Morning Walk Captions 소설 & 이야기

Nag-flashback sa isip niya ang mainit na panaginip niya kagabi, dahilan para magwala ulit ang puso niya sa loob ng dibdib niya. Nakita rin siya ni Jax at unti-unting bumagal ang lakad nito. "Good morning," bati ni Jax. "Good morning po, Mr. De Silva. Magjo-jogging po kayo?" "Oo." "Medyo madulas po 'yung daan sa labas. Ingat po kayo." "Okay." Mabilis na tumango si Celine at nagmamadaling nilampasan ang lalaki.

And I love everything! Inhale… Exhale… Mabait ako! Masaya! Masigla! At MAGANDA! Inhale… Exhale… I love you Almighty Father, please Guide Us and I thank for this sweet day! Amen. Bangon! Ayos ng hinigaan at full energy na tinakbo ang banyo. Hilamos, mugmug. Takbo sa maliit naming terrace, at pinagsigawan kasama ng mga Tandang…

Nginisihan ko siya. Napasimangot siya bigla. "Wala ko sa mood mag-commute. Isa pa ay masisira ang poise ko." Napangiwi naman ako nang dahil sa sinabi niya. Sakto namang bumukas na ang elevator kaya dali-dali ulit akong naglakad palabas. ''Good morning po, Ma'am.''

Chaptee 73.2 ELISSE'S POV "Good morning Mam Elisse." "Good morning Mam." Iilan lamang iyan sa bumabati sa akin na mga katulong na pababa pa lang ako ng hagyan. Pinagandahan at pinaartehan ko pa ang paraan na pag lalakad ko, sabay hawi ng red orange curly hair.

“Patience, Maya. It’s a little walk I’ve planned, but I think you’ll like it.” Without saying much more, Ash gently took her hand, and they began walking through the park. The afternoon sun cast a golden hue over the surroundings, making everything look even more beautiful. Birds chirped above them, and the sound of leaves rustling in the breeze added a sense of tranquility to the moment.

It was so fragile and soft that it comforted them, and they could listen to her on repeat, without getting tired of it. “Baby, gising ka na po?” She decided to add some action on the phone. She lightly shook it like she was trying to wake up a person. She slowly tilted her head and smiled at it. “Gising na po ikaw. Ang ganda ng araw sa labas, kailangan mo ng bumangon. You can’t miss the nice rays in the morning, baby...”

Wala naman sigurong mawawala bukod sa kaniyang mamahaling pride. Kinabukasan nagising si Melody nang maramdaman niya ang sunod-sunod na halik ni Lexus at Liven. Napangiti siya nang masilayan ang mga mukha nito habang nakangiti. Ito ang masasabi niyang great morning, dahil araw-araw itong humahalik sa kaniya tuwing umaga pagkagising. “Good morning, Mommy!” at sunod-sunod na halik muli ang lumapat sa pisngi niya mula kay Lexus.

Pinapaarawan na ‘yong kambal nila. “Good morning, mga inaanak ko.” Bati ni Lucil at isa-isang pinisil ang pisngi ng kambal. “Walking lang muna kami ni misis.” Paalam ni Donovan. Tumango naman si Wilden at si Selene Naman ay kumaway lang sa kanila.

Ang version niya na sanay makita ng lahat. Pero noong magtagpo ang tingin nila— may isang segundo na hindi corporate. Sheena froze slightly. Carlo stopped walking. Walang ngiti. Walang sabi. Pero yung tingin niya— may bigat pa rin kagabi. Then, just like that— naglakad siya palapit. “Morning,” simpleng sabi niya. Formal. Too normal. Parang walang Villa. Walang hallway. Walang sinabi kagabi.

Nakatalikod s'ya sa akin kaya likod n'ya lang nakikita ko. Bago ako maglakad ulit, huminga muna ako ng malalim at nagpaskil ng matamis na ngiti. Then I gave my most energetic yet elegant and presentable walk. I crossed the dostance that separates us and when I finally got to stand behind him, I smiled even more. "Good evening, Mr. Alveoli. Sorry to keep you waiting. I tried my best to come early but the traffic jam just didn't let me—”