Borrowed Time Novels & Stories

Hindi na niya kailangang mag- aksaya pa ng oras pa, isa pa ay nag- withdraw na rin siya ng pera para sa pag- alis nila. May naihanda na siyang bahay na tutuluyan nila sa ibang bansa at sapat na rin ang pera na hawak niya para sa ilang taon ngunit alam niya na kukulangin iyon kaya doon na lang niya proproblemahin, kaysa ngayon niya pa iisipin baka maubos na ang oras niya kakaisip.

Tanong ni Justin na nais lamang niyang pahabain ang conversation nila. "Her voice..Jesus!! Boses lang, Justin, tinitigasan ka na. Wow, kelan ka pa naging pervert?" Sita ni Justin sa sarili.Napaayos tuloy ng upo si Justin dahil bigla talagang sumikip ang pundillo niya. "Anyway, here are the terms: pahihiramin ka namin ng amount na kailangan mo. Ang kabayaran ay pagtatrahahan mo iyon kasama ang interest.Magiging honest ako miss 15 percent ang interes ng principal loan"

“Babawi ako, promise.” “You said that many times,” nasa boses nito ang pagtatampo. “Sorry,” I said again. “Sorry, wala na akong time sayo. Kung puro lang ako trabaho, naintindihan mo naman ako diba?” Gusto kong maiyak nang hindi siya sumagot. “Promise, kapag hindi na busy dito sa work ko maglaan ako ng oras para sayo. Intindihin mo muna ako,” I pleaded.

"Let's not rush. We can spend time together. See if you're comfortable with me. No pressure." Napakurap ako habang nakatingin sa kaniya. Lalo kong napatutunayan na pareho talaga kami ng kalagayan. Desperado rin siya, katulad ko. Muli akong napabuntong-hininga dahil alam kong magandang suhestiyon ang sinasabi niya, pero kulang na ako sa oras. "May isang buwan lang ako para tapusin ang requirements ko. Spending time together for us to know each other is not a good idea this time. Kailangan ko nang makahanap ng co-borrower as soon as possible."

I let her borrow my identity…I let her start the borrowed marriage. clarixass

Anyway, it's worth it naman. "Andito raw si Sir." Bahagya akong napalingon nang marinig na may nag-uusap. "Hindi mo nakita? Nagsu-supervise sa bottling." "Tanga. Alam mong busy ako kanina." "Sayang ka. Buset ang gwapo talaga!" "Parang wine lang, mas tumatagal mas sumasarap!"

Ilang segundo lang ang lumipas bago sumabog ang aming harapang pinto. "Nasaan ang pera niyo?" Boses ng lalaki. Makapal. Walang awa. Sumagot ang tatay ko. Nanginginig ang kanyang boses. "Pakiusap... bigyan niyo pa kami ng isang linggo. Magbabayad kami—" "Walang isang linggo. Utos ni Mr. CEO. Lahat ng may utang ngayong gabi, singilin na may interes."

Pagkatapos niyang basahin ang nasa journal, bumaha ang napakaraming ideya sa isip niya at nakalimutan na ang daloy ng oras. "Babe? You asleep?" Tinago niya ang journal sa ilalim ng unan saka bumaba sa kama. Tinignan niya ang oras at bahagyang nagulat nang mapansin na magse-seven na ng gabi. Nilakad niya ang pinto at binuksan 'yon. "Hey," bungad niya dito. "What are you doing?" tanong ni Lucien na sandaling tumingin sa loob ng kwarto.

We're both busy pero nahahanapan pa rin namin ng panahon ang pagkumusta sa isa't-isa. His scholarship was approved just hours from his application kahit graduating student na s'ya sa college. Ang maganda pa, habang nag-aaral siya, sa kumpanya ng sponsor siya pinapatrabaho bilang kabayaran sa pagpapaaral sa kanya. Plus, pinapasahod pa s'ya!

Magbabaka sakali ako na may babalikan pa ako don and gladly, meron pa naman. Sinermonan lang ako ng manager dahil sa biglaan ang 'di ko pag pasok at wala manlang paalam. Bilang parusa sa akin ay sinabi ko sa kaniyang mag o-over time na lang ako ng isang oras kada araw para ma habol ko ang mga oras na hindi ko naipasok ng walang bayad. Nagka sundo naman kami.