Minato Namikaze Drawing Novels & Stories

Pagkatapos umupo ng dalawa sa kanilang wheelchair, isang magandang anyo ang bumaba mula sa bus. Nakasuot ng itim na kimono na may puting cherry blossom patterns ang babae. Nakatali rin ang kanyang mahabang buhok. Hindi lamang banayad at nakakalula ang dating nito, pero napakaganda at napakaperpekto ng hubog ng mukha nito. Natigilan ang lahat nang masilayan nila ang binibining ito. Siya si Nanako, ang Yamato Nadeshiko na kinikilala ng Japan, at ang kasalukuyang head ng pamilya Ito!

"Nakita mo na ba ito?" Matapos kunin ang drawing mula sa mga kamay ni James, tiningnan niyang mabuti ang drawing. Ang kanyang pagkabalisa nang mapagtanto ang paksa ng pagguhit ay hindi maitago. Nanginginig ang mga kamay niya kaya muntik nang mahulog sa lupa ang drawing. "I-Hindi ba ito ang Gr-Grand Emperor Moacir Bartholomew?" Nanginginig siya, halatang alam niya kung sino ang halimaw sa painting.

Nagsimula ako sa pag-drawing ng mga simpleng bilog, mga linya, sinusubukan kung nandoon pa rin ang muscle memory. And surprisingly, little by little, I was able to draw a character design. Isang babaeng nakasuot ng kimono, pero may dalang modernong backpack, nakatayo sa ilalim ng ulan. Ito ang istilong laging gusto ko, ang paghahalo ng luma at bago.

Pero nawala rin ito nang mamataan ko kung ano ang ginagawa niya. Isang malaking hugis bilog ang drawing niya sa lupa at marami itong desenyo. Medyo mahaba na ang buhok niya at may iilang sugat siya sa bandang tuhod. Namayat din siya at walang suot na stinelas, dahil hawak ito ng kamay niya. Pero ang nagpadurog ng puso ko ay ang mabasa ang pangalan ni Cariena.

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!

Nakasulat ‘yon sa ibaba ng mga paa nito. Sa ibaba ng eroplano may cute na batang lalaki. Malaki ang ulo at medyo chubby ang katawan. Hindi siya pwedeng magkamali, si Rave ‘yong batang drawing. Kamukha kasi nito ‘yong drawing. Demonyong–demonyo ang ngiti nito. Hindi niya mapigilan ang matawa nang sobra. Loko! Dinibdib talaga ni Rave ang malaking crush niya roon sa fictional character. At sa panglimang papel.

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Iyong ganito kapangit. Saka siya nag - drawing ng isang matanda na uugod - ugod at laylay na ang balat. Nakasungkod na at laylay pa ang brief. Sinadya niya pa magguhit ng linya sa ulo bilang buhok nito.

Nasa ganoong posisyon ako, nakasimangot at parang pinagsakluban ng langit at lupa, nang natigilan ako at may naramdamang bagay na dumikit sa pisngi ko. Hindi. Sinadyang idinikit ito sa pisngi ko. Paglingon ko ay nakangiting Riel ang bumaling sa akin. My hand flew up to touch whatever he had just stuck to my face. I peeled it off and squinted at it. A small, round sticker. A cartoonish drawing of a lucky cat, Maneki-neko. Nakangiti ito sa akin, habang ang isang kamay ay nakataas na para bang kinakamusta ako.

Blackmail ako ma'am, pamilya ko at ang tunay na Ian delikado. Bukod sa message na iyon, may drawing din isang ibon, madaliang drawing lang pero ang style kasi nito ay parang katulad kay Knox, Maxim, at sa mga kapatid niya. Mayroon lang mahabang stick, may tigtatatlong naka attached na bilog na may tiniktinik. Iyon ang waepon na kasama ng ibon.