My Minamahal Novels & Stories

Nandito siya mula nang sabihin sa kanya na dito makikita ang water repellent stone. Mukhang isang minahan ang lugar kung titingnan ito, ngunit ang pamilyang Minshallcay maingat na itinago ang bato sa pinakamalalim na bahagi ng minahan para walang kahit sinong tao ang makakahanap nito.

It feels like I am just a mere dust if I set food inside. "Sobrang laki talaga ng palasyo ng Valeria." Mangha na saad ni Khleo. "Hanggang ngayon ay nalulula pa rin ako habang pinagmamasdan ito." His eyes are like a car who's amazed my some wonderful treats. "Pareho din sa Waldorf. Nakakalula ang laki ng palasyo doon." Suporta naman ni Ales. Sa pagkakaalala ko ay para itong Taj Mahal, ngunit higit na mas malaki ang palasyo ng Waldorf kay sa Taj Mahal. But I don't know if they know about Taj Mahal.

She just felt his hard palm rested at the small of her back again, owning her as if she is his territory. Tinungo nila ang guest house ng Taj Mahal. Hindi niya alam kung paano silang nagkaroon ng access para tumuloy doon, marahil ang pagiging anak ng Prime Minister ni Raj ang naging pribilehiyo nila.

Ang pinakamababa ay nagkakahalaga na ng anim na numero—at hindi pa kabilang doon ang mga mamahaling antigong alahas, koleksyon ng painting, at maging lupa sa Tagaytay. Tila naging kumpetisyon ang pagtanggap ng regalo. Ang bawat isa ay pilit ipinagmamalaki ang kanilang inihandog: “Matanda, ito po ay alahas na minana pa mula sa dinastiya ng Qing—isang tunay na yaman.” “Ang regalo ko po ay isang painting ng kilalang pintor mula sa Europe, personal kong ipina-import.”