Sakuna Drawing Novels & Stories

Nakangiting kong saad sa kanya. Kumunot naman ang noo niya. “Are you making fun of me?” Napanguso naman ako sa sinabi niya, tsaka muling napatingin sa kamay niya. I bit my lips trying to stop myself from laughing. Great. Hindi nga pala ako magaling magdrawing. It was just a stickman—small circle, small circle, big circle. It was cute, though. “Stop.” Utos niya, pero hindi ako tumigil at nagdrawing muli, ako. Na katabi niya.

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

sagot ni Callyx nang hindi inaalis ang tingin sa papel. Umupo si Luna sa gilid ng kama. Lumapit ng kaunti para silipin ang artwork ng anak. Isang simpleng family portrait—may araw, bahay, ulap, puno. Pero ang pinaka-kapansin-pansin ay ang dalawang karakter lang na nakaguhit: isang babae at batang lalaki na magkahawak-kamay. "Ang galing mo talaga," ani Luna, pinilit gawing magaan ang tono. "Sino 'yan sa drawing?"

Halos dalawang oras na siyang naghihintay, pero pakiramdam niya ay mas matagal pa roon ang lumipas dahil sa bigat ng bawat segundo. Hanggang sa biglang bumukas ang pinto. Agad siyang napatingin doon. Naunang lumabas si Sakura, may ngiting hindi maitago, malawak, kumpiyansa, at tila ba walang kahit anong bumabagabag dito. Sumunod si Tanner, tahimik, blangko ang ekspresyon, at gaya ng dati, mahirap basahin kung ano ang tumatakbo sa isip nito.

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

At matapos nyang mag-isip, bumalik na siya sa pagd-drawing sa tablet. “Okay! Let me show you my drawing na lang po!” She flipped her tablet and showed me the screen. Nature scenery artwork ang ginagawa ni Celine. Very detailed and well-colored. Grabe, gawa niya ba talaga ito? The last time I checked her works, puro stickman pa lang ‘yon ah. When did she manage to improve this much? Bilib na bilib akong tinitigan ito at ngumiti sa kanya.

sabi ni Felix. Ang album ay puno ng mga sketchesni Yuna tulad ng drawing ni Yuna habang naroon at nakatingin sa lawa sa handaan.Naroon din ang drawing ng imahe niya na nakatayo sa isang mataas na entablado at nagbibigay ng isang talumpati nang may matinding sigasig. May mga pagkakataon din na nakaupo siya sa isang coffee shop, naliligaw sa pag-iisip na may malungkot na mukha. "So, bago pala tayo ikasal, madalas mo na akong sinusundan ng palihim?" Panunukso ni Felix.

Kakaiba ito. At sa pinakamalalim na bahagi ng bakuran, mayroon ring isang bukal na may estilo ng Island Nation. Nakikita ang likod ni Sakura habang nakasandal siya sa isang bato. Ang mata niya ay nakadilat lamang nang kaunti habang namumula ang kanyang mukha. Dalawa sa mga tagapagsilbi niya ang humahaplos sa kanyang likod, at napapaungol siya sa sarap paminsan-minsan.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

buntong-hininga ko, itinulak pabalik ang lapis sa drawer. “Sandali,” hinawakan niya ang libro nang akmang itutulak ko na rin ito sa drawer. “Parang…” tiningnan niya ang hindi pa tapos na sketch. “Wala siyang saysay,” sumimangot ako, inagaw ito sa kamay niya. “Hindi pa tapos ang sketch.” “Kaya mas mahirap alamin kahit pamilyar ang itsura niya— Knox!”