Mateo 22 37 の小説・ストーリー

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

"Sinabi ng guro na hangga't binibigkas ko ang Mateo 6: 9 hanggang 13 pitumpung beses pitong beses, maaari akong magpadala ng mga pagpapala para sa aking minamahal na makauwi ng ligtas." "Ang katotohanan na makakauwi ka ng ligtas ay maiugnay sa pagpapala ng Panginoon. Sa hinaharap, kailangan mong mag bigay ng higit pang mga handog at pumunta sa simbahan nang higit pa sa pagounta mo ngayon, naunawaan mo ba iyon? " Ang malambot na puso ni Thomas ay napailing-iling. Hinawakan niya ang kamay ni Emma. "Kaya, kayanin mong mai-recite mo ang Mateo 6: 9 hanggang 13 pitumpung beses pitong beses sa bahay sa nagdaang dalawang araw ha?"

Si Mateo ang naghatid sa amin sa gate, bitbit ang isang supot ng nilagang saging para raw may makain kami sa daan. "Maria, huwag kang mag-alala rito. Ako at si Kaelan ang bahala sa mga semento. Bantayan mo na lang 'yang asawa mo, baka kapag nakakita ng mga skyscraper ay biglang ayaw na bumalik dito," biro ni Mateo habang inilalagay ang mga bag namin sa likod ng SUV.

Naglakad papalapit sa kanila at saka ko sila niyakap, tig-isa sa magkabilang balikat. “Pasensya na kung minsan akala ko bata pa rin kayo… Pero tama kayo. May mga bagay na hindi ko pwedeng itago sa inyo habang panahon. At… simula ngayon, hindi ko na kayo ituturing na simpleng triplets lang.” Ngumiti si Mateo, at si Matias ay bahagyang tumango. Wala silang sinabi, pero ramdam ko—handa na silang lumaban.

saad naman ni Samantha. " We love you, Mommy and Daddy. " saad ng mga Bata. -------------------- Sa Buhay kahit ano pa ang pagsubok na ating napagdaanan ay huwag tayong sumuko. Lumaban lang tayo dahil nariyan ang diyos na gumagabay sa atin. Kahit ano pa man ang pasakit na napagdaanan natin ay matuto tayong magpatawad. For if you forgive other people when they sin against you, your heavenly Father will also forgive you. - Matthew 6:14

Binabaan na niya ito ng tawag. Kinuha ni Teo ang tray at siya ang nag-abot ng paper plate kay Mr. Aragorn. Susubo na sana si Matthew ngunit sabay-sabay na nangurus ang mga bata. Lahat sila ay napatingin sa lalaki na susubo na sana. “Aren’t you going to pray Mr.Aragorn?” tanong ni Matthias. Si Thea ang nanguna sa pagdarasal. ”Through Christ, our Lord.” At lahat ay sabay-sabay na nasabi ng Amen.

wika ng kanyang anak. “Okay,” malumanay niyang wika. “Baby, can you lead the prayer?” “Okay, mommy.” Matamis itong ngumiti sa kanya at agad na pinikit ang mga mata. “In the name of The Father, The Son, and of the Holy Spirit, amen. Thank you, God for food, and family, and friends. We remember those who have no food today, and those who have food, but nobody to share it. As you have blessed us, help us be a blessing for others. Amen.”

ungol ni Mateo dahil sa pagkakaipit ng kamay pero nagtagumpay siya dahil bumukas ulit ang pintuan ng elevator. Nagsilapitan sina Isaac at ang iba na puno ng pag-aalala. “Sir, kung may kailangan kayo, sabihin niyo lang. Gagawin naming. Huwag mong saktan ang sarili mo!” Sermon ni Isaac. Hinarap ni Mateo ang mga tauhan matapos alisin ang kamay sa pinto. “Ayos lang ako.”

“Colossians 3:13. Bearing with one another, and if one has a complaint against another, forgive each other; as the Lord has forgiven you, so you also must forgive.” Must. Hindi ‘try to’. Must. Naramdaman ko yung kamay ni Mom na pinisil yung kamay ko. “Now, alam ko yung iba sa inyo iniisip niyo…. ‘Pero pastor, hindi niya deserve ng kapatawaran. Hindi naman siguradong magbabago na sila. Sasaktan lang nila ako ulit.’” Yes. Exactly. Ngayon ko lang napagtanto na marunong ngang bumasa ng isip ang mga close sa Panginoon.

Hindi alam ni Mateo kung magwawala si Mark o hindi, pero sa mismong pagkakataong iyon, siya ang malapit nang mawala. Sa sobrang takot ni Mateo ay nanginginig ang kanyang boses. “Wag kang gagawa ng kalokohan... Halika dito. Bitawan kita kung pupunta ka dito, okay? Hindi na kita isasama... Kaya bilisan mo at pumunta ka dito!"