My Minamahal Novels & Stories

Kaunting kembot na lang at nasa harapan na kami ng nais puntahan. Bumagal ang takbo ng sasakyan nang malapit na kami sa Nakamiss Street. Kilala itong daanan papunta sa Senso-ji Temple. Tuluyan na ngang namaalam ang awkwardness at tensyon sa akin dahil sa nakikita. Mula rito sa bintanang dinudungawan ko, kitang-kita ang Kaminarimon Gate. Mas malaki at kahanga-hanga pala ito sa personal. Sa internet at palabas ko lang kasi ito nakikita. Ngayon na nasa harapan ko na, parang gusto ko na lang magpapako at doon na manirahan.

Let's spread love and positivity not hate nor jealousy. -Ang inyong inosenteng manunulat, Binibining Mary. Chapter 40 "YOU can now open your eyes, my queen," mahinang bulong nito sa tenga niya. Sinunod naman niya ang inutos ni King at napakurap-kurap siya sa nakita, isang malaking bahay ang nasa harap niya hanggang sa tatlong palapag iyon at napakaganda.

handa akong makinig napabuga ako ng napakalalim na hinga saka nagpatuloy sa pagmamaneho. ------------- sa wakas ay nakarating din kami sa mount dehli. isang bundok na pagitan mula sa bahay nila ito gusto daw kasi nila na nasa maganda at tahimik na lugar ang magulang nila. ng makarating ako ngayon ay di ko mapigilang isiping napakayaman ng girlfriend ko.

It's a good spot for picnic too. Our last stop before going back to El Viego? Puzzle Mansion! Shucks! Entrance pa lang, nagpakuha na ako ng larawan kay Storm and he happily obliged. Puzzle Mansin prides itself as the Guinness Book World of Records holder for the most number of jigsaw puzzle in the world. May resto sa loob ng Puzzle Mansin but we only ordered our drinks and before going out, Storm bought a jigsaw puzzle for us. Bubuoin daw namin every freetime. Na-excite naman ako! Hahahahaha!

) He replied and indeed the called. I quickly fixed myself. Because of him, mapapahamak na naman ako. Lagi nalang siya right timing kahit kailan talaga. Geez! I'm in the chopper now. The Minor House is where you can't go with the four wheels. You have to fly over kung gusto mo marating ang manor house. Nakakarelax ang tanawin. Ang magandang kalangitan at sa baba nito ang asul na karagatan.

Tila nakadarama ito ng matinding sakit na pumaloob sa kanyang kalamnan at tila ba sinusunog Sa simulang nagbukas, makalipas ang dalawampu't tatlong taon ay patuloy pa rin ang takbo ng pagmimina sa Larena na siyang kinakatawan at binubuo na ngayon ng dalawang daang minero. Mahinahon ang naging hatid ng dagat sa gabing iyon. Malumanay lamang ang paghampas nito sa mababatong mga pangpang, na siyang titingna'y parang hawi ng humahaplos na kamay.Minimina ang mga ito sa Isla ng Borgaora, ang napakalayong isla sa silangang Karayagan na siya ring pinakamalaking minahan ng iba't-ibang likas-bakal at kung saan siya ring maituturing na pinakamalaking kulungan sa buong mundo dahil dito dinadala ang laha

Hindi nahihiya na nilabas ni Sam ang panindang mani at nag- alok ito sa mga tao na naroon. "Mga suki bili na kayo ng MnM." Alok ni Sam sa mga nagdaraan na tao. "Magkano yan?" Tanong ng isang Ale. "30 pesos lang po." Sabay ngiti dito at hindi sinasadyang ipakita ang dimple na lalong kinagwapo niya at kinagat agad nito ng mga tao na sinumang alukin niya. "Hala! Dahil gwapo ka pabiling lima!" Kinikilig na sabi ng mga kababaihan na naroon.

“Hindi mo pa rin tinatanggap na baka patay na siya, ano?” Natahimik siya. Pagkatapos ng ilang segundo ay narinig ko lang ang sagot niyang mababa, halos bulong... “Hindi ko tinatanggap na hindi ko siya nailigtas.” Pagdating namin sa Taj Mahal ay sinalubong kami ng init ng araw at ng mapuputing bato ng palasyo. Ang lugar, parang ginawang perlas sa gitna ng disyerto— malinis, tahimik, pero puno ng alaala ng pag-ibig at kamatayan.

Mabilis lang din naman kaming nakarating sa sementeryo at binaybay namin ang kalsada patungo sa parang mga kabahayan. Ang mausoleum na tinutukoy ni Mommy Miracle ay katulad na sa dalawang palapag na bahay na may rooftop pa. Kung wala lang siguro kami sa sementeryo, iisipin ko na nasa isang first class subdivision kami sa ganda ng istraktura na nakikita ko eh.

Napakatahimik ng lugar na ito kaya napangiti siya, "Thank you for that, wala na, Ms." "Just call me Ms. Morin. Follow me, ma'am, dadalhin kita sa magiging kwarto mo. Starting tonight, may activities kaming ipapagawa sa aming mga guest like you. Tomorrow, may yoga class tayo at ilang activities. We'll start at 7 am."