Novel & Cerita Morning Walk Captions

And I love everything! Inhale… Exhale… Mabait ako! Masaya! Masigla! At MAGANDA! Inhale… Exhale… I love you Almighty Father, please Guide Us and I thank for this sweet day! Amen. Bangon! Ayos ng hinigaan at full energy na tinakbo ang banyo. Hilamos, mugmug. Takbo sa maliit naming terrace, at pinagsigawan kasama ng mga Tandang…

***end call***** Tumayo nmn ako at pumasok sa banyo para nmn ay maligo na at makapaghanda para sa trabaho ko na walang katapusan. Bumaba nmn ako at agad nmn ako sinalubong ni Angel sabay yakap sakin, kahit papaano natanggal yung pagod ko sa batang to "Hi ate good morning po" she said sabay kumawala sa yakap niya

Sana ol pantalon! Kinuha ko ang camera na nakasukbit sa aking leeg at walang pagdadalawang isip kung kinuhanan ng litrato ang nakatalikod kong crush. Sinadya ko pang lagyan ng flash para mapansin niya ako pero waley. Di bale! "Good morning, Wharton!" bati ko sa kanya. Sinabayan ko pa siya sa paglalakad pero deadmadela lang ito sa akin, as usual, like I don't exist.

Walking distance lang ito sa amin, kaya minabuti ko na lang na sulitin ang araw na ito. This day is a litle bit tiring, but it is quite bit amazing dahil masaya ako ngayon. May mga panahon na badtrip ako but there are some days that I wish na sana hindi matapos ang araw, Kaya siguro may sunset para may hangganan, para siguro makapagpahinga ka so that, when you wake up in the next morning you have the courage to face the reality, kaya siguro may sunset to end your bad days and let youself rest.

wika ko dito at agad na iniabot ang limang libo na naka sobre pa Agad naman itong tumango sa akin at agad na nagpaalam sa akin. Nagsimula na din akong maglakad papuntang tawidan para makarating na ako sa kabila. Nasanay na din ako sa paglalakad at nagsilbing exercise ko na din sa araw-araw. "Good morning ma'am" nakangiting bati sa akin ni manong guard "Good morning din po kuya guard" nakangiting bati ko dito at agad akong pumasok sa loob ng building

Pangarap lang pala. "Good morning din, Mahal kong Wegener" sarkatiskong sambit ko. Natawa naman siya sa inasta ko. Napatigil naman ako saglit at di ko alam ang dahilan pero unti untung sumilay sa aking mga labi ang matamis na ngiti. (Caleb's POV)

Morning came and Kaylee woke up feeling bliss. Sobrang gaan ng pakiramdam n'ya at sobrang payapa ng gising n'ya sa umagang iyon. "Good morning, Earth." she utters while smiling to the heat of the sun that's hitting her face.

Dapat pala gumising ako nang mas maaga para makapag-exercise man lang tayo sa labas kahit lakad lang sandali patungong riverpark. Tumayo siya at lumapit sa bintana. Hinawi ang ilang mga kurtinang nagtatakip pa sa kabilang bintana. She stretches her arms habang tinatanaw ang kapitbahay na mga gusali. ‘This is the beginning..’ Sumilay sa kaniyang mga labi ang isang matamis na ngiti habang pinakikiramdaman ang sarili. Isang umagang puno ng pag-asa. Isang magandang araw para sa pagsisimula. Isang kasabik-sabik na sandali.

“Good. Now, walk towards me like you're going to accept an award.” “Ang OA mo na,” sabi niya pero tumatawa. --- Rina’s POV Ginawa ko pa rin yung sinasabi niya. Naglakad ako papunta sa kanya, kunwari award-winning author ako. “Wow. Ganyan ba ang proud walk mo?” biro niya. Hinampas ko siya ng clipboard lightly. “Practice pa nga!” And so we did. Paulit-ulit. Lakad. Turn. Smile.

Nagsimula akong magjog pansamantala bago makarating sa may mga tao kaya naglakad-lakad na lang rin ako para makasabay sa kanila. “Hi, beautiful,” sigaw ng dalawang teenager na lalaki na may pagsipol pa. Napailing na lang ako sabay ngiti, “Merci,” sagot ko bilang pagbibigay respeto. Nagpatuloy na ako sa paglalakad dahil umaalis na iyong nga nagjajogging rin katulad ko. Maaliwalas ang paligid, presko pa ang simoy ng hangin dahil wala masyadong dumadaan na mga taxi sa banda dito at halos berde ang paligid. Para siyang paradise kung titingnang mabuti.