The Metamorphosis Novels & Stories

Tsaka sa kalagayan niya ngayon, hindi siya makakalaban ng mabisa. Isang gintong liwanag ang kumislap, at nagbago ang kanyang katawan. Sa sumunod na sandali, nag transform siya bilang isang malaking langgam. Ang langgam ay may taas na daan daang metro at nababalot ng gintong kaliskis sa buong katawan nito na kumikinang sa ginto. Matapos mag transform sa kanyang orihinal na katawan, mas tumindi ang kanyang lakas.

Bumagsak siya sa sahig habang hinihingal. Lumapit si Phoenix. "Ano ang pakiramdam mo?" Pinilit na ngumiti ni Anton. "Hindi pa naman ako mamamatay." Bagama't wala siyang kontrol sa sarili habang nasa transformed state ay naaalala niya ang lahat ng nangyari. Alam niyang sinasanay lang talaga siya ni Phoenix.

“Mirai, I don’t need jewelry. I’m a dwarf, not a prince.” “Just try it,” she urged, sliding the box toward me. “Trust me.” Reluctantly, I slipped the ring onto my finger. A warm glow enveloped me, and a strange sensation coursed through my body. Before I could react, my form shifted. My short, stocky dwarf frame stretched and transformed, my rough features softening. When the glow faded, I caught my reflection in a nearby pot and gasped. I was… human. Well, half-human, half-dwarf, with a taller frame, smoother skin, and a face that wasn’t half bad, if I do say so myself.

Hindi ko na kinaya ang katahimikan kaya pumasok na ako sa loob ng kwarto ko kahit na sinabi niyang kailangan ay hindi ako mawala sa paningin niya. I sat on my bed and stared at the wall. My heart beats like crazy. Pakiramdam ko ay mainit ang dugo ko na dumadaloy sa mga ugat ko. I tried to calm down and relax through breathing exercise and meditation. I thought it was finally calming me down but I suddenly felt like my abdomen and my chest is being stabbed. I screamed in pain and I felt as if my insides were turning. My vision became blurry and when I was close to passing out I gained my consciousness and I felt myself burning up. I ripped all my clothes because the heat is becoming more and

Pero kahit nakaluhod at nanginginig ito ay nagawa parin niyang ngumiso sa akin dahilan upang lalo akong magalit. "You're dead." Malamig na saad ko sabay kong kinausap saisipan ko si Ire chlore of Anger at nakipagka-isa sa kanaya. Nabalutan ako ng kulay itim na nagmistulang cocoon at nang matapos na ang Metamorphosis ko ay lumabas ang isang batang parang walang muwang ngunit mapanganib.

Ano ang nagpasigla sa metamorphosis na ito na nagpapahintulot sa kanya na pumailanglang sa bagong taas? Nawala sa aking pag-iisip, hindi ko namamalayan ang sarili kong mga kilos habang ako rin ay sumasali sa palakpakan, ang aking pagpalakpak ay umaalingawngaw na may halong paghanga at pagkamangha. Ito ay isang patunay ng epekto sa akin ng presentasyon ni Veronica, na pumukaw sa mga emosyon at kuryusidad na matagal ko nang pinigilan.

Tuwang-tuwa ko itong inabot ngunit bigla na lamang pumasok ito sa loob ng aking katawan. “The Feather of Metamorphosis has chosen you, Ms. Ashburn. Good for you. Its main ability is Changeover. It can transform from one thing to another no matter what the user wish to have. It does not only change its state or form but, it can also acquire the ability of other celestial weapons. Well, that is one of the strongest weapons among the 12. Kaya huwag na huwag mong hahayaang mawala ito sa iyong pangangalaga,” rebelasyon ni Archmaster tungkol sa aking sandata. Napatulala na lamang ako dahil sa kaniyang sinabi. I'm speechless.

Paano kung ang 'standard' na sinasabi ni Hadji ay hindi ko na maabot dahil sa gulo ng personal na buhay ko? Muli kong tiningnan ang sketchpad ko. Metamorphosis. Iyon ang theme ng gala. Isang pagbabago mula sa pagiging uod patungo sa pagiging paru-paro. Napangiti ako nang mapait. Sa ngayon, pakiramdam ko ay isa akong uod na tinatapakan ng lahat ng mga higanteng nasa paligid ko. Pero kailangan kong tahiin ang sarili kong pakpak. "Five days, Cailin. Limang araw para ayusin ang lahat," bulong ko sa sarili ko.

At anong lakas ng kapangyarihan nararamdaman ko mula sa kaniya? Nagbago na naman ang kaniyang anyo at dumami ang mga pakpak nito sa kaniyang likod. May koronang nakaputong sa kaniyang ulo at ang kaniyang buhok ay naging kulay pula. Nagkaroon ito ng dalawang matutulis na sungay sa kaniyang noo at nakalabas ang dalawang malalaking pangil nito. Isa talaga siyang halimaw. “Ultimate Metamorphosis: Butterfly Blood Empress!” saad nito at isang malaking ngiti ang pumaskil sa kaniyang mukha.

"She will never marry you. You have only to fly out of the window if you want to. For seven years you will be changed into a blue bird." At that moment the king's person changed. His arms were covered with feathers, and turned into wings. His legs and feet became black and shrunken, with hooked claws. His body dwindled in size, and was all covered with long fine feathers, some of them of sky blue; his eyes became round, and shone like two planets; his nose was nothing but an ivory beak; and on his head stood up a white plume in the shape of a crown. He could sing exquisitely and speak too. He uttered a cry of pain to see himself metamorphosed, and flew as fast as ever he could to escape from