelized bananas.