Immortal Hero Novels & Stories

Tanong ni Erica. "Ganun nga, iyon pa rin talaga," tugon ni Teresa. "Isa ka pala sa nagpapatotoo na first love, never dies, ha," ani Erica. "May ganoong uri ng pag-ibig. Mahirap mamatay. Baka nga kung minsan ay wala pala talagang kamatayan," sambit ni Teresa. Siguro nga. At baka ganon ang pag-ibig niya kay Jacob. Walang kamatayan.

O isa na namang bitag na magbubura sa pagkatao ko? “Why me?” sa wakas ay tanong ko. Humarap siya at ang mga mata’y diretso sa akin. “Because, you are Amanda Hale. I know you’re the only one brave enough to destroy the empire that destroyed you.” Natigilan ako. Parang biglang nagdilim ang paligid at tanging boses niya lang ang naririnig ko. “Welcome to Equinox.”

Bilang tugon sa tanong ni Jordan, naglabas si Randall ng isang bote ng tubig. Ang tubig ay mukhang plain mineral water o malinaw na soda. Ito ay transparent. Nakangiting paliwanag ni Randall. "Ito ang tubig na pinadalisay ko mula sa Immortal Lake. Palagi kong nararamdaman na ang Immortal Lake ay isang lugar kung saan naninirahan ang mga imortal. Kailangang mayroong imortal doon, kaya tinawag ko itong 'Immortal Water'. Para sa mga ordinaryong tao, kung isawsaw nila ang kanilang mga daliri o isang bahagi ng kanilang katawan sa loob ng tubig, maaari nilang subukan nang maaga upang makita kung sila ay mga mutant at maaari nilang gisingin ang kanilang mga superpower.

Pero ang Abba namin ay para sa aming mga Immortal lang, dahil naiiba at natatangi ang para sa mga Mortal. Inayos ko ang mataas na palda na suot ko na nagusot dahil sa hangin sa itaas. Sa di kalayuan ay namataan ko na ang tatlo kong kaibigan at pakaway kaway pa silang nakatingin sa akin. Pupunta na sana ako pero naunahan ako ni Impo at hinila na ako papasok sa silid ng mga bampira. Kung saan kami dapat na manilbihan sa itinuturing na pinuno ng lahat ng nilalang dito sa bansang ito. Kung ang mga mortal may Presidente, mayroon namang Senyor ang mga Immortal. Ito ang namamahala para sa kaayosan naming mga immortal. Sila rin ang nagpapanatili ng kapayapaan at seguridad narin para sa mga mortal la

Sa mga panahon na ang Dyosang si Herriena pa ang nangangalaga'y nagkaroon na noon nang unang digmaan sa angkan ng mga bampira na pinangunahan ng angkan ng mga lobo at zombie, dahil na rin sa pag-aagawan sa banal na bato na hawak nga ng lahing bampira. Magkagayon-man hindi mapapakinabangan ang bato kung hindi ibibigay ng kusa at bukal sa loob ng humahawak dito. Maari lamang maangkin ng tuluyan ang bato kung mamatay ang nagmamay-ari nito sa kasaluyan. Pero ang tanong paano ba mamatay ang isang imortal na? Biglang napawi ang malalim na pag-iisip ni Timothy ng maramdaman niya ang palad ni Aisha sa kanyang nakahantad na matitipunong dib-dib.

"Hindi ba imortal na ang isang tao pagkatapos makarating sa ninth rank? Hindi ba magiging imortal ang isang tao kapag nakaabot sa ranggong to?" Ngumiti si Tyrus at nagpaliwanag, "Tinatawag na Imortalidad ang ninth-rank bilang titulo lang. Kung imortal ang mga ninth-ranked grandmaster, meron dapat mga taong nakarating sa ranggong ito sa libo-libong taon ng kasaysayan ng Sol. Gayunpaman, bakit walang kahit na sinong imortal?" Ang mga nakarating sa ranggong iyon ay may mas mahabang buhay kumpara sa pangkaraniwang martial artists, ngunit mayroon pa rin itong hangganan.

Before me stood the young adventurer I’d defeated and killed multiple times, her words unveiling a truth that felt like the earth had been yanked from beneath my feet: she was Mirai Houvague Tantenium, one of the chosen heroes of this world, destined by the goddess to brave the perilous towers and confront the Demon Lords, including Tiera Urahica Freya, the formidable ruler of the Tower of Doom, also known as the Tower of Darkness. These heroes, revered as the world’s champions, were the only ones permitted to enter the sacred towers. Many were chosen, each with distinct roles tailored to their divine missions. Some were tasked with protecting humanity from the monstrous hordes that plagued

Sa harapan ko ay muli niyang tinanggal ang leather jacket nawalang kasing bigat at saka iyon ipinasuot sa akin. "This is bullet proof jacket. You're safe if you'll wear it," aniya. Nang maisuot ko na iyon ay wala siyang pasabi na inilusot sa ulo ko ang itim na helmet. Pakiramdam ko ay siya si Superman. Lagi siyang sumusulpot kung saan at heto, pinadala siya para iligtas ako. Is he my secret guardian?

does that mean? Malakas na humalakhak si Lord Howard sa kaniyang harapan. "Yes, Zeta... or should I call you a hybrid now? Pareho na tayong mayroong dugo ng pinaghalong angkan. Mga imortal na hindi gaya ng karamihan, mas angat, mas malakas; at mas makapangyarihan." No, he can't be immortal and at the same time powerful. An evil like him should have his weakness and of course death... He can't live forever!

Hindi ko man narinig ang boses ng kausap niya, but everything seems connected. Nanlamig bigla ang pakiramdam ko dahil sa mga naiisip ko. I don't know what to do now. I protected Ren when I knew that he's part of some plan to kill Lalaine. Pero parang ngayon ay nagsisisi na ako. What if lumala pa ang lahat ng ito? Can I accept everything about my brother and Ren kapag pumatay sila muli? They already killed Mr. Edgar and other guards. Ngayon ay hindi pa sila tapos dahil buhay pa si Lalaine. She's Mira, ang nag-iisang anak ng Hernandez.