Novel & Cerita Matthew 7 3-5

magalang n'yang tugon. Natawa pa si Daddy Mattheus dahil matakaw si Seven. “Apo dahan-dahan lang baka naman mabulaukan ka,” saad nito parang naaliw sa apo niya. “Ehehe, gutom na po, Seven, Lolo Mattheus,” sagot niya. Naging kampante rin si Seven sa magulang ni Ishmael. Boses niya ang naririnig hanggang matapos kaming kumain.

Si Matthew, tahimik lang sa gilid at hindi umiimik, pero halatang gustong magsalita. “‘Pa…” simula ni Vina. Hindi tumingin si Vic. “Puwede po ba tayong mag-usap?” Wala pa ring sagot. “Vic,” sabat ni Matthew. “Alam kong wala akong karapatang magsalita, pero kung puwede —” “Tumahimik ka,” putol ni Vic na may matalim na tingin. “Dito ka pinatuloy. Pinakain. Tinuring kong kapamilya. Tapos anak ko ang lalandiin mo?”

“The best ka talaga Mommy, sweet, sexy, beautiful at mabait,” “Iyong totoo anak meron ka bang kailan sa Mommy?” biro kong tanong sa kaniya. “Mommy wala ah!” laban nito. Natawa ako sa mabilis na reaksyon nito. Sa kanilang magkambal mas extra malambing kasi itong si Mattheus kaysa kay Matthias. Si Matthias kasi ay seryoso ito kahit sa pag-aaral. Hindi naman nakapagtataka at napaka talino. Well lahat naman silang tatlo ay matalino kaya nakaka proud maging Nanay nila.

Biglang natahimik si Lloyd kaya muling ipinagpatuloy ni Matthew ang kaniyang sinasabi. "Ano bang purpose ng paglapit mo sa kanya? Gusto mong ayusin ang relasyon niyo? Pwes, let her heal muna. Hayaan mo naman muna siyang i-heal ang sarili niya." "Hayaang i-heal ang sarili? Na kasama ka? Anong kalokohan 'to, Matthew?!" "I don't know what you're talking about."

I mean pwedeng umulit sa race yung first player and so on. At ngayon buo na ang mga verses namin pero ang nanguna ay sina sister Mia. Ang bible verse na napunta sa amin ay.. Matthew 6:3 (NIV) 3 But when you give to the needy, do not let your left hand know what your right hand is doing. "That marks the end of our activity for this day. Sana nag enjoy kayong lahat at naging masaya kayo na naging parte ng aming Youth Camp.

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Napalunok ng laway si Matthew at sinabing, "Matigas ang buhay mo! Madilim ang mukha mo pati ang labi mo! Wala ka ngang pinagpala at nakatadhana kang mag-isa at miserable! Jordan, huwag mong isipin na magiging masaya ka sa buhay na may seguridad dahil lang sa pinakasalan mo si Lauren. Batay sa mukha mo, buong tapang kong aalamin iyon. tiyak na mabibigo ka sa pagsasama sa buhay na ito!” "Siguradong mabibigo ang iyong unang kasal. Ang babaeng tunay na bagay para sa iyo at sasamahan ka sa iyong buhay ay ang iyong pangalawang asawa!" Matapos pakinggan ito, ngumiti si Jordan at sinabing, "Honey, narinig mo ba iyon? Sinabi ni Master Matthew na ikaw ang babaeng sasamahan ako sa buong buhay ko."

tanong niya rito nang nadatnan niya itong nagtitimpla ng kape. Marahan itong tumango habang nakatalikod sa kanya, “Sinabi ni Matthew sa kanila bilang pagtupad sa napag-usapan namin,” paliwanag nito habang kalmadong inaasikaso ang kapeng tinimpla. “Anong napag-usapan?” muli niyang tanong. “Gusto mo ng kape? Ipagtitimpla kita,” pag-iiba nito ng usapan kasabay ng pagpihit nito paharap sa kanya.

paumanhin na sabi ni Matthew sa kanya. "It's okay, bro. I've been waiting for the two of you for a few minutes only. Hindi pa naman umaabot ng isang oras kaya okay lang," sabi pa niya kay Matthew na hindi maalis ang ngiti sa mga labi. Ang ganda-ganda rin ng mga ngiti niya.

Nagngitngit ang ngipin ni Matthew sa galit nang pumatay si Fane ng dalawa pang masters na nasa true god-level sa loob lang ng ilang segundo. Hindi siya tanga—nakikita niya ang gustong gawin ni Fane at nag-utos, "Kayong lahat, maglayo-layo kayo. Wag na kayong maglaro, kundi mananalo lang siya!" Pumatay si Fane ng ilang masters sa loob lang ng maikling oras at nararamdaman na ni Matthew kung paanong nataranta ang lahat. Kinabahan siya.