Minato Namikaze Drawing Novels & Stories

Masinsinan ko siyang tinignan tsaka napahagikhik sa naiisip, I am going to draw him. Isa sa mga talento ko ay ang pagguhit, I am having fun with it all the time. Ngunit imbes na maging seryoso ay ginawa ko’ng katawa-tawa ang mukha ni Damon sa iginuguhit ko. Malaki ang mga mata, nakakunot ang makapal na kilay, maging ang butas ngbilong nito ay malaki. Naitikom ko ang labi tsaka yumuko upang pigilang matawa. Ngunit sa aking pagtunghay ay hindi ko na siya nakita sa kaniyang upuan. Sa halip ay isang kamay ang humablot sa iginuguhit ko tsaka ito itinaas sa ere.

tanong ni Yamato kaya tumango ako. “Nadapa ako noon dahil kay Bullet. Matagal na, may pasok pa no’n,” kwento ko. “Ah,” alanganing tumawa si Yamato. “Nakakahiya naman,” aniya ni Yamato at inilapag ang folder. “’Yan yung drawings ko, kuya,” wika nito. “Magkaibigan kayo tapos hindi mo pinakikita sa kaniya?” senyas ko kay Yamato.

Nasa ganoong posisyon ako, nakasimangot at parang pinagsakluban ng langit at lupa, nang natigilan ako at may naramdamang bagay na dumikit sa pisngi ko. Hindi. Sinadyang idinikit ito sa pisngi ko. Paglingon ko ay nakangiting Riel ang bumaling sa akin. My hand flew up to touch whatever he had just stuck to my face. I peeled it off and squinted at it. A small, round sticker. A cartoonish drawing of a lucky cat, Maneki-neko. Nakangiti ito sa akin, habang ang isang kamay ay nakataas na para bang kinakamusta ako.

Nagpakita si Asher ng tiwalang mukha na parang nanalo na siya. Tahimik niyang nilunok ang isang asul na tableta kasama ang ilang tsaa bago nagpakita ng mahinang ngiti. Kung hindi niya man lang mapanatiling buhay ang isang mahalagang bisita na katulad ko... Paano makakaligtas ang Templo ng Aenar sa hinaharap? ” Ngumiti si Nanako Kawashima pagkarinig sa mga salitang iyon.

Tumayo si Naomi at ipinaliwanag ang design at creative concept—isa-isa, malinaw, mahinahon ang boses. Paminsan-minsan lang, may maririnig na mahinang ubo mula sa ulo ng mesa. Sa gilid ng mata niya, napatingin siya roon. Agad din siyang umiwas ng tingin. Pagkatapos, umupo siya sa tabi ni Ma’am Yannah. Tiningnan siya ni Manager Gao—senyas na ibigay ang hand-drawn manuscripts. Matagal na iyong ugali ni Naomi. Ang sketchbook niya ay tala ng buong career niya mula umpisa.