Aizen Drawing Novels & Stories

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

At sa paraan ng pagtitig niya, alam kong may isang bagay siyang napansin. Ang mga mata nila. Ang mga mata ni Atlas. Kitang-kita ko ang pagbabago sa mukha ni Aziel. Nanatili siyang tahimik. Parang biglang huminto ang oras. At pagkatapos ng ilang segundo, unti-unting gumuhit ang isang ngiti sa labi niya. Hindi iyon ngiting puno ng galit. Hindi rin ngiting puno ng pagdududa.

"Hey, Dragunovv. Which is better: this or this?" I looked at Azazel before to her drafts, "I prefer this one. It looks cool." Sabi ko at itinuro ang drawing na nasa kaliwas, "What was that for? Assignment?" She shooked her head. "I'll build my own statue." She simply said at isinantabi ang isang drawing niya. "What?" Is she fucking sure!? "Yeah. I named it The Immortal Dragon's Seal." My lips sealed tight. "You know what? I can't understand you. You said you hate those inventions and yet...?"

Memory. Isang maliit na bata. Isang ngiti. Isang tawag ng— “Mommy…” Biglang nanlabo ang paningin niya. Napahinto siya sandali. “Are you okay?” Napatingin siya kay Aizen na nakatayo sa tabi niya. Nag-aalala ang mukha nito. Napangiti siya nang mahina. “I’m okay.” Tumango naman si Aizen. Tahimik silang dalawa sandali habang patuloy ang pag-swing kay Aiden. Hanggang sa biglang nagsalita si Aiden kaya naman nabaling tingin ni Amara sa kanya.

“Sana nga po…” Limang taong gulang na si Aziyuki, habang lumalaki ay mas nakikita na ang itsurang pagiging Hapon nito. Bukod sa kaniyang mukha at biglaang pagbago ng kaniyang pag-uugali sa ibang tao ay napapansin din ni Akira na mahilig ito mag drawing at napakatalinong bata kahit sa murang edad pa lamang. Matatas na ito mag-english, magaling na magbilang, madaling matuto, isang beses lang ‘pinagsasabihan, at tahimik lang din na nakikinig sa mga tao na ani mo’y nag-oobserba. “Beb!” tawag ni Aia ng naisipan nitong dumaan sa tyangge kung saan nagtitinda si Akira.

sigaw ni Aizen habang lumulukso sa tuwa. Hinayaan na lamang ni Aice ang kanyang anak na magsaya at tumungo sa kanyang kwarto para makapag-shower. Ilang saglit lang ito nag-shower at nagbihis ng pajama kung saan nakabukas lang ang collar nito dahilan para ma-expose ang matipuno nitong dibdib. Sa makisig na pangangatawan nito ay hindi malabong maraming maghabol lalo na nakakaakit na morenong kulay nito.

tatayo na sana ako ng pinigilan niya ako at pinakita saakin ang cellphone niya na ikinakunot ng noo ko dulot ng pagkalito. "Hanzai ibig sabihin krimen"aniya sabay abot ng cellphone niya.kinuha ko ito at muling umupo saka nakita ang mga impormasyon tungkol dito."Ipinatayo ni Akiyama noong 1987 ang Hanzai Academy,nalaman ito ng kapulisan at dinakip ang mga kasangkot nito pero nakatakas ang iilang mga estudyante pati na rin si Akiyama ay nakatakas at hanggang ngayon ay di nila alam kung saan na napadpad ngayon."paliwanag nito.Maaari ngang nakatakas si Akiyama at lumipad papunta dito sa pilipinas pero kung 31 anyos na si Akiyama noon pero malamang matanda na yun o baka patay na nga yun.imposible

Sa gitna ng mga lumang laruan ni Aki, nakita niya ang isang maalikabok na itim na kahon. Binuksan niya ito, ang unang bumungad sa kanya ay isang Sketchpad ng babae kung kaya’t binuklat niya naman ito. Isang drawing ng Father and Son with matching suits pa. Ang ganda ng design, may cufflinks na kulay sky blue at may nakaukit na “A&A” Kumirot ang puso ni Aslan. Naalala niya ang sinabi ni Kasumi noon.

sabi ni Ahzik at hinawakan niya ang isang kamay ko. Hindi na ako nagsalita dahil masakit pa rin sa akin ang ginawa ni Nikolai at ng sarili kong kapatid. Maging pati na rin kila Cesar, Goyong, Gelyn, Joven at ang mga kaibigan nila na naging malapit na sa akin. "Mama, look!" Naging magaan na ang paligid namin ni Ahzik nang ipinakita sa akin ni Blair ang drawing niya sa bondpaper na stick man na mga tao at magkakahawak ang mga kamay.

Excited na tanong ko sa kaniya. Nag-angat naman ng tingin sa akin si Aziel at seryoso akong tiningnan kaya’t agad na tumaas ang aking kilay. “Bakit ganiyan ka makatingin? Don’t tell me…” nanlaki ang mga mata ko at hindi makapaniwalang tumingin sa kaniya. I hope that I’m thinking the wrong idea. Sana ay mali ako ng iniisip. Aziel drew in a long breath before he looked down as if he’s confirming whatever I was thinking. Umawang ang aking mga labi at hindi kaagad nakagalaw. He’s not thinking straight!