Bakit Labis Kitang Mahal Mga Nobela at Kwento

My goodness! Bakit pala nawala si Aisie? Nasaan na naman 'yon? Akala ko bibili lang siya kanina, pero hindi na ako binalikan. Gosh! Humaharot na naman ba 'yon? Ginawa pang club ang eskwelahan. My goodness!

Mas mahal pa kapag home service. “Grabe naman,” bulong ni Stella habang nakatingin sa pricing tablet. “Parang bibili na tayo ng maliit na kotse.” Bahagyang natawa si Marikit. Ngunit kahit mahal, alam niyang worth it iyon para sa maayos na kondisyon ng pagbubuntis niya. “Ako na po magbabayad,” mahinahon niyang saad. Agad namang umiling si Stella.

Azia POV One hundred sixty seven thousand pesos ang napag-usapan namin ni Sir Jenbert na magiging hulog ko sa kaniya kada-buwan sa isang taon para lang mabayaran ko ang halos dalawang milyong nagastos niya sa pagpapagawa ng cake shop na nasunog ko. Dapat ay one million five hundred thousand pesos lang ang babayaran ko kasi ganoon lang ang nagastos niya doon, pero dahil malaking abala raw ang nagawa ko, dinagdagan niya para raw sa tangang gaya ko. Naiintindihan ko naman dahil ang laki rin talaga ng kita ng cake shop sa loob ng isang buwan. Totoong malaking abala iyon para sa kaniya, kaya kahit anong masasakit na salitang binibitawan niya sa akin ay tinatanggap ko na lang.

Sambit ni Gail at hinatak ako nito papasok sa loob ng isang botique ng mamahaling brand ng bag. Nakakalula ang presyo nito na umaabot na halos ng kalahating milyon. Napakamot sa ulo si Gail habang tinitingnan ang price tag. "Walangya, sa presyo nito pwede na ako makapagpagawa ng sariling bahay eh." Nakangising bulalas niya. Natatawang pinapanood ko na lamang siya na abalang-abala sa pamimili pero hindi naman bibili.

“Bakit? sabi mo bulaklak?” “Parang may mali,” “Anong may mali? ang ganda nga eh fresh lilies yan,” “Tang ina, eh bulaklak ng patay ‘to eh!” asik ko sa kanya. “Bakit? sabi mo pumili ako ng maganda? yan ang napili ko eh, maganda naman ah,” “Magkano ‘to?” “Eh ano… 5k,” Nahilot ko ang sintido ko, “Anak ka ng tatay mo talaga!”

Ngayon tuloy ay nahihiya akong bumili dahil baka mamahalan siya sa mga gamit na bibilhin ko. “Ang sabi ni sir Matthew ay wag niyo raw intindihin ang halaga ng magagastos niyo, Ma’am at bumili lang daw po kayo ng kung ano ang gusto niyo.” Sa huli ay hindi rin umabot ng 5 thousand pesos ang nagastos ko kahit napakarami nito. Nang makita ko ang canvas ay mas lalo tuloy akong nasabik na makapunta ng beach. Scenery kasi ng dagat ang gusto kong ipinta sa susunod.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

dagdag sabi pa nito. He's friend is asking for a simple favor. Hindi naman iyon mahirap gawin kung tutuusin. Para naman iyon sa ikabubuti ni Zam, o nila. Pero bakit parang nasasaktan siya? Yes, Zam was been annoying to him, subalit bakit may nararamdaman siyang tila masakit sa tuwing iisipin niyang iiwasan na niya ang dalaga?

Sabi nito “Anong ibig mong sabihin?”. “Matagal na iyang singsing na iyan ,at nag iisang singsing lang yan sa mundo binayaran ng bumili niyan ang shop na gumawa niyan kapalit na wala magiging katulad sa kahit na anong jewelry store kahit sa kanila Hindi sila pwede maglabas ng ganyan na kahit kahawig man lang,kaya ako nagtataka paanong meron ka niyan eh hindi sila pwede maglaBas ng konpya niyan diba sabi mo mumurahin lang?pero bakit meron kaniyan? Alam mo bang Kaya mo bumili ng isa o higit pa na isla gamit yan!” Mahabang pahayag nito .

Bakit ako? “You are priceless. A precious one that cannot just be bought. Walang mangyayari sa atin kasi baka iyon ang kinatatakutan mo. Hindi kita pipiliting makipag-sex sa akin kung iyon ang iniisip mo. Gala lang tayo bukas sa Mall. Uuwi ako sa inyo, magpakilala para doon kita liligawan. Gusto kong makuha ka sa tama at dapat na paraan.”