Meme Reaction Novels & Stories

Sa puntong ‘yon, hindi ko na napigilan ang sarili ko at napatawa nang malakas—na agad namang napansin ng professor ko. Professor: "Miss Pipay, mukhang masaya ka diyan. May gusto ka bang i-share?" Bigla akong napatayo sa kaba. Pipay: "Uh… ano po, Sir, may nakita lang po akong funny meme bago kayo mag-discuss." Narinig ko ang pigil na tawa ng iba kong kaklase sa Zoon. Professor: "Hmm… next time, iwasan ang distractions. Focus tayo sa lesson, okay?"

Alas-onse na pero naka online pa rin ako sa f*, tamang scroll-scroll lang tapos HAHA react sa mga high intellectual memes habang nakahiga sa aking kutson. Lance Sebastian Jimenez Makulit akong tao kaya kapag hindi na kita kinulit, hindi na ako tao. Raaaawr! Pagkatapos kong magpost dahil sa hindi pa ako inaantok ay tinignan ko ang aking messenger, nakita kong online si jaq. Clinik ko ang convo namin na halos puro nagsesend lang ako ng memes at links sa kaniya na vice-versa rin.

At hindi lahat ng reaksyon sa takot ay madaling maintindihan ng iba. Maraming tao ang mabilis humusga kapag hindi nila naiintindihan ang nakikita nila. Kapag may isang taong nanginginig sa dilim, sasabihin nilang mahina. Kapag may umiiyak dahil sa alaala, sasabihin nilang sobra. Kapag may nagre-react nang malakas sa bagay na para sa iba ay normal lang, sasabihin nilang overreacting. Pero ang hindi nila nakikita ay ang pinanggalingan—yung bahagi ng nakaraan na hindi nila piniling maranasan, pero pilit pa ring bumabalik sa kanila kahit ilang taon na ang lumipas.

Sa online account ko, I can post memes, I can react to silly posts, and I can befriend people without thinking kung ano'ng sasabihin ni Mama o ni Daddy. Minsan iniisip ko, kung nakita lang nila kung gaano kasaya at ka-normal ang mga ginagawa ko online, hindi siguro sila magiging sobrang strict. Pero alam kong hindi ganon kasimple. Kilala ko si Mama—she sees even the smallest mistake as a slippery slope. Si Daddy naman, tahimik pero malalim. Isang stern look lang niya, parang gusto ko nang bawiin lahat ng kasalanan ko kahit hindi ko pa ginagawa.

Naging malapit kaming magkaibigan tatlo at silang dalawa ang kasama ko kapag namamasyal dahil wala naman akong alam dito sa Maynila. "Taray wala pang 1 minute pero ang dami ng reacts. Iba ka talaga baks!" Usal ni Lili habang nakatingin sa cellphone nya. In-upload nya kase ang mga pictures namin sa f* at tinag kami ni Kokoy. Mamaya na lang ako magbubukas ng social media. Kumunot ang noo ko habang inaayos ang sleeves ng uniform ko. "Bakit ako?" "Eh kasi ikaw lang naman ang habol ng mga reacts." Nakangising sabi ni Kokoy.