Acı Aşk Novels & Stories

Soğuk soğuk Levent'e baktı. Gözlerinde hayal kırıklığı, öfke ve farkında bile olmadığı bir kıskançlık vardı. “Levent, demek ki biz daha yeni bitirdik, sen çoktan yenisini bulmuşsun. Ne kadar komik, ben sana karşı hâlâ içimde suçluluk duyuyordum. Meğerse Defne Serinkan olarak kendimi kaptırmışım!”

Artık Sancaklı ailesinden maddi yardım isterken utanan ve çekingen olan o kül kedisi değildi. Muhabir ülkeye dönüş nedenini sorduğunda, Ece kendinden emin ve cesur bir şekilde cevap verdi: "İlk aşkımı geri kazanmak için döndüm." Uzaktan kumanda yere düştü. Ayla'nın yüreği de düştü. Dışarıdaki yağmur sanki daha da şiddetlenmişti.

Onun gözünde aşk hep önemsiz bir şeydi. Ama sonra Yusuf için neredeyse her şeyden vazgeçti, bir anda sessiz, uysal bir kıza dönüştü. "Herhalde o zamanlar aklımı kaçırmıştım," dedi Ecrin kayıtsız bir ifadeyle.

"Bir ay boyunca gerçek eşin olmama izin ver, Daven." Bu, basit bir istekti. Kalbi kırılmış bir kadının son yalvarışı gibi duyulan bir istek. Ama Althea Grayson için mesele bundan çok daha fazlasıydı. Bu, yıllarca verdiği ama karşılığını hiç alamadığı sevginin bedeliydi. Gururunun son kırıntısıydı. Althea en başından beri gerçeği biliyordu. Evliliklerinin aşkla hiçbir ilgisi yoktu. Daven Callister onunla aşkından değil, sorumluluk duygusundan evlenmişti. Üstelik büyükannesinin baskısı da bu kararda büyük rol oynamıştı. Bu evlilikte ne sevgi dolu sarılışlar vardı ne de şefkatli bakışlar. Sadece buz gibi bir sessizlik ve hiçbir zaman yuva gibi hissettirmeyen kocaman bir ev. Yine de Althe

"Onu hâlâ yeterince tanımıyor muyum? Lale'ye el kaldıracağı hiç aklıma gelmezdi." Karşı taraf ne dedi bilinmez, Kerem başı ağrıyarak açıklamaya çalıştı: "Onu tek taraflı mağdur edecek bir düşüncem yok. Hem ondan boşanmam da söz konusu olamaz." Karşı taraftan birden ses yükseldi: "Oha, ne kadar nadir bir şey. Asu senin ilk aşkının başını yardı, hâlâ aklından boşanmak geçmiyor, değil mi?"

Kendini kutsal sanan o kadın duygusuzsa, bu sıradan insan için artık vazgeçme vakti gelmişti. *** Otel resepsiyonundan kâğıt ve kalem istedim. Bir veda mektubu yazdım: Elif, İstesen de istemesen de, her şey burada bitiyor. Seninle ve ilk aşkın Mert'le aranızdan çekiliyorum. Deniz sizin öz çocuğunuz, değil mi? Anlamıyorum... Madem benimle olmak seni bu kadar yoruyordu, madem her şeyi benden saklamak zorundaydın, o zaman neden benimle evlendin?