Kwentong Kalibugan Mama 소설 & 이야기

Hanggang sa dumating ang umagang ito na sinira ang magandang tulog ko—hindi si Drake ang gumising sa akin, kundi si Mama. Biglang bumukas ang p***o ng kwarto ko at iniluwa nito si Kiarra Del Fuego. Suot na nito ang kanyang eleganteng blazer, halatang nagmamadali habang may hawak na tablet. "Letty, honey, kailangan kong pumunta ng BGC ngayon para sa isang biglang meeting," bungad ni Mama habang inaayos ang buhok. "Ikaw ang pumunta sa binyagan ng anak ng kumare ko sa isang simpleng simbahan dito sa bayan. Ikaw na ang tumayong proxy ko."

Dati na naman siyang namamasyal sa mga park at lagi ang una niyang napapansin ay ang ice cream lalo na kapag nakalagay sa cone. Bumili rin ito ng mga streetfoods na ang tawag ay kwek-kwek fishball at iba pa na idini-dip sa sauce at suka.Umupo sila sa isang upuan ng basketball court at doon nilantakan ang mga binili at hindi niya akalain na sobrang mag-eenjoy at masasarapan siya sa mga ganitong simpleng pagkain. SAMANTALA... So kumusta na sa Villa?Umalis na ba siya ?"tanong kay Samantha ni Donya Matilda ang Mommy niya.Ang tinatanong nito ay si Marisse.

Grab my hand and take me out of here. I smiled at Anchor, who's playing with our friend's children. Nasa bahay kami ngayon dito sa Cebu at nagpahanda ng barbeque party si Cali. Kasama namin ang buong barkada kung kaya't sobrang ingat namin. Siguro kung may kapit-bahay lang kami ay baka nagreklamo na ang mga tao sa paligid. But I brought the empty land around my mother's house, dati noong pinapaayos ko ang bahay ni mama. Para maging malawak ang paligid, para malayang nakakapaglaro ang mga anak namin ni Cali.

Narinig ko sa kabilang linya si Wynwyn na umiiyak at panay tawag sa akin "Kanina pa 'to si Wynwyn at panay hanap sa'iyo, oh eto na si mama, apo," si mama na binigay kay Wynwyn ang cellphone. Dumating kasi sila mama sa condo kaninang tanghali dahil weekend na bukas. Oras na namin ni Wynwyn para bonding. "Mama, uwi na mama, wewe mis mama," si wynwyn na sumisingot. "Baby, sige uwi mama hintay lang kaunti ha, ano gusto mo bili kita jollibee?"

Pinunasan ko muna ang butil ng luha ko kahit anong pigil ko tumulo pa rin. "Ah, wala mga anak, ethan at nathan akin na si calla pumunta kayong dalawa sa kuwarto niyo at lahat ng importanteng gamit niyo ilagay niyo sa maleta niyo kung hindi kasya lahat may mga mga malalaking bag doon sa tambakan ng mga gamit sa isang kuwarto kumuha kayo doon" Utos ni mama sa kambal nag bibinata na mga ito kaya marunong na sila umintindi sa siwasyon namin.

Saka lang ako napabuga ng hangin na hindi ko napansing pigil ko pala. “Ayesha, umalis na muna tayo dito ngayon. Saka ka na ulit bumisita sa kanila kapag medyo lumamig na ang mga ulo nila, okay?” nag-aalalang sabi ni mama. Kumurap ako at humarap sa kaniya. Huminga ako ulit ng malalim at tumango. “Pero saan tayo tutuloy?” Sandaling nag-isip si mama bago naging determinado ang kislap sa mga mata. “Sa Malyari compound.”

paliwanag ni mama. "At nai-offer na daw po yung bahay sa iba." Pagpapaliwanag ko. "Sandali." sabi ni mama at tuluyang itinapon ang garbage bag sa bin. "Hali ka anak. Mag-aadvance ako para makuha ulit natin ang apartment." At pumasok kami ni mama ng mansion. Nadatnan namin ni mama ang isang babaeng sophisticated. Sa tingin ko siya ang mom ni Prince.

galit na saad ni Mama at nilabas ang maleta nya. Nasa pinto ako ng kwarto nya at nilalagay nya ang gamit nya doon at mga mamahalin na bag, nagulat ako na mayroon si Mama ng mga mamahalin na bag kagaya non. "Ano ba kasi nang yare Mama, baka kaya natin gawan ng paraan yan." Umupo ako sa kama at tinigan ako nito, binagsak ang mga damit nya sa maleta at mga jewelry storage nya.

Nagbabaka-sakaling naroroon na si Kataleia. “Ayos naman, anak. Bakit? Papunta na ba kayo rito? May pinabibili pala ako kay Kataleia sa grocery, nabili kaya nya? Hindi ko na kasi natawagan kanina, makalilimutin pa naman minsan ‘yung bruhang ‘yun,” sagot ng Mama nya sa kabilang linya. Dito na lalong tumibay ang kaba ko. Ibig sabihin wala sya roon. Where could she be? Maghapon na sila sa grocery!

Alam kong andoon si Mama, naghahanda ng para sa hapunan namin. "Oh, Giselle... andito ka na pala. Sandali na lamang ito at maluluto na ang pinakbet. May prito ring galunggong, iyong paborito. Alam mo ang mahal-mahal na ng bilihin sa palengke," sunod-sunod na kuwento ni Mama. May kurot ng konsensya sa puso ko habang pinagmamasdan siyang nakatayo sa harap ng kalan.