Long Ride Quotes Novels & Stories

Napaluhod na rin ito sa sobrang takot. Saglit na tinitigan ito ni Luther, walang kaemo-emosyon ang makikita sa kanyang malalamig na mga mata. "Kahit na mismo ang walang kwenta mong buhay ay hindi maikukumpara sa bisikletang 'yon." malamig niyang wika makaraan ng ilang saglit pagkatapos ay tumalikod.

He felt surreal and a bit happy. "Don't be defined by your past, your past is the tutor of your present and is always preparing you for new experience. Forget about disappointment or any past mistakes that is keeping you from moving forward. It's never too late for a new beginning."payo ni Lorie. Bagay na nakatulong sakanya para maging successful. She really likes reading inspirational quotes on the net. Kaya nabasa niya ang sinabi nila Kemmy Nola at iba pa. Tumayo na si Lorie at nagpaalam. Nanatili namang nakamasid si Russel sa kalangitan. Lumabas na roon ang kumikinang na mga bituin na mas lalong nakapagpaganda sa paligid.

Sa huli ay kinailangan nilang maghintay matapos ang iba para makasakay. "Huwag ka ngang masiyadong seryoso." Mula sa mga taong nagsasaya habang nakasakay sa iba't ibang pandagat na rides, magkasalubong ang mga kilay niyang nilingon ang dalaga. Nakapamaywang ito at nakangiting nakatanaw sa malayo. "Life is short, Russel. Piliin mo lagi iyong exciting na gagawin. Huwag kang magpakulong sa bored mong mundo."

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

"Kailangan ko rin bang masugatan bago matutunan ang tamang pagbibisikleta?" "Oo naman! Itong sugat mo, ito ang patunay ng pagod at tyaga mo para matutunan ang tamang pagsakay ng bisikleta. You see, our pain and wounds are the proof of the hardship that we've been through. They're like our trophies." Napangiti ako sa mga narinig na sinabi niya. "Daig mo pa ang motivational speaker, ah?"

"Pasensiya na po talaga, Boss. Hindi po namin alam na kayo ang dumarating. Pasensiya na po talaga, sir." "Humihingi po kami ng paumanhin, Mr. Ricaforte," dugtong naman ng isa, na halos manginig ang tuhod sa harap ng aking sasakyan. "Huwag po kayong mag-alala, hindi na po namin aabalahin ang biyahe ninyo. Mauna na po kayo." Tiningnan ko sila nang may matinding pandidiri bago ko muling itinaas ang bintana ng kotse. "Alisin niyo ang mga harang na 'yan sa daan ko."

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Pagkatapos kumain ng agahan, pumunta silang dalawa sa parking lot at naghanda na silang pumunta sa trabaho. “Mainit ang panahon ngayon, at hindi maganda kung nasa loob ka ng kotse na nagmamaneho. Ano sa tingin mo kung ihatid kita sa trabaho gamit ang motorsiklo? Mas maaliwalas sa ganitong paraan!” Ang sabi ni Leon, ang kanyang iniisip ay naging mas malakas sa kanyang isip. “Hindi, ayaw kong makita ako ng iba!” Gumulong ang mga mata ni Iris kay Leon.

Dumiretso na si erick sa may parking para kunin ang motor niya. "Hindi ka ba aangkas?" tanong nito sa akin. "Hindi, gusto ko magcommute. Ingat sa pagdrive." "Lance, payong kaibigan lang, ha. Huwag mong isuko ang isang bagay na alam mong kaya mo pang ipaglaban, mahirap maghintay pero mas mahirap magsisi." "Tsss, salamat sa payo, bob ong quotes." pagbibiro ko.