Nanaman O Na Naman Novels & Stories

Ang Nanay, Tatay, at mga kapatid ko. "Akina nga 'yan, Nestor! Hello, anak?" Sabi ni Nanay pagka-agaw ng cellphone kay Tatay. Pinunasan ko ang aking mga luha at humugot ng isang malalim na hininga pagkatapos ay nagsalita, "Nay! Kumusta ho kayo r'yan?" Nakangiting wika ko habang pinupunasan ang aking mga luha. "Ayos lang kami rito, anak! Nami-miss ka na naming lahat, Aianna. Kapag nahihirapan ka ay umuwi ka agad dito ha?" Ani Nanay.

Nararamdaman kung hinalikan nya pa ako sa noo bago ako tuluyang nakatulog. To be continued.. _______________________

"Umayos ka at 'wag mong ginaganyan ang nanay mo!" "Luh, ano'ng problema mo?" Asar itong umupo ulit sa plastic na upuan para ipagpatuloy ang pagkain. "Pati ba naman pangalan ko, alam na alam mo? Ang talas ng memory mo, ha, kahit matagal nang patay si Ate Enya."

wtf Sana Naman Wala. Siguro ulan lang talaga sya... Oh plsss.. Tumigil ka na...ayoko nang manatili dito.. "Siguro Naman tuyo na yang palda mo..come here" Wahhhh... Ano Naman to.. "Don't tell me you still wait for the rain to stop...what if we stock here until tomorrow.." What... Anong gusto nyang sabihin... "Anong ibig mong sabihin...sinasabi mo ba na..pwede na tayong sumuong sa ulan?"

sambit din Naman ni Cholo at agad ng lumapit Sakin tiyaka ito yumakap sa braso ko. “Para Naman kayong Ewan, Wala lang akong gana.” “Bakit ka di pumasok?” wika ko naman ni Vern Sakin. “Wala lang akong Gana, mukhang lalagnatin nga ako e”wika ko Naman Dito. Napabaling Naman Ang tingin ko sa babae ng uminom ito ng tubig. Bumulong Naman ako Kay Chino. “Sino yan?”

sabi naman niya. Tumango na lang ako, pero hindi mawala sa isip ko ang mga panaginip ko tuwing gabi. Hindi ko lang masabi sa kaniya kasi ayokong ma-stress siya. Ilang gabi na akong nananaginip tungkol sa isang pulang pinto. Pinto na hindi ko ma-gets kung ano ba ang pinapahiwatig. Ano nga ba talaga ang pinapahiwatig ng pulang pinto na ‘yon? May dapat ba akong ikatakot sa lintek na panaginip na ‘yon?

“Naramdaman mo rin. Sabihin mo sa akin na hindi mo naramdaman.” Naramdaman niya. Diyos ko, ginawa niya. Ang kanyang lapit ay muling nagpasiklab ng apoy; ang init ay naipon sa kanyang tiyan. "Naramdaman ko ang lahat," bulong niya. "Pero natatakot ako na ito ay isa lamang... pagtakas. Para sa ating dalawa."

hindi kaya? "Natahimik ka yata, Karlos? mukhang marami kang iniisip ngayon. At mukhang marami ka ring gustong itanong ngayon sa akin." Halos napahampas na lamang ako ng malakas sa manibela at napasapo sa aking noo gamit ang sariling kamay.

Gayunpaman, nagbago ang lahat nang yumao ang nanay ko. Hanggang ngayon, medyo nagpapasalamat ako na pumanaw ang nanay ko dahil sa sakit at hindi nakita ang walang pusong bahagi ng lalaking buong buhay niyang minahal. Akala ko makikita ko na siya agad. Kahit na magkaroon ako ng isa pang pagkakataon sa buhay, hindi ko na gugustuhing maging anak muli ng tatay ko.

HAHAHAHA di ko kasalanan kung maganda ako kaya ako nilapitan ng boyfriend mo. @niquelabraba (retweeted) See? Inamin mo rin. Alam mong may jowa inentertain mo pa hahaha sabagay bat pa ba ako nagtataka? Sabi ng nanay ko, kabit daw yang nanay mo kaya hindi siya pinanagutan ng inahas niya kahit na nabuo ka na. hahaha hindi na ako magtataka kung pati kati niya namana mo na hahahah