Novel & Cerita Metamorphosis #kafka

Tumalikod si Kafka pagkatapos nitong magsalita pero bago pa nito marating ang pinto, nagsalita siya. "Was it you?" Pagkatapos ay dinugtong niya ang huling tatlong numero ng number na may pangalang Dom sa journal ni Zephyra. Kumunot ang noo ni Kafka. "What?" Mabilis na umiling siya. "Nothing. And I don't like casualties too. As you can see, Eveline brought the best people here to work together to prevent unnecessary accidents. Thank you for offering a helping hand."

Ano ang nagpasigla sa metamorphosis na ito na nagpapahintulot sa kanya na pumailanglang sa bagong taas? Nawala sa aking pag-iisip, hindi ko namamalayan ang sarili kong mga kilos habang ako rin ay sumasali sa palakpakan, ang aking pagpalakpak ay umaalingawngaw na may halong paghanga at pagkamangha. Ito ay isang patunay ng epekto sa akin ng presentasyon ni Veronica, na pumukaw sa mga emosyon at kuryusidad na matagal ko nang pinigilan.

Pero kahit nakaluhod at nanginginig ito ay nagawa parin niyang ngumiso sa akin dahilan upang lalo akong magalit. "You're dead." Malamig na saad ko sabay kong kinausap saisipan ko si Ire chlore of Anger at nakipagka-isa sa kanaya. Nabalutan ako ng kulay itim na nagmistulang cocoon at nang matapos na ang Metamorphosis ko ay lumabas ang isang batang parang walang muwang ngunit mapanganib.

Hindi ko na kinaya ang katahimikan kaya pumasok na ako sa loob ng kwarto ko kahit na sinabi niyang kailangan ay hindi ako mawala sa paningin niya. I sat on my bed and stared at the wall. My heart beats like crazy. Pakiramdam ko ay mainit ang dugo ko na dumadaloy sa mga ugat ko. I tried to calm down and relax through breathing exercise and meditation. I thought it was finally calming me down but I suddenly felt like my abdomen and my chest is being stabbed. I screamed in pain and I felt as if my insides were turning. My vision became blurry and when I was close to passing out I gained my consciousness and I felt myself burning up. I ripped all my clothes because the heat is becoming more and

Paano kung ang 'standard' na sinasabi ni Hadji ay hindi ko na maabot dahil sa gulo ng personal na buhay ko? Muli kong tiningnan ang sketchpad ko. Metamorphosis. Iyon ang theme ng gala. Isang pagbabago mula sa pagiging uod patungo sa pagiging paru-paro. Napangiti ako nang mapait. Sa ngayon, pakiramdam ko ay isa akong uod na tinatapakan ng lahat ng mga higanteng nasa paligid ko. Pero kailangan kong tahiin ang sarili kong pakpak. "Five days, Cailin. Limang araw para ayusin ang lahat," bulong ko sa sarili ko.