After Novels & Stories

Napaka imposible. @TarynGrace

pagsusumbong ni Agatha. "Ito ang tamang gawin, hindi ka makakamove on kung hahayaan ka namin na paniwalain ang sarili mo sa bagay na wala na. Mahal ka namin at mahalaga ka sa amin kaya nasasaktan kaming makita kang nagkakaganyan! Alam namin na hindi madali ang pinagdadaanan mo ngayon pero sana tulungan mo din ang sarili mo, hindi pwedeng hahayaan ka na lang namin na maging ganyan. It's been 1 month and half na Agatha." saad ni Zey at naglakad na palabas sa kwarto dala ang laruan.

Kaya mas tama sigurong sa probinsya na lang ako mag-aral. Matapos namin kumain ni Ate Raf ng ice cream ay bumalik na ako sa kwarto ko. Napatingin ako sa cellphone ko na nasa bedside table ko. Gumapang ako sa kama para abutin iyon. Napangiti ako ng makita ko ang mensahe ni Anon. Tama nga ako sa kaniya galing ang delivery kanina. Anon: Mint Chocolate to light up your mood. Me: How did you know that I am not in the good mood?

ang weird. tnx *^^* votes and comments*^^*

Kasalukuyan pa ngang gumagalaw ng mga oras na ito. Suddenly, he leaned towards her without changing his position. “Is it a habit of yours to just drop your phone whenever you want?” Saka pa lang niya natagpuang wala na sa kamay niya ang phone. Kaawa-awang nahulog na pala ito sa sahig. Madadgdagan pa yata ang sira. Sa pagkataranta niya, binigla niya ang pagdukwang sa nahulog na aparato. Nang muli siyang tumayo ay aksidenteng nasagi naman niya ang bar tray na bitbit ng isang waiter. May laman iyong isang baso ng iced tea. Tumiilapon sa sahig ang laman, tumilamsik ang maraming iced tea sa suot niya.

Minsan pang lumalim ang gitla ng aking noo pero kalaunan ay napatango pagkatapos iproseso ang mga sinabi niya. "Sure! No problem," mabilis kong pagpayag dahilan para bumalandra ang ngiti niya. "Thank you! This really means so much to me." Waylen nearly cried after saying those words and wiped the tears beside his eyes before turning his gaze to mine.

Pero nakikinig sila sa akin kapag alam na nilang hindi na ako natutuwa o galit na ako. Walong taon na ang nakalipas ng dumating ang pinakamalaking pagsubok sa buhay ko. Hindi ko alam ang gagawin ko kung sakaling mawala si Dion sa amin. Akala ko katapusan na niya, akala ko huli na ang lahat. But God has a plan and that plan is to save him. He save Dion, he save him for us. I was really happy that time, I felt my whole world stopped as the doctor announced that the operation was successful. I am so happy, because God gave us another chance again. Because I know that there's always a rainbow after the rain.

Now I can say that this will be my end. *******

Gusto naman niya kapag nagpakasal siya ay pang-forever na. Humugot naman ng malalim na buntong-hininga si Brooke. Pagkatapos niyon ay naglakad siya palapit sa kama nito. Umupo siya sa gilid nang kama. At mayamaya ay napakunot ang noo niya nang may marinig siyang parang may umuungol na babae. Hinanap naman niya kung ano iyon hanggang sa makita niya ang cellphone ni Seven na nakalapag sa ibabaw ng kama nito. Saglit naman siyang napatitig do'n. Nagdadalawang isip kung kukunin ba niya o hindi. Pero dahil sa kuryusidad na nararamdaman ay kinuha niya iyon. Pero hindi niya napigilan ang manlaki ng mata nang makita niya kung ano ang nasa cellphone nito. O mas tamang sabihin kung ano ang pinapanuod n

Medyo nag aalala na ako sa mga sandaling ito. The my phone beep... "I'm okay" na may kasamang nkasamile na emoji at heart. Tsaka sumunod pa ang pangalawang message nito. "Can't wait to see you tomorrow Sandra. I love you" Tsaka ko tinugunan din agad ng "I love you,too. Ingat ka".