Motorcycle Riding Quotes Mga Nobela at Kwento

He wil turn the world upside down if it's needed! "Where are you going?" tanong pa ni Mundo sabay hila rito dahil halos masagasaan sa napadaang motorcycle. Lumipad na naman ang kaunti nitong pasensiya. Hindi na sumagot si Luther bagkus ay tinakbo niya ang owner type nila sa tabi. Wala siyang pakialam sa batas for over speeding, dahil buhay ng mag-ina niya ang nakataya. Hindi niya hahayaang may masamang mangyari sa mga ito. Dahil kung totoo man ang pahayag nang iniwan niya sa Baguio City ay walang ibang dumukot sa mag-ina niya kundi ang mga kalaban.

Umupo siya ng maayos at tinitigan ako. “Every time we ride our bikes is worth the muscle pain at the end of the day. You were happy and so am I. Hearing your thoughts whether it’s deep or even if it doesn’t make any sense at all, my ears are always open for it. And what did you say? Boring days? It’s not boring for me. You see, sometimes you don’t need to talk at all when you’re someone. Sometimes, the presence is already enough. Sometimes, having someone by your side even if you’re not doing anything big is enough to be entertainment.”

"Uhm, Lucy. Can't we just take my car?" Hindi niya gustong ipahalata sa dalaga ang takot at pagaalinlangan dahil sigurado niyang gulo nanaman iyon. Subalit hindi niya mapigilan magsalita dahil natatakot siyang sumakay dito dahil hindi siya sigurado kung kaya siya nitong iangkas. "No can do! Alam mo ba na mas madaling nakawin ang motorcycle kaysa sa kotse. And besides, your car is park in front of the bar, pinakiusap ko na iyon kay manong Fredo, so no need to worry about it."

asar ko naman dito. “Ate naman eh!” “Sige na nga lang! lumayas kana agad.” Malawak naman ang kanyang ngiti sa kanyang labi nang iabot ko sa kanya ang susi nang aking motorbike. “’Wag mong sirain ha?” Ani ko nang tumayo na ito. “Tsk, kahit papalitan ko pa ‘yon nang lima.” “Ang yabang mo talaga.”

ani Ynzo na ngiting-ngiti. Ngumiti si Veron ng malawak. Sinimulan na niyang paandarin ang kaniyang chopper motorcycle at tila ba tuwang-tuwa talaga itong kasama niya. “Kapag ba hiniram ko sa ’yo itong motor mo, ipahihiram mo ba? Ang cool, e,” banat pa ni Ynzo mula sa kaniyang likuran. “Syempre naman, iyon ay kung magkakasundo kayo,” nangingiting bigkas ni Veron.

Nakita kong nginuso ng binata ang motorsiklo kaya napangiwi ako. Mayamaya, pigil ang tawa ko nang hawakan ni Aldrin ang bahagi kung saan naron ang makina ng motor ko. “Ang tanga naman, Aldrin! Hindi mo kailangang idikit ang kamay! May singaw naman, ‘di ba? Hindi mo ba ramdam?” “Nawala po sa isip ko, e.” “Kaya ka natatakasan, e! Dahil sa katangahan mo!”

Agad kong pinaharurot ang motorsiklo palayo sa mga kalaban, peri dahil marami kaming nasa racetrack ay hindi ko agad magawang makalusot sa mga ito. Pinilit kong makalusot sa motorsiklong nasa unahan ko, nang bigla ay may gumigitgit sa likurang bahagi ng sasakyan ko. Dahil sa bilis nang takbo ko at lakas nang pagkakagigit ay nabitiwan ko ang isang kambyo. At naging dahilan para magpagewang gewang ako sa racetrack. Mabuti na lang at agad ko ring nabawi ang clutch saka mahigpit na hinawakan ito. Subalit hindi pa ako masyadong nakakabawi ay may dumikit na namang motorsiklo sa kanang bahagi ko. Ganoon na lang rin ang gulat ko nang makitang may hawak na baril ang driver niyon at itinutok sa akin.

Pero. 'Damn it! Damn it! Damn it!' His wheels screeched when his grip on the throttle went tighter. He couldn't care less about the streets he was passing by or how his motorcycle was roaring like an angry banshee. May parte ng pagkatao niya ang namamaluktot sa sakit. Hindi niya kilala ang mga emosyong 'yon dahil kahit kailan ay hindi niya 'yon bignigyan ng pansin — pagsisisi, konsensya, at awa.

Natataranta niyang sabi habang nagmamadaling isuot ang helmet at sumampa sa motorsiklo niya. "Yeah whatever, you okay?" Tanong ko pabalik sa kaniya. "Yeahhh," sagot niya saka pinaharurot ang motorsiklo. Hohh! Ano'ng nangyari kaya sa kan'ya? Sana okay lang. ☆♡☆♡☆♡☆♡

Isang ninja motorcycle ang model n'on at may malaking tangke, hindi ako kumbensido na kaya niyang imaneho 'yon. "Wait a minute, that's the fucking vehicle you want to ride?" "Yeah, what's the matter? You afraid?" ngisi pa niya sa akin. I doubt myself also, takot nga ba ako? I cleared my throat and proceed the worst decision that time, ang sumakay sa motor niya. "Sasakay ka rin naman pala..." with her accent and slang tune. "Shut up, just drive." My voice is cold like my sweat in my forehead. Damn it!