After Mga Nobela at Kwento

KELLY I COULDN’T feel anything when I heard the news. Naaksidente si Bran at ang mommy niya nang pauwi na sila sa bahay ng huli. It has stopped snowing and the road has been plowed and salted nang sumakay ako ng taxi kanina papunta rito sa ospital. Susunduin sana ako ni Ate pero sinabi kong magta-taxi na lang ako at doon na lang kami magkita. Ayaw ko nang magpabalik-balik pa siya at maaksidente rin.

saad ko naman. Mayamaya pa ay natigil kami sa pag uusap ng sumingit ang babaeng kasama niya. "Mr. Hernandez, thank you for this day. Mauuna na ako. See you next meeting." saad niya at ngumiti pa sa akin na ginantihan ko naman ng ngiti. "Alright Ms. Sanchez. Thank you!" maikling saad naman ng asawa at tumango naman ang babae at umalis na.

Kaya mas tama sigurong sa probinsya na lang ako mag-aral. Matapos namin kumain ni Ate Raf ng ice cream ay bumalik na ako sa kwarto ko. Napatingin ako sa cellphone ko na nasa bedside table ko. Gumapang ako sa kama para abutin iyon. Napangiti ako ng makita ko ang mensahe ni Anon. Tama nga ako sa kaniya galing ang delivery kanina. Anon: Mint Chocolate to light up your mood. Me: How did you know that I am not in the good mood?

Kasalukuyan pa ngang gumagalaw ng mga oras na ito. Suddenly, he leaned towards her without changing his position. “Is it a habit of yours to just drop your phone whenever you want?” Saka pa lang niya natagpuang wala na sa kamay niya ang phone. Kaawa-awang nahulog na pala ito sa sahig. Madadgdagan pa yata ang sira. Sa pagkataranta niya, binigla niya ang pagdukwang sa nahulog na aparato. Nang muli siyang tumayo ay aksidenteng nasagi naman niya ang bar tray na bitbit ng isang waiter. May laman iyong isang baso ng iced tea. Tumiilapon sa sahig ang laman, tumilamsik ang maraming iced tea sa suot niya.

Handang-handa na akong magalit sa kanya pero muli iyong naudlot dahil sa malakas na tunog ng pagkabasag ng mga baso. Natitigilan man ay sabay kaming napatingin ni Ace sa gawi ng ingay na iyon at halos pamutlaan ng mukha matapos makita si Eva na gulat na gulat sa nasaksihan. "What the fucking hell..." was all Eva can say as she parted her lips.

Pero nakikinig sila sa akin kapag alam na nilang hindi na ako natutuwa o galit na ako. Walong taon na ang nakalipas ng dumating ang pinakamalaking pagsubok sa buhay ko. Hindi ko alam ang gagawin ko kung sakaling mawala si Dion sa amin. Akala ko katapusan na niya, akala ko huli na ang lahat. But God has a plan and that plan is to save him. He save Dion, he save him for us. I was really happy that time, I felt my whole world stopped as the doctor announced that the operation was successful. I am so happy, because God gave us another chance again. Because I know that there's always a rainbow after the rain.

Gusto naman niya kapag nagpakasal siya ay pang-forever na. Humugot naman ng malalim na buntong-hininga si Brooke. Pagkatapos niyon ay naglakad siya palapit sa kama nito. Umupo siya sa gilid nang kama. At mayamaya ay napakunot ang noo niya nang may marinig siyang parang may umuungol na babae. Hinanap naman niya kung ano iyon hanggang sa makita niya ang cellphone ni Seven na nakalapag sa ibabaw ng kama nito. Saglit naman siyang napatitig do'n. Nagdadalawang isip kung kukunin ba niya o hindi. Pero dahil sa kuryusidad na nararamdaman ay kinuha niya iyon. Pero hindi niya napigilan ang manlaki ng mata nang makita niya kung ano ang nasa cellphone nito. O mas tamang sabihin kung ano ang pinapanuod n

Kinabukasan FRANCES POV Matapos ang isang nakakakilig na gabi sa pagitan namin ni Arthur ay back to normal na naman ako. Kailangan ko na namang pumasok sa opisina. Puro pagbati, halakhakan, mga bulungan ang sumalubong sa akin. Ilang minuto lang ang nakalipas ng pagpyestahan ako ng mga kasamahan ko, ilang minuto lang ya dumating na ang boss namin. Kapag wala kaming flight sa office ako nagta trabaho.

“17 isn't the code.” “Then what?” “17 is the memory.” Napatingin ako sa kanya. “Then what's the code?” Tumingin siya sakin. “Your birthday.” Tinype ko. 0-6-1-7 Beep. ACCESS GRANTED. Bumukas ang p***o. Creeeeak… “Go!” Lumabas kami. Vroooom! Sumakay kami sa kotse. Slam! Umandar si Adrian.

Medyo nag aalala na ako sa mga sandaling ito. The my phone beep... "I'm okay" na may kasamang nkasamile na emoji at heart. Tsaka sumunod pa ang pangalawang message nito. "Can't wait to see you tomorrow Sandra. I love you" Tsaka ko tinugunan din agad ng "I love you,too. Ingat ka".