Nefret Ve Aşk Novels & Stories

Onun gözünde aşk hep önemsiz bir şeydi. Ama sonra Yusuf için neredeyse her şeyden vazgeçti, bir anda sessiz, uysal bir kıza dönüştü. "Herhalde o zamanlar aklımı kaçırmıştım," dedi Ecrin kayıtsız bir ifadeyle.

Eve döndüğünde, kalbi hâlâ dalgalanıyordu. Defne çiçeği vazoya yerleştirdi, bir fotoğraf çekti ve dayanamayıp bir durum paylaşımı yaptı: Bu gece, tutkuma ve en büyük aşkıma ait. Ardından makyajını sildi, yıkandı, yatmaya hazırlandı. Efe'den ayrılışa geri sayım, 29. gün: Bu gece tutkuma yeniden sarıldım.

Servet'in aşırı yakınlığından Defne biraz rahatsız olmuştu. Servet umursamazca söyledi: "Ne var bunda? Doğyakent'te kim bilmez ki benim sana olan içten sevgimi?" "Üstelik Defne, sen şimdi bekarsın. O işe yaramaz herifi tekmeyle kovdun. Millet dese de diyecek bir şey bulamaz." Zeynep de yardımcı oldu: "Doğru Defne, Levent denen işe yaramazın artık seninle hiçbir alakası yok."

Zeynep Karasu, tam üç yılını Baran Kaya için harcadı. Kendini onun uğruna paraladı, gururunu hiçe saydı, sevgisinin önüne hiçbir sınır koymadı. Oysa Baran için Zeynep, listenin en sonundaki seçenek, B planı, yokluğu fark bile edilmeyecek bir figürandan ibaretti. Sahilkent'te herkes bilirdi ki Baran'ın kalbinde tek bir kadın vardı: Aslı Yılmaz. Zeynep ise onun sadece ucuz bir kopyasıydı. Ta ki düğün gününe kadar. Zeynep, üç gün üç gece boyunca kaçırıldı, işkence gördü. Baran ise ne fidye ödedi ne de onu kurtarmak için parmağını kıpırdattı. Dahası, onların düğün gününde, yıllardır unutamadığı ilk aşkı Aslı ile nikâh masasına oturdu. İşte tam o an, Zeynep'in gözündeki perde kalktı. Derken kendi

Sağlam adımlarla durmak, o şirketleri devralmak için yeterince güçlü bir destek olmazsa her adımı çok zor olurdu. Bu ittifak bir aşk değil; bir anlaşma, bir ortaklıktı. Defne camdan dışarı baktı, sesi sakindi ama kararlıydı: “Tek başıma didinip didinip yenilmektense, adam gibi bir müttefik bulurum. Yiğit Ailesi beni seçtiyse, reddetmek için bir sebep görmüyorum.”