Matthew 7 3-5 Novels & Stories

ungol ni Mateo dahil sa pagkakaipit ng kamay pero nagtagumpay siya dahil bumukas ulit ang pintuan ng elevator. Nagsilapitan sina Isaac at ang iba na puno ng pag-aalala. “Sir, kung may kailangan kayo, sabihin niyo lang. Gagawin naming. Huwag mong saktan ang sarili mo!” Sermon ni Isaac. Hinarap ni Mateo ang mga tauhan matapos alisin ang kamay sa pinto. “Ayos lang ako.”

Hinalikan niya sila sa ulo isa-isa. “Hindi magiging masaya si Matthan kapag nakita niya kayong nalulungkot ng gan’yan. Alam kong napakahirap pero…kailangan nating tanggapin na wala na siya. It’s the only way we can give him peace. He can’t rest well if we continue to be like this. We need to move forward at alam kong iyon din ang gusto niya…nasaan man siya ngayon.” Tumingala si Gavin at saka pumikit. ‘Matthan, gagawin ko ang lahat para maibigay namin ang hustisyang nararapat para sa’yo. Pangako ‘yan.’

Nilampasan niya ang kaibigan at lumabas ng opisina. Humabol naman si Matthew, na napapakamot ng ulo. “Ba’t parang kasalanan ko pa na traffic?” “Inagahan mo sana.” Kumunot-noo si Matthew, pilit sinasabayan ang mabilis nitong lakad. “Hello? Five ang out ko, how can you expect me to—” hindi na niya tinapos ang sasabihin dahil hindi naman ito nakikinig.

Sa bawat hakbang ko naroon ang mga matang grabe kung makatingin sa akin "Sabi ko 9:30, alas 10 na! " masungit na saad ni Mathew na ngayon ay tahimik na nakaupo sa isang upuan na may pagkain sa harap na mesa nito. "Sorry na." Deritso ang lakad ko sa kaniya, binigyan ng matamis na halik. Rinig ko namang napamura ito at may sinasabi na hindi ko gaanong marinig.

Basta malayo sa siyudad, malayo sa nakaraan, malayo sa pamilya niya. "Mag iingat ka," sambit ni Matthew at iniabot sa kaniya ang susi ng kotse. "I will, thanks for everything." "Wala 'yon, ako ng bahala dito." Tila ba makahulugan ang katagang binitiwan ni Matthew, ngunit hindi niya na 'yon pinansin pa nang makita si Liyanna na papalabas na rin ng simbahan. He hope that this is all a dream! A bad dream!

Nasa lalamunan na ni Matthew ang kaba. Kahit sa kabilang linya lang, ramdam na ramdam niya ang nakakatakot na aura at gustong makapanakit na si Noah. Hindi kaya nakakaistorbo siya? Biglang napatingin si Matthew sa relo at bahagyang napahawak sa noo. D*mn it! Siguradong nag-e-enjoy ang kaibigan bago siya tumawag, kaya ganoon na lang ang pagkainis niya nang sagutin niya ang tawag.

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

“Opo, gusto po naming sumali sa Incandescent Sect at maging inyong mga disipulo! Pakiusap, tanggapin niyo po kaming tatlo, Deputy Sect Master.” “Hmm.” Nakangiting tango ni Matteo. “Mula sa araw na ito, kayong tatlo na ang huli kong mga disipulo. Umaasa ako na magsisikap kayong tatlo sa inyong pagsasanay at gagawin ang lahat para hindi ako madismaya sa inyong mga ipapakita.” Tumama ang mga mata ng natutuwang si Matteo kay Ambrose habang sinasabi ang mga bagay na iyon.

rason ni Matt. "Babe, may kasalanan din ako kasi hindi kita naiintindihan sa frustration mo at sa takot na nararamdaman mo diyan sa puso mo. Kaya pareho tayong may kasalanan. Ang Diyos ay nagpapatawad. Bakit hindi ko ibigay iyon sayo?"

Pero bago pa ako makalapit ay may maliit na batang biglang humarang sa harap ko. Nakatayo si Clarc Mathew habang nakaakbay pa kay Matteo. “Mommy, wag mo awayin si Matteo.” Halos sabay-sabay kaming nagtawanan. Yumuko si Matteo sa tabi ng anak ko habang nakatingin pa rin sa akin. “Sabihin mo kay Mommy mo na mahal ko siya.” “Dinidig mo, Mommy?” inosenteng ulit ni Clarc Mathew. “Mahal ka daw niya.”