Old Fashion Cupcake の小説・ストーリー

Ang mga cupcake ay bilugan, matambok, at may kaakit-akit na gintong kulay sa ibabaw. Ang amoy ng honey na humalo sa bango ng itlog ay napakahirap tanggihan at madaling makapukaw ng gutom. Pinagdaop ni Yana ang kanyang mga kamay, sabik na sabik nang matikman ang masarap na pagkain. Itinuro niya ang maliit na cake sa gitna at sinabi.. "Mommy, gusto ko 'yung pinakamalaki."

"All of these tastes great, gusto ko pa ngang mag-take out, e." "Oh! Then that's sounds good. Puwede kang mag-take out doon sa counter kung gusto mo pa," she uttered in a friendly tone. "How nice! I would love to." She clapped her hands in fake joy. "Yung mga cupcakes noong Christmas party. Sa'yo rin 'yun, 'di ba?" "Yeah..." May pag-aalinlangan siyang tumango. "Those were our products too."

Medyo natagalan kami dahil pabalik-balik kami sa paggawa ng icing, ngunit sa huli ay nagtagumpay naman kaming makapagluto ng paborito niyang cupcakes. "Yeheyyyy!" masayang sigaw ni Tala nang ilapag ni Manang Elsa ang bagong lutong cupcakes sa countertop. "This is so good, Mommy!" Natawa ako at kumuha na rin ng isa. "Siyempre, gawa natin 'yan eh." Akmang susubo na ako ng cupcake nang biglang umalingawngaw ang tunog ng doorbell sa buong condo. Sabay kaming napatigil at nagkatinginan ni Manang Elsa sa pagtataka.

Maganda ito, may maliit na stage sa harap may mga music instruments. Gitara, ukelele, piano at iba pa ngunit wala roong drums, baka pangchill music lang ang pwedeng itugtog. Umupo kami ni Nate sa upuang nasa sulok, maganda ang designs ng shop nakakachill. Nawala tuloy angpagkainis ko. Umorder si Nate. Tama nga siya mayroon ditong iba't ibang cupcakes and cakes. Limang klase ng sweets ang dala ni Nate. May pie meron ding cupcakes at mini cakes.

Napapakunot na lang siya at tiningnan ang laman ng fridge. Sa pinakababa ay nandun ang maraming cupcakes pero yung kaisa-isa niyang cupcake na inilagay niya sa taas ng frigde ay wala na. Inis niyang nilingon ang Kuya niyang kumakain din ng cupcake.

Nakangiting tinapik ni Lola Belinda ang kamay niya. “Matagal-tagal ka ring hindi bumisita. Akala ko nga nakalimutan mo na ang matandang ‘to.” “Paano naman po mangyayari ‘yon?” Ngumiti si Sunshine at kumuha ng isang maliit at eleganteng kahon mula sa bag niya. “Lola, dinalhan ko po kayo ng paborito ninyong cake. Dumaan pa ako sa old shop doon para bilhin ‘to. Pero bawal po masyado—dalawang piraso lang po, ha.”

Pag-uusisa ni Bea sabay higop ng kape niya. Maganda dito sa coffee shop at mukhang vintage ang style. Ang alam nila, bata pa ang may-ari nito, e. Pero mukhang into vintage style siya which is rare for a millenial. Halos lahat kasi ng kabataan ngayon ay niyayakap na ang modern style para sa buildings nila. The owner of this shop is somewhat impressive.

“Saka magbi-bake ka pa ng mga cupcakes at magdedeliver mamayang hapon, di’ba?” Natampal ko ang noo ko. Oo nga pala marami pa akong gagawin mamaya. Magdedeliver pa ako ng mga banana cake. Ako kasi ang gusto mismo ng customer na magdeliver. Kapag nagustuhan daw ang lasa ng cupcakes na gawa ko ay ako na ang kukunin nitong supplier sa mga Coffee shop nito. Lumalaki na kasi ang business ko kahit papano. Kaya nga kahit pitong buwan palang ang nakalipas ay matutubos ko agad ang bahay namin ni lola.

Ipakilala ni Avery si Shelly sa may-ari ng GD Patisserie, at pagkatapos ng maikling introduksyon, nag-umpisa na magturo sa pag-bake si owner. "Sa bagong cafe, isa o dalawang signature cake lang ang kailangan sa simula para makapag-attract ng repeat customers. At syempre, importante rin ang service. Ito, ituturo ko sa'yo ngayon: isang cupcake na sobrang uso na sa loob ng mga nakaraang dalawampung taon, at isa naman 'yung pinakabago naming produkto..." Todo-attention si Shelly, at biglang lumipas ang oras.

Sa tingin ko ay masarap naman ang nabe-bake ko dahil nagustuhan nila iyon. Ngayon naman, ang mga na-bake kong cupcakes ay ang magsisilbi naming pasalubong ni Walter sa pamilya niya. Kaninang umaga lang kami pumasok para may oras pa akong mag-bake, magluto ng ulam, at makapaghanda. Siyempre, hindi dapat ako magmukhang haggard. “Wow, ang ganda ng pagkakalagay ng icing,” nakangiting sabi ni Walter. Napanganga ako at nagtama ang kilay. May hawak siyang cupcake habang naglalakad palapit sa akin.