Maya Sato Novels & Stories

I'm moving to NYC. Kakakuha ko lang ng trabaho bilang curator sa isang art gallery sa New York—something na pinaghirapan ko talaga. And honestly? Sobrang excited ako. Ito na yung fresh start na kailangan ko. Malayo sa past, malayo sa sakit, malayo sa lahat ng humihila sa’kin pababa. Maybe this is exactly what I need para finally maka-move on

Misty's POV Masaya akong naiiyak habang nakikita ko kong paano magtama ang mga mata nina Ariana at Sir Phyton. Mula sa kinatatayuan ko, medyo may kalayuan sa kanila, kitang-kita ko ang lambing sa bawat galaw ni Sir-kung paano niya hawakan ang kamay ni Ariana na para bang natatakot siyang mawala ulit ito. At si Ariana… ang ngiti niya ngayon, ibang-iba.Sobrang saya niya.

AMBER KINABUKASAN, MASIGLA AT MAY ngiti ako sa labi nang magising. Tumalon-talon ako sa kama dahil kagabi ay nadiligan na naman ako ni Haven. Hindi ko mapigilang mapangiti habang naaalala ko ang nangyari sa garden. Pero bago ako lumabas ng kuwarto ay inayos ko muna ang mukha ko. Ayokong may makapansin na masaya ako, lalo na si Madam Gina. Kaya ilang beses akong humarap sa salamin at pinilit na alisin ang ngiti sa labi ko bago ako tuluyang lumabas.

"Avery! Oh my god, salamat naman at gising ka na! Kanina pa ako tumatawag sa cellphone mo pero hindi mo sinasagot!" Bumukas ang pinto at pumasok si Maya, ang aking bubbly ngunit nagpapanik na assistant sa Serendipity Events. Bitbit niya ang isang makapal na folder at ang kanyang laptop, ang kanyang mukha ay pawisan at halatang hindi nakatulog sa buong magdamag. "Naka-silent ang phone ko dahil ayokong mabulabog si Chloe habang natutulog. Ano ba 'yon, Maya? Bakit ganyan ang itsura mo?"

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

Kabanata 2 EVE POINT OF VIEW WARNING!!! S P G ! ! ! MAY, 2015—PHILIPPINES 15 YEARS OLD LADY EVE YAMASHITA "Who's gonna pick up us?" "She's here. Let's go!" I rolled my eyes and follow him. May kotseng himinto sa harapan namin; nagmamadaling lumabas at yumakap kaagad kay Ninong Saint. Really? Sa harapan ko pa talaga?

Just to make sure lang naman na makakauwe siya ng ligtas sa bahay niya. Mga ilang sandali pa ay napansin ko na siyang nag menor at Maya lang ay lumiko na ito papunta sa isang mall. Sabi na nga may pupuntahan pa siyang iba. Baka mag grocery siguro siya. Kung punayag lang sana siya na ihatid ko ito ay masasamahan ko pa siyang mag grocery may magiging taga bitbit pa ito ng kanyang mga pinamili. Hindi na siya mahihirapan pa na mag buhat. Dahil hindi naman ako papayag na ito pa ang nag buhat no. Ang gusto ko lang ay buhatin ako nito kapag nasa ibabaw na niya ako.

“Kaya inirecord ko na lang dito.” Ibinaba ni Maya ang bote ng tubig nang marahan. Nilingon niya muna ang mga bata bago niya muling tinapunan ng tingin si Gaia. Ngayon ay nakapako na ang kaniyang atensyon sa hawak nitong cell phone. “S-sige po, Ma’am Gaia. H-handa na po akong mapakinggan kung anuman iyan,” kinakabahang wika ni Maya.

MAYA MOLINA aka ISAY: Sa hindi sinasadyang pagkakataon nagkita na naman kami ni Alejandro Montero ang lalaking hindi ko makalimut limutan simula ng makatagpo ko ito sa isa kong mission noon. Mga tatlong taon na rin ang nakakalipas. I am only 23 years old that time ngayon mag 27 na ako. Iniwanan ko siya noon pagkatapos ng aking mission, hindi na ako nagpakita pa sa kanya.

Narinig niya sa background ang sigaw ng kanyang ama. Nilamon siya ng konsensya. Kahit ganoon lang ay hindi niya kayang makita na may taong nahihirapan. Lalo na at may kaya naman siyang gawin. Pumasok sa isip niya ang isang bagay. Ang lalaki na nakilala niya. Ngunit tinapon na pala niya ang calling card. Kaya naman dali-dali niyang sinearch kung sino nga ba si Sato Kenshin. Laking gulat ni Maya nang makita niya na kilala palang business man ang lalaki.